Kütüb i Sitte Hadis ansiklopedisi - I

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]SAFFAT SÛRESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]761 - Semüre İbnu Cündeb (radıyallahu anh), "(Nuh'un) zürriyetini (yeryüzünde) devamlı kalanların ta kendileri kıldık" (Saffât, 77) meâlindeki âyetle ilgili şu açıklamayı rivayet etti: "Bunlar Hâm, Sâm ve Rüm'un atası Yâfes'dir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Saffat, (3228-3229).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]762 - İbnu Abbas ve İbnu Mes'ud (radıyallahu anhüm)'dan rivayet edildiğine göre, bunlar, "İlyâs'ın İdris (aleyhi's-selam) olduğunu" söylüyorlardı. İbnu Mes'ud (radıyallahu anh), âyeti şeklinde okumuştur (Saffât, 130).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Rezin'in ilavesidir. İbnu Kesir bunu, İbnu Ebî Hatim'in rivayeti olarak kaydetmiştir (6, 33).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]763 - Ubey İbnu Kâ'b (radıyallahu anh) anlatıyor: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e şu âyetten sordum: "Onu (Yunus'u) yüz bin veya daha çok kişiye peygamber gönderdik" (Saffât,147). Bana: "Onlar yirmi bin fazlaydılar" diye cevap verdi."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Saffât, (3227).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]764 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ), "Biziz o saf saf dizilenler, mutlak biz" (Saffât,165) meâlindeki âyetle ilgili olarak demiştir ki:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Melâike, Rablerinin yanında, tesbih ederken saf saf olurlar."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Rezîn ilavesidir. Bu mânâda bir rivayet Taberî Tefsiri'nde gelmiştir. (23, 67). Müslim'in bir rivayeti de bu mânâyı te'yid eder (Mesâcid 4, (522).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]SAD SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]765 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Ebü Tâlib hastalanınca Kureyş de Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) da yanına geldiler.Ebu Tâlib'in yanında bir kişilik yer vardı. Ebu Cehil oraya Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın oturmasını önlemek için hemen kalktı. Kureyşliler Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ı Ebü Tâlib'e şikayet ettiler. Ebu Talib:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey kardeşimin oğlu! Kavminden ne istiyorsun?" dedi. Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Kendilerinden bir kelime istiyorum. Eğer söylerlerse, bütün Araplar o kelime sayesinde kendilerine uyacak bütün Acem o kelime sâyesinde cizye ödeyecek" dedi. Ebu Tâlib atılarak:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Yani tek bir kelime mi?" diye sordu. Resüllullah (aleyhissalâtu vesselâm):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Evet amcacığım tek bir kelime! Lâilâhe İllallah (Allah'tan başka ilâh yoktur!) diyecekler."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Tek Allah mı? Biz son dinde bunu işitmedik, bu bir uydurmadır!" dediler. Bunun üzerine şu âyetler indi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Sâd. O şanlı, şerefli Kur'ân'a yemin ederim ki, (gerçek), inkâr edenler(in iddia ettikleri gibi değildir). Bilâkis (onların dışı boş) bir onur, (içi ise tam) bir tefrika içindedir. Biz kendilerinden evvel nice ümmetleri helâk ettik. O zaman ne çığlıklar kopardılar. Halbuki (o vakit, azabtaıı kaçıp) kurtulma vakti değildi. O kâfirler içlerinden (kendilerinin başına çökecek) tehlikeleri bildiren (bir peygamber) geldiğ'ine şaştılar. "Bu, dediler, bir büyücü, bir yalancıdır. O bütün tanrıları bir tek Tanrı mı yapmış. Bu cidden acayip bir şey!" Onların elebaşlarından bir güruh (birbirine): "Yürüyün, mâbudlarınıza (ibadette) sebât edin. Şüphesiz ki, arzu edilecek olan budur" diyerek kalkıp gitmişti. Biz bunu diğer dinde işitmedik. Bu, uydurmadan başka bir şey değildir. O Kur'ân aranızdan ona mı indirilmiş? dedi." (Sâd,1-8).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Sa'd, (3230).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]ZÜMER SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]766 - Abdullah İbnu-z Zübeyr (radıyallahu anhümâ) babasından naklediyor: "Sonra (ey insanlar), hiç şüphesiz, hepiniz Rabbinizin huzurunda muhakemeye duruşacaksınız" (Zümer 31 ) âyeti nâzil olduğu zaman:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Allah'ın Resülü, dedim, dünyada iken mahkeme huzurundaki duruşmamız kâfi gelmeyecek, aynı duruşmayı âhirette bir kere daha mı yapacağız?"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Evet!" dedi. Ben (Zübeyr):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Öyleyse, dedim, işimiz çok fena!"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Zümer, (3234).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]767 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Bir kavim cinayete bulaştı ve çokca adam öldürdü, zinaya bulaştı ve bunda ileri gitti. Şirke düşerek tevhid'i ihlâl etti ve bunda ileri gitti. Sonunda Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e müracat ederek:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ey Muhammed! Bizi dâvet ettiğin şeyler gerçekten güzel. Ancak, önceden işlediğimiz günahların bir kefâreti var mı; bize önce bundan haber versen!" dediler. Bunun üzerine şu âyet indi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Onlar ki Allah'ın yanına başka bir Tanrı daha (katıp) tapmazlar, Allah'ın haram kıldığı cana haksız yere kıymazlar, zina etmezler. Kim bunlar(dan birini) yaparsa cezaya çarpar. Kıyamet günü de azabı katmerleşir ve o (azabın) içinde hor ve hakir ebedî[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]bırakılır. Meğer ki (şirkten) tevbe edip iyi amel (ve hareket)de bulunan kimseler ola. İşte Allah bunların kötülüklerini iyiliklere çevirir. Allah çok mağfiret edici, çok esirgeyicidir" (Furkân, 68-70).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]İbnu Abbas şu açıklamayı yaptı: "Allah şirklerini imâna, zinâlarını ihsâna (muhsanlık = namusluluk) çevirir (demektir" (Şu ayet de bu mesele üzerine) indi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"De ki: "Ey kendilerinin aleyhinde (günahda) haddi aşanlar, Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Çünkü Allah bütün günahları affeder. şüphesiz ki O, çok affedicidir, çok esirgeyicidir." (Zümer, 53).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Nesâî, Tahrimu'd-Dem 2 (7, 86); Buharî, Tefsir, Zümer 1; Müslim, İmân 193, (122); Ebu Dâvud, Fiten 6 (4273).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]768 - Esmâ Bintu Yezid (radıyallahu anhâ) anlatıyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'i işittim, şu âyeti okuyordu: "De ki: "Ey Kendilerinin aleyhinde (günahda) haddi aşanlar, Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Çünkü Allah bütün günahları affeder..." (Zümer, 53). Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) ayetin sonuna, yani "(kim ne işlemiş olursa olsun) aldırmadan" lâfzını ekledi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Zümer,(3235).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]769 - İbnu Mes'üd (radıyallahu anh) anlatıyor: "Cebrâil (aleyhi's-selam) Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a gelerek:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ey Muhammed, Allah semayı bir parmak üzerine, arzları bir parmak üzerine, dağları bir parmak üzerine, nehirleri bir parmak üzerine, diğer mahlukatı bir parmak üzerine koydu, sonra Şöyle buyurdu: "Ben (kâinat mülkünün) Melîkiyim." Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) güldü ve: "Allah'ı hak (ve lâyık) olduğu vech ile takdir etmediler. Halbuki kıyamet günü arz toptan ancak O'nun bir kabzasıdır. Gökler de onun sağ eliyle (toplanıp) dürülmüşlerdir..."(Zümer, 67) meâlindeki âyeti okudu."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Tefsir, Zümer 2, Tevhid 19, 26, 36; Müslim, Sıfatü'1-Kıyâmet 19, (2786); Tirmizî, Tefsir, Zümer (3236).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]770 - İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Allahu Zülcelâl Hazretleri, semâvatı kıyamet günü dürer, sonra onları sağ eliyle alır, sonra der ki:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ben Melik'im cebbârlar nerede? Büyüklük taslayanlar (mütekebbirler) nerede?". Sonra sol eliyle arzı dürer, sonra: "Ben Melik'im, cebbârlar, mütekebbirler nerede der. Buharî, Tevhid 19; Müslim, Sıfatul-Münafıkun 24,[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebu Dâvud, Sünne 21, (4736).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]HÂ-MÍM el-MÜ'MİN SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]771 - Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Her kim akşam olunca Hâ-mim el-Mü'min süresini baştan, 3. (dahil) âyetine kadar ve âyete'l-Kürsîyi okuyacak olursa bu iki Kur'ân kıraati sayesinde sabaha kadar muhafaza olunur. Kim de aynı şeyleri sabahleyin okursa onlar sâyesinde akşama kadar muhafaza edilirler."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Sevâbu'l-Kur'ân 2, (2882).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]772 - Alâ İbnu Ziyâd'ın anlattığına göre, cehennemi zikrederken bir adam kendisine:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Niye milleti ümidsizliğe sevkediyorsun?" diye müdahale etti. O da:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Allahu Tealâ: "Ey kendilerine kötülük edip aşırı giden kullarım! Allah'ın rahmetinden umudunuzu kesmeyin. Doğrusu Allah günahların hepsini bağışlar. Çünkü O, bağışlayandır, merhametlidir" (Zümer, 53) ve: "...Aşırı gidenlerin ateşlikler olduklarında şüphe yoktur" (Mü'min 43) buyurmuş olunca, ben ümidsizliğe düşürebilirim. Ne var ki, siz kötü amellerinize rağmen cennetle müjdelenmekten hoşlanıyorsunuz. Halbuki Allah, Muhammed (aleyhissalâtu vesselâm)'i itaat edenler için cennetle müjdelemek, isyan edenler için de cehennemle korkutmak üzere gönderdi." dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Tefsir, Hâ-mim el-Mü'min 1. Hadis muallâktır.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]FUSSİLET SÛRESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]773 - İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: "Kâ'be'nin yanında ikisi Sakifli, biri de Kureyşli veya ikisi Kureyşli biri Sakifli üç kişi biraraya geldi. Bunlar göbek yağları fazla, anlayışları kıt kimselerdi. Birisi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Ne konuştuğumuzu Allah işitiyor mudur, ne dersiniz?" diye bir lâf attı. Bir diğeri:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Sesli konuşursak işitir, gizli konuşursak işitmez olmalı" dedi. Üçüncü de:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Sesli konuşmamızı işitiyorsa, gizli konuşmamızı da işitiyordur" dedi. Bunun üzerine şu âyet nâzil oldu:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Siz, ne kulaklarınız, ne gözleriniz, ne de derileriniz kendi aleyhinize şahidlik eder diye (düşünüp) sakınmadınız. Bilakis Allah yapmakta oduklarınızın birçoğunu bilmez sandınız. Rabbinize karşı beslediğ'iniz şu zannınız (yok mu?) İşte sizi o helâk etti. Bu yüzden hüsrâna düşenlerden oldunuz" (Fussilet, 22-23).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî,Hâ-mim Secde Fussilet 1, 2, Tevhid 41; Müslim, Sıfatul-Münâfıkun 5; Tirmizî, Tefsir, Hâ-mim es-Secde (Fussilet) (3245).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]774 - Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm): "Rabbimiz Allah'tır deyip de sonra doğru yolda gidenler var ya! Onların üzerlerine "Korkmayın tasalanmayın, vaadolunduğunuz cennetle sevinin!" diye diye melekler inecektir.." (Fussilet, 30) meâlindeki âyeti okudu ve şöyle buyurdu: "İnsanlar, bunu hep söylediler. Ancak, sonradan ekserisi küfre düştü, kim bu söz üzere ölürse, o kimse istikaımeti doğru olanlardandır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Hâ-Mim, Secde (Fussilet) (3247).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]775 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ), "Ne (her) iyilik, ne de (her) kötülük bir olmaz. Sen (kötülüğü) en güzel yol ne ise onunla önle. O zaman görürsün ki, seninle arasında düşmanlık bulunan kimse bile, sanki yakın dost(un olmuş)tur. Bu (en güzel haslete), sabredenlerden başkası kavuşturulmaz. Buna büyük bir hisseye mâlik olandan gayrisi eriştirilmez" (Fussilet,34-35) âyetiyle ilgili olarak şu açıklamayı yaptı: "(Ayette kastedilen en iyi yol) öfke anındaki sabır, kötülüğe maruz kalındığı andaki aftır. İnsanlar bunları yaptıkları takdirde, Allah onları korur, düşmanları da kendilerine eğilir. Sanki samimi dost olur."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Hâ-mim, es-Secde (Fussilet) 1.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]HÂ-MİM-AYN-SİN-KAF SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]776 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlattığına göre, kendisine: "Ey Muhammed de ki: "Ben sizden (tebliğ hizmetine) mukâbil yakınlara sevgiden başka bir ücret istemem" (Ha-mim-Ayn-Sin Kaf (Şura, 23) âyetinde geçen "yakınlar" hususunda soruldu. Saîd İbnu Cübeyr atılarak: "Âl-i Muhammed'in yakınları"diye cevap verdi. İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ): "Acele ettin, Kureyş'in her koluna mutlaka Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın bir akrabalığı var, ondan maksad "Sizin, aramızdaki akrabalığın hakkını vermenizi dilerim" demesidir" der.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Hâ-Mim-Ayn-Sin-Kaf (Şüra) 1; Tirmizî, Tefsir, Şüra, (3248).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]ZUHRUF SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]777 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ), "Eğer (bütün) insanlar (küfre imrenecek) bir tek ümmet hâline gelmeyecek olsalardı o çok esirgeyen (Allah)'a küfreden kimselerin evlerinin tavanlarını, üstünden çıkacakları merdivenleri, odalarının kapılarını, üzerine yaslanacakları tahtları hep gümüşten yapardık!" (Zuhruf, 33-34) âyeti hakkında şu açıklamayı yaptı: Yani: "İnsanların tamamını küffâr kılmayacak olsam, küffârın evlerine gümüşten tavan, gümüşten merdiven, gümüşten tahtlar yapardım."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Zuhruf 1. (Hadis muallaktır).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]İM-DUHAN SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]778 - Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Kim geceleyin Duhân suresini okursa, yetmiş bin melek kendisine istiğfar ettiği halde sabaha erer."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî Sevâbu'1-Kur'ân 8, (2890).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]779 - Ebu Hüreyre (radıyallahu anh)'nin bir diğer rivayetinde şöyle denir: "Hâ-mim ed-Duhân suresini cum'a gecesinde kim okursa mağfirete mazhar olur."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizi, Sevâbu'l-Kur'ân 8, (2891).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]780 - Mesruk (rahimehullah) anlatıyor: "İbnu Mes'ud (radıyallahu anh)'un yanında oturuyorduk, o da aramızda yatmış vaziyette idi. Kendisine bir adam geldi ve:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Ebü Abdirrahman! Bir kıssacı (Kinde kapıları yanında), Duhân mücizesi gelerek kâfırlerin nefıslerini alıp götüreceğini, mü'minlerin ondan nezle şeklinde (çok hafıf müteessir olarak) geçiştireceğini anlatıyor" dedi. Bunun üzerine İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) kızarak oturdu ve şunları söyledi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey insanlar Allah'tan korkun. İçinizden bir şeyler bilenler bildiklerini söylesin. Bilmeyenler de, "Allahu a'lem (Allah bilir)" desin. Zira birinizin bilmediği bir şey için "Allah bilir" demesi en büyük ilimdir. Zira Allahu Teâla Resul-i Ekrem (aleyhissalâtu vesselâm)'i için şöyle buyurmuştur:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ben bu hizmetim için sizden bir ücret istemiyorum, kendiliğinden bir şey teklif edenlerden de değilim, de!" (Sâd, 86).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Şüphesiz, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm), insanlarda bir gerileme gördüğü zaman:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Rabbim, Hz. Yusufun yedi (senesi) gibi yedi (kıtlık) senesi ver"diye bedduada bulunmuştu. Bu beddua üzerine Mekkeli müşrikleri öyle bir kıtlık yakalamıştı ki her şeyi silip süpürmüş, açlıktan lâşelerin derilerini bile yemek zorunda kalmışlardı. Onlardan biri semaya bakınca, duman gibi birşeyler görür olmuştu. Bu durum karşısında, (Mekkelilerin lideri olan Ebü Süfyan) Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e müracaat ederek:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Muhammed, sen Allah'a taat ve yakınlarına yardım emrederek geldin. Kavmin helâk oldu. Onlar için Allah'a dua et!" dedi. Bunun üzerine Cenab-ı Hakk şu âyeti indirdi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Göğün, insanları bürüyecek ve gözle görülecek bir duman çıkaracağı günü bekle. Bu can yakan bir azabtır. İnsanlar: "Rabbimiz bu azabı bizden kaldır, doğrusu artık biz inananlarız" derler. Nerede onlarda öğüt almak? Kendilerine gerçeği açıklayan bir peygamber gelmişti ve ondan yüz çevirmişler "belletilmiş bir deli" demişlerdi. Biz sizden azabı az süre için kaldıracağız, siz yine de eski inkarcılığınıza döneceksiniz" (Duhan,10-15). Abdullah İbnu Mes'ud şöyle dedi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Haklarında: "Onları çarptıkça çarpacağımız gün intikamımızı mutlaka alırız" (Duhan 16) buyurulanlardan hiç âhiret azabı kaldırılır mı?" Âyette geçen batşa (çarptıkca çarpma), Bedir Savaşı' dır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Hà-mim ed-Duhân (Duhan) 1, İstiskâ 2,13, Tefsir, Yusuf 4, Rum, Sâd; Müslim, Sıfatu'l-Münâfıkun 39, (2798); Tirmizî, Tefsir, Duhan (3251).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]781 - Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Bir mü'min için mutlaka (semadan) iki kapı vardır: Birinden ameli yükselir, diğerinden de rızkı iner. Bu mü'min ölünce, her iki kapı da ağlarlar. Şu âyet bu duruma işaret eder: "Ne gök ne yer onların üzerine ağlamadı..." (Duhân 29).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Duhân, (3252).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]782 - Ebu Sa'id (radıyallahu anh), "Doğrusu günahkârların yiyeceğ'i zakkum ağacıdır. Karınlarında, suyun kaynaması gibi kaynayan erimiş mâden gibidir" (Duhan, 43-46) âyetinde geçen mühl (erimiş maden) tâbiri hakkında şu açıklamayı yaptı: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdu ki: "Bu (mühl) sıvı yağın dibine çöken tortu gibidir, adamın yüzüne yaklaştırılınca, yüzünün derisi derhal içine düşer."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Sıfatu Cehennem 4, (2584-2587), Tefsir, Sâil (Meâric) 3319).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]AHKÂF SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]783 - Yusuf İbnû Mâhik (radıyallahu anh) anlatıyor: "Hz. Muaviye (radıyallahu anh) Mervan'ı Hicaz'a vâli tayin etmişti. Bu valiliği sırasında hutbe okudu ve hutbede Yezid İbnu Muâviye'nin ismini zikretmeye başladı. Maksadı, babası (Hz. Muâviye)den sonra ona biat etmekti. Abdurrahman İbnu Ebi Bekr, ona birşeyler söyledi. (Bu söze kızan) Mervân: "Yakalayın şunu!" emretti. (Abdurrahman hemen kaçıp) Hz. Aişe (radıyallahu anhâ)'nin odasına girdi. Böylece onu yakalayamadılar.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Bunun üzerine Mervan şunu söyledi: "Bu var ya, hakkında şu âyet inen kimsedir: (Meâlen): "Ana ve babasına: "Öf size, benden evvel nice nice nesiller gelip geçtiği halde beni (tekrar diriltilip kabrimden) çıkarılacağımla mı tehdid ediyorsunuz? diyen (adam yokmu) anası, babası Allah'a yalvarırlar. (Ona): "Yazık sana. İman et. Allah'ın va'di hiç şüphesiz haktır" (derler). O ise: "Bu (dediğiniz) evvelkilerin masallarından başkası değildir" der." (Ahkaf,17).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) perde gerisinden Mervân'a şu cevabı verdi: "Cenab-ı Hakk, Kur'ân-ı Kerim'de bizimle ilgili olarak, (münafıkların iftirasından) berâetimi haber veren Nür süresindeki âyetlerden başka hiçbir şey inzal buyurmamıştır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Ahkâf 1.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]784 - Alkame anlatıyor: "İbni Mes'ud (radıyallahu anh)'a dedim ki: "- Sizden kimse, cin gecesinde Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e refakat etti mi?"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Hayır, dedi, bizden kimse ona refakat etmedi. Ancak bir gece O'nunla (aleyhissalâtu vesselâm) beraberdik. Bir ara onu kaybettik. Kendisini vadilerde ve dağ yollarında aradık. Bulamayınca: "Yoksa uçurulmuş veya kaçırılmış olmasın?" dedik. Böylece, geçirilmesi mümkün en kötü bir gece geçirdik. Sabah olunca, bir de baktık ki Hira tarafından geliyor.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Allah'ın Resulü, biz seni kaybettik, çok aradık ve bulamadık. Bu sebeple geçirilmesi mümkün en fena bir gece geçirdik" dedik.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Bana cinlerin davetçisi geldi. Beraber gittik. Onlara Kur'an-ı Kerim'i okudum" buyurdular. Sonra bizi götürerek cinlerin izlerini, ateşlerinin kalıntılarını bize gösterdi. Cinler kendisine yiyeceklerini sormuşlar. O da: "Elinize geçen, üzerine Allah'ın ismi zikredilmiş her kemik, olabildiği kadar bol etli olarak sizindir. Her deve ve at mayısı da hayvanlarınızın yemidir" buyurmuşlar. Sonra Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) bize şu tenbihte bulundu: "Sakın bu iki şeyle (kemik ve kuru hayvan mayısı) abdest bozduktan sonra istinca etmeyirı, çünkü onlar (cinnî olan) din kardeşlerinizin yiyecekleridir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, Salat 150 (450); Tirmizî, Tefsir, Ahkâf, (3254); Ebu Dâvud, Tah ret 42, (85).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]FETİH SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]785 - Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: "Ey muhammed! Doğrusu biz sana apaçık bir zafer sağlamışızdır. Allah böylece senin geçmiş ve gelecek günahlarını bağışlar, sana olan nimetini tamamlar, seni doğru yola eriştirir" (Feth, 1-2) âyetleri Hudeybiye dönüşü Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e nâzil oldu. Ayette geçen "apaçık zafer (Feth-i Mübin)" Hudeybiye zaferidir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ayet inince: "Ey Allah'ın Resulü, ne mutlu, kutlu olsun, saadetli olsun, Allah Teâla hazretleri senin için ne yapacağını sana açıkladı. Acaba bize ne yapacak?" dediler. bunun üzerine şu âyet indi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"İman eden erkek ve kadınları, içinde ebedî kalacakları, içlerinde ırmaklar akan cennetlere koyar, onların kötülüklerini örter. Allah katında büyük kurtuluş işte budur" (Feth, 5).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhari, Meğâzi 35, Tefsir, Feth 1; Müslim, Cihâd 97 (1786); Tirmizî, Tefsir, Feth (3259).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]786 - Hz. Enes ([/FONT][FONT=&quot]radıyallahu anh) anlatıyor: "Sabah namazı sırasında Ten'im dağından seksen kişi Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın üzerine geldiler. Niyetleri onu öldürmekti. Yakalandılar. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) onları serbest bıraktı. Bunun üzerine şu âyet indi. (meâlen): "Sizi onlara üstün kıldıktan sonra, Mekke bölgesinde, onların ellerini sizden, sizin ellerinizi onlardan geri tutan, savaşı önleyen O'dur..." (Feth, 24).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, Cihad 133 (1808); Tirmizî, Tefsir, Fetih (3260); Ebu Dâvud, Cihad 130, (2677).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]787 - Übey İbnu Ka'b (radıyallahu anh), "Allah, peygamberine ve inananlara huzur indirdi. Onların takva sözünü tutmalarını sağladı" (Feth, 26) ayetinde geçen "takva sözü"nden, Lailahe illallah'ın kastedildiğini Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'den işittiğini[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]söylemiştir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Feth, (3261).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]HUCURAT SÛRESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]788 - Abdullah İbnuz-Zübeyr (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Benî Temim kabilesinden binekli bir grup Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in yanına geldiler. Hz. Ebu Bekir: "Ka'kâ' İbnu Ma'bed (radıyallahu anhümâ)'i bunlara emir tayin etmesini, Hz. Ömer (radıyallahu anh) de Akra İbnu'l-Hâbis'i emir tayin etmesini Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e söylediler. Hz. Ebu Bekir, Hz. Ömer'e çıkıştı ve: "Senbana muhalefet etmek istiyorsun!" dedi. Hz. Ömer (radıyallahu anh):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Asla sana muhalefet etmeyi düşünmedim!" dedi. Aralarında ithamlaşma oldu ve sesleri yükseldi. Bunun üzerine şu âyet nazil oldu. (Meâlen):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ey iman edenler, Allah'ın ve Resulü'nün huzurunda (sözde ve işte) öne geçmeyin. Allah'tan korkun. Çünkü Allah hakkıyla işiten, (her şeyi) bilendir. Ey iman edenler, seslerinizi Peygamberin sesinden yüksek çıkarmayın. Ona, sözle birbirinize bağırdığınız gibi bağırmayın ki siz farkına varmadan amelleriniz boşa gidiverir" (Hucurat, 1-2).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Hucurat 1, 2, Meğazâ 67, İ'tisam 5; Tirmizî, Tefsir Hucurat (3262); Nesâi, Kazâ' 6, (8, 226).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]789 - Berâ (radıyallahu anh), "Hücrelerin arkasından sana ünleyenler, herhalde ekserisi aklı ermiyenlerdir..." (Hucurat, 4) mealindeki âyetle ilgili olarak şu açıklamayı yaptı: "Bir adam kalkıp: "Ya Resulallah, benim övmem bir yüceltme yermem de alçaltmadır" dedi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): "Böyle yapmak Allah aittir" cevabını verdi."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Hucurat, (3264); Ebu Dâvud, Edeb 71,(4926).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]790 - Ebu Nadra (radıyallahu anh) anlatıyor: "Ebu Said el-Hudri (radıyallahu anh): "Bilin ki, içinizde Allah'ın Peygamberi bulunmaktadır. Eğer O, birçok işlerde size uymuş olsaydı şüphesiz kötü duruma düşerdiniz. Ama Allah size imanı sevdirmiş, onu gönüllerinize güzel göstermiş; küfrü, fıskı ve isyanı da size iğrenç göstermiştir.." (Hucurât, 7-8) mealindeki âyeti okudu ve şöyle söyledi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" İşte bu kendisine vahyolunan peygamberinizdir (aleyhissalâtu vesselâm). Peygamberin uyması melhuz olan kimseler de -ki âyette "size uymuş olsaydı"diye zikredilenler- sizlerin en hayırlı imamlarınız olan Ashâb'dır. Dünkü durum öyle olunca bugün hâliniz nedir?"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Hucura, (3265).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]791 - Ebu Cebîre İbnu'd-Dahhâk (radıyallahu anh) anlatıyor: "Bir âyet, biz Benî Selime hakkında nâzil oldu. Şöyle ki: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) bize geldiği vakit herkesin mutlaka iki veya üç adı vardı. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bu adlarından biriyle: "Ey falan!" diye bir kimseyi çağırınca kendisine:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Allah'ın Resûlü! O, bu isimle çağırılınca, kızar" diye ikaz ediyorlardı. İşte bu durum üzerine şu âyet indi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ey iman edenler, bir kavm diğer bir kavm ile alay etmesin. Olur ki (alay edilenler Allah indinde) kendilerinden (yani alay edenlerden) daha hayırlıdır. Kadınlar da kadınları (eğlenceye almasın). Olur ki onlar (eğlenceye alınanlar) kendilerinden daha[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]hayırlıdır. Kendi kendinizi ayıplamayın. Birbirinizi kötü lakaplarla çağırmayın. İmandan sonra fasıklık ne kötü addır. Kim (Allah'ın yasak ettiği şeylerden) tevbe etmezse, onlar zalimlerin ta kendileridir" (Hucurât, 11).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Hucurat (3264); Ebu Dâvud, Edeb 71, (4926).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]792 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ), "Ey insanlar! Doğrusu biz, sizleri bir erkekle bir kadından yarattık. Sizi milletler ve kabileler hâline koyduk ki, birbirinizi kolayca tanıyasınız.." (Hucurât, 13) ayetinde geçen şuub'u "büyük kabileler", kabâil'i de kabilenin alt bölümü olan boylar olarak açıklamıştır.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]KÂF SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]793 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ), "Gecenin bir cüz'ünde ve secdelerin arkalarında da onu tesbih et" meâlindeki ayette geçen "secdelerin arkalarında" tabiriyle ilgili olarak: "Cenab-ı Hakk, tesbihi, bütün namazların ardından yapmayı emretmektedir" demiştir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Tefsir, Kâf 2.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]ZÂRİYÂT SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]794 - Hz. Enes (radıyallahu anh), "Onlar gecenin (ancak) az bir kısmında uyurlardı" (Zariyat, 17) meâlindeki âyet hakkında şu açıklamayı yaptı: "Onlar akşamla yatsı arasında namaz kılarlardı."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Bir rivayette şu ziyâde var: "Böylece yanları yataklarından uzaklaşır" (Secde,16).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebü Davud,Salât 312, (1322).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]TÛR SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]795 - Ebu Hüreyre (radıyallahu anh)'nin, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'den naklettiğine göre, Resülullah Beytu'l-Ma'mur'a her gün yetmiş bin melâikenin girdiğini görmüştür. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Bed'ül-Halk 6.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]796 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ)'ın rivayetine göre, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Gecenin bir kısmında ve yıldızların batışından sonra dahi tesbih et" (Tur, 49) âyetinde geçen "yıldızların batışından sonra" kılınacak namazın (idbâre's-sücud), sabahın farzından önce kılınan iki rekat; (Kâf suresinde geçen) edbâre's-sücud ile de akşamın farzından sonra kılınan iki rek'at olduğunu söylemiştir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Tür, (3271).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]NECM SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]797 - İbnu Mes'ud (radıyallahu anh), Necm suresinde geçen, "İki yay kadar, yahud daha yakın oldu"; keza, "Onun gördüğünü kalb yalan çıkarmadı"; keza, "Andolsun ki, O, Rabbinin en büyük âyetlerinden bir kısmını görmüştür" (Necm, 9, 11, 18) âyetlerinde Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in Cibril (aleyhisselam)'i altı yüz kanadıyla gördüğüne işaret bulunduğunu söylemiştir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Necm 1, Bed'ü'l-Halk 6; Müslim, İman 280-282 (174); Tirmizî, Tefsir, Necm (3279).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]798 - Müslim merhum bir rivayetinde: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm), Cebrâil'i aslî süretinde gördü" demiştir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]799 - Tirmizî'nin İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ)'tan kaydettiği bir rivayette, İbnu Abbas: "Muhammed Rabbini gördü" der. İkrime (kendisine): "Allah, Kur'ân-ı Kerim'de (mealen): "Gözler onu idrak edemez" (En'am, 103) demiyor mu?" diye sorunca: "Amma da yaptın, bu görme işi, Cenâb-ı Hakk kendi nuru ile tecelli ettiği zaman bunu göremez demektir. Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) ise Rabbini iki sefer görmüştür" açıklamasını yapar."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, İman 284, (176); Tirmizi, Tefsir, Necm (3275, 3276, 3277).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]800 - Şa'bi anlatıyor: İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ), Arafat'ta Ka'b'la karşılaştı. Ka'b'a birşeyle sordu. Bunun üzerine Ka'b öyle bir tekbir getirdi ki, dağlarda yankılar yaptı. İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ) dedi ki:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Biz Benî Haşim'deniz!"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ka'b da:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Allah rü'yeti ile kelâmını Muhammed ile Musa (aleyhimasselat vesselam) arasında taksim etti. Musa'ya Allah iki kere konuştu. Muhammed (aleyhissalâtu vesselâm) de Mirac'ta Allah'ı iki kere gördü."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Mesrük der ki: "Hz. Aişe (radıyallahu anh)'nin yanına girdim ve "Muhammed Rabbini gördü mü?" diye sordum. Bana:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Öyle bir şey söyledin ki, (korkudan) tüylerim kabardı (diken diken oldu)" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ağır olun, (hemen reddetmeyin) deyip şu meâldeki âyeti okudum:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Andolsun ki O, Rabbinin en büyük âyetlerinden bir kısmını görmüştür" (Necm,18).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buna şu cevabı verdi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"-Bu âyet seni nereye götürmüş`? (Âyeti anlamakta hata etmişsin, âyette Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın gördüğü belirtilen şey) Cibril (aleyhisselam)'dir. Sana kim: "Muhammed Rabbini görmüştür" derse veya "Emredildiği tebligattan bir şey gizlemiştir" derse veya "Allah'ın gayb ilan ettiği şu beş şeyi bildiğini söylerse: "Kıyametin ilmi şüphesiz ki Allah'ın nezdindedir. Yağmuru O indirir. Rahimlerde olanı O bilir. Hiçbir kimse yarın ne kazanacağını bilmez. Hiçbir kimse hangi yerde öleceğini bilmez..." (Lokman, 34) bilki en büyük iftira ve yalanda bulunmuştur. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın, âyette bahsedilen rü'yeti Cebrail'le ilgilidir. Efendimiz'in gördüğiü şey, Cebrail'dir. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) Cebrâil (aleyhisselam)'i altı yüz kanadıyla fıtrî suretinde ancak iki defa görmüştür: Bir defasında Sidretü'l-Müntehâ'da, bir defesında da (Mekke'nin aşağısında) Ciyâd denilen yerde, ufku (her cihetiyle semayı) kaplamış vaziyette."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Necm (3274); Buharî, Tefsir, Mâide 7, Bed'ül-Halk 6, Tevhid 4; Müslim, İman 287, (177).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]801 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ), "Allah'ı bırakıp taptığınız Lât'ın, Uzza'nın ve (bunların) üçüncüsü olan diğer Menât'ın (herhangi bir şey hakkında zerrece kudretleri var mı? Bize haber verin" (Necm, 19-20) meâlindeki âyet hakkında şu ) açıklamayı yaptı: "Lât (Ka'be'yi ziyarete gelen) hacılara (yağ ile) sevik (denen yiyeceği) karıp hazırlayan bir adamdı."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Necm 2.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]802 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) demiştir ki: "Ebü Hüreyre (radıyallahu anh)'nin şu rivayete temas ettiği şeyden Lemem'e daha ziyade benziyenini görmedim: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdu ki: "Allah âdemoğluna zinâdan nasibini yazmıştır. Bu mutlaka ona ulaşacaktır: "Gözlerin zinâsı nazardır, dilin zinâsı konuşmaktır. Nefis de temenni eder ve iştah duyar. Ferc de bunu tasdik veya tekzib eder."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, isti'zân 12, Kader 9; Müslim, Kader 20, (2657); Ebü Davud, Nikâh 44, (2152).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]803 - Yine İbnu Abbâs (radıyallahu anh), "(O güzel hareket edenler), lemem hâric olmak üzere günahın büyüklerinden ve fuhuşlardan kaçınanlardır" (Necm, 32) meâlindeki aynı âyet hakkında Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: "Ey Rabbim, sen affedicisin, hepsini affet, küçük günah işlemeyen kulun yoktur."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Necm, (3280).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]KAMER SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]804 - Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Kureyş müşrikleri, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'le kader mevzuunda tartışmak için geldiler. Bunun üzerine şu âyet nâzil oldu (meâlen): "O gün onlar yüzlri üstünde sürüklenirler. (Onlara) tadın cehennemin dokunuşunu" (denilir). Şüphesiz ki biz, herşeyi bir takdir ile yarattık" (Kamer, 48-49).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, Kader 19, (2656); TirmizÎ, Kader 19, (2158) Tefsir, Kamer, (3286); İbnu Mâce, Mukaddime 10, (83).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]RAHMAN SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]805 - Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bir gün, Ashâbının huzuruna çıktı ve Rahmân suresini baştan sona okudu. Hepsi de sükût ettiler. Bunun üzerine:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ben bu sureyi cinlere de okudum, onlar sizden daha güzel karşılık verdiler. Şöyle ki: "Cenâb-ı Hakk'ın: "Rabbinizin hangi ni'metini tekzib edersiniz?" kavl-i şeriflerini her okuyuşumda şöyle diyorlardı: "Ey Rabbimiz, biz ni'metlerinden hiçbir şeyi tekzib edemeyiz, bütün hamdler sanadır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Rahmân, (3287).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]VÂKIA SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]806 - İbnu Mes'üd (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle söyledi: "Kim her gece Vâkıa suresini okursa ona fakirlik gelmez. Müsebbihat'da, (Sebbeha veya Yüsebbihu ile başlıyan surelerde) bir âyet vardır, (sevabca) bin âyete bedeldir. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Rezîn'in ilavesidir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]807 - Ebü Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh), "(Sağcılar)... ve kadri yükseltilmiş döşeklerdedirler" (Vâkıa, 34) meâlindeki âyet hakkında, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın şunu söylediğini nakleder:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Bunların yüksekliği sema ile arz arasındaki mesâfe kadardır. İkisi arasındaki uzaklık ise beş yüz yıllık yürüme mesafesidir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Sıfatu'l-Ceene 8, (2543).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]808 - Hz.Enes (radıyallahu anh), "Biz ceylan gözlüleri, defterleri sağından verilenler için yeniden yaratmışızdır. Onları bâkire, eşlerine düşkün ve hepsini bir yaşta kılmışızdır" (Vâkıa, 35-38) meâlindeki âyet hakkında şu açıklamayı yaptı: "Âyette mevzubahis olan yeniden diriltilenler arasında dünyada iken ihtiyarlayıp, gözlerinin feri kaçıp çapaklanmış pek yaşlı kadınlar da var."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]809 - Abdullah İbnu Ebî Bekr İbni Amr İbni Hazm (radıyallahu anh), "Hz. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın Amr İbnu Hazm (radıyallahu anh)'a yazdığı mektupta: "Kur'ân'a sâdece temiz olanlar dokunsun" emri de vardı."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Muvatta, Kur'ân 1, (1,199).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]810 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) zamanında halk yağmura kavuştu. Bunun üzerine Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): "İnsanlar bugün iki grup hâlinde sabaha erdiler, bir grubu kâfir, bir grubu mü'mindir" dedi. Ve şöyle açıkladı: "Bazıları: "Bu yağmur Allah'ın bir rahmetidir" derken diğer bazısı: "Falan falan yıldızın uğuru doğru çıktı" dedi. Bunun üzerine şu âyet nazil oldu:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Hayır (hakikatler kâfirlerin dedikleri gibi değildir). İşte yıldızların düştüğü yerlere and ediyorum ki, hakikaten bu, eğer bilirseniz büyük bir anddır. Muhakkak o, elbette çok şerefli bir Kur'ân'dır ki siyânet edilmiş bir kitapta (yazılı)dır. Ona tam bir surette temizlenmiş olanlardan başkası el süremez. O âlemlerin Rabbinden indirilmedir. Şimdi siz bu kelâ,mı mı hor görücülersiniz? Rızkınıza (şükür edeceğinize) siz behemahal tekzibe mi kalkışırsınız?" (Vakıa, 75-82).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, İman 127, (73).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]811 - Hz. Ali (radıyallahu anh), "Rızkınıza (şükredeceğinize) siz behemahal tekzibe mi kalkışırsınız?" (Vâkıa, 82) meâlindeki âyetle ilgili olarak Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Siz Cenâb-ı Hakk'ın size verdiği şükür makamında, "falanca falanca yıldızın batışı veya falanca falanca yıldızın doğuşu sayesinde yağmura kavuştuk" diyorsunuz."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Vâkı'a, (3291).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]HADİD SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]812 - İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: "Müslüman olmamızla Cenâb-ı Hakk'ın bizi, "İman edenlerin gönüllerinin Allah'ı zikretmek üzere yumuşaması ve ondan gelen hakikate bağlanması zamanı daha gelmedi mi? Onlar, daha evvel kendilerine kitap verilip de üzerlerinden uzun zaman geçmiş, artık kalbleri kararmış bulunanlar gibi olmasınlar. Onlardan birçoğu fasıklardı" (Hadid, 16) meâlindeki âyetle azarlaması arasında dört yıllık zaman mevcuttur."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, Tefsir 24, (3027).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]813 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ), "Yeryüzünü, öldükten sonra Allah'ın tekrar dirilttiğini bilin, akledersiniz diye size delillerimizi açıkladık"(Hadid, 17) meâlindeki âyetle ilgili olarak şöyle buyurdu: "Allah kalbleri kasavet ve katılıktan sonra yumuşatır, (tevhid hususunda) mutmain ve (Rabbine) yönelmiş kılar. Ölmüş kalpleri ilimle, hikmetle diriltir (Ayet bu mânayı ders vermektedir). Arzın yağmurla diriltilmesi zaten gözle görülen bir durumdur."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Rezîn'in ilâvesidir. ed-Dürrü'l-Mensûr İbnu'1-Mübârek'in rivayeti olarak kaydetmektedir (6,175).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]814 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ) buyurdu ki: "Hz. İsa (aleyhisselam)'dan sonra bir kısım melikler Tevrat ve İncil'i tahrif ettiler. Aralarında mü'min olanlar da vardı, bunlar Tevrat ve İncil'i okuyorlardı. (Müminlerin okuduklarından rahatsız olan) bazıları, meliklerine şöyle dediler: "Bunların bize yaptığı hakâretten daha ağır hakâret, savurdukları küfürden daha galiz küfür görmedik. Kitapta, "Allah'ın indirdiği ile hükmetmeyenler kâfirlerin ta kendisidirler"(Mâide, 44) diye okuyup, kitaptan gösterdikleri âyetlerle bizi yaptığımız işlerden dolayı kınıyorlar (kâfır, fasık oldunuz diyorlar.) Onları çağırıp uyarın, bizim okuduğumuz gibi okusunlar, bizim inandığımız gibi inansınlar."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Melik onları çağırıp topladı, ya ölümü ya da tahrif edilmiş haliyle Tevrat ve İncil'i okumaktan birini tercih etmelerini teklif etti: Onlar:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- İstediğiniz bu mu? bizi bırakın (bir düşünelim)!" dediler. Sonra bunlardan bir kısmı:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Bize bir kule inşa edin, bizi içine tıkın, yiyecek ve içeceğimizi çekebileceğimiz (ip gibi) bir şeyler de verin, böylece bizden size hakaret sayılacak bir şey ulaşmamış olur" dedi. Diğer bir kısmı da:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Bırakın bizi başımızı alıp gidelim. Yeryüzünde dolaşır, vahşi hayvanlar gibi yer içeriz. Bizi kendi memleketinizde (faaliyet yapar) bulursanız öldürürsünüz" dedi. Bir grup da:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Bize ıssız bir arazinin ortasında evler inşa ediverin. Biz orada kendi başımıza kuyular açıp ziraat yapalım, sizinle hiç konuşmayalım, sizlere uğramıyalım da!" dedi. Bunların her kabilede samimi yakınları vardı. İsteklerini kabul ettiler (ve öldürmediler). Cenab-ı Hakk (onların kalbine, şu ayette temas buyurduğu) ruhbaniyeti inzal buyurdu:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"...Üzerlerine bizim gerekli kılmadığımız fakat kendilerinin güya Allah'ın rızasını kazanmak için ortaya attıkları rahbaniyete bile gereği gibi riâyet etmediler. İçlerinde inanmış olan kimselere ecirlerini verdik. Ama çoğu yoldan çıkmışlardır" (Hadid, 27).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Geri kalanlar da şöyle dediler:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Falancaların ibadet ettiği gibi biz de ibadet edelim. Falancaların yeryüzünde dolaştığı gibi biz de dolaşalım, falancaların edindiği gibi biz de evler edinelim."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Bunlar şirkleri üzerine devam eden kimselerdi. Bunlar kendilerine uydukları (diğer) kimselerin imanlarını da bilmiyorlardı. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e nübüvvet geldiği zaman, bu ruhbanlardan pek az kimse kalmıştı. Bu kişi, mâbedinden indi, seyyah olup dolaşan bir kişi seyahatinden döndü, bir kişi de manastırından çıktı. Bunlar gelip iman ettiler ve tasdikte bulundular. (Bütün Ehl-i Kitap hakkında) Cenab-ı Hakk şöyle buyurdu: "Ey iman edenler, Allah'tan korkun. Onun peygamberine de iman edin ki, (Allah) size rahmetinden iki kat nasib versin" (Hadid, 28).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Burada zikri geçen iki kat nasibden biri: Hz. İsa (aleyhisselam)'ya İncil'e ve Tevrat'a olan imanları sebebiyledir, diğeri de Hz. Muhammed aleyhissalâtu vesselâm)'e olan imanları ve onu tasdikleri sebebiyledir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot](Ayet şöyle devam ediyor): "Sizin için yardımıyla yürüyeceğiniz bir nur lutfetsin..." (Hadid, 28). Bu nurdan maksad Kur'ân ve Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e ittiba etmeleridir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Vahiy şöyle devam ediyor: "...Ehl-i Kitap, hakikaten Allah'ın fazl(u kerem)inden hiçbir şeye nâil olamayacaklarını, muhakkak bütün inâyetin Allah'ın elinde bulunduğunu, onu (ancak) dileyeceği kimselere vereceğini bilmedikleri için mi (küfürde inad ediyorlar? Halbuki bunu pekâla biliyorlar da). Allah büyük fazl-u kerem sâhibidir" (Hadid, 29).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Nesâî, Kad 12, (8, 231).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]MÜCÂDELE SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]815 - Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) buyurdu ki: "Hamd o Allah'adır ki, bütün sesleri işitir. Israrcı (mücâdeleci) kadın Havle, Hz.Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'i evinin yanında buldu. Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a birşeyler söylüyordu. Azna ne söylediğini işitmiyordum. Cenab-ı Hakk şu âyeti indirdi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"(Habibim) Zevci hakkında seninle direşip duran (nihayet hâlinden) Allah'a şikâyet etmekte olan (kadın)ın sözünü umulduğu veçhile Allah dinlemiştir. Allah sizin konuşmanızı zâten işitiyordu. Çünkü Allah hakkıyla işitici, kemâliyle görücüdür" (Mücâdele 1).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tevhid 9; Nesâî, Talâk 33, (6,168); İbnu Mâce, Talâk 25, (2063).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]816 - Havle bintu Mâlik İbni Sa'lebe (radıyallahu anhâ) anlatıyor: "Kocam Evs İbnu's-Sâmit bana zıhârda bulunmuştu. Derhal Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e şikayete geldim.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a durumu arzedince bana: "Allah'tan kork, o senin amcaoğlundur" diye onun hakkında beni iknâya çalışıyordu. Ben ısrarıma devam ettim. Derken âyet nazil oldu. "(Habibim) zevci hakkında seninle direşip duran (nihayet hâlinden) Allah'aşikayet etmekte olan kadının sözünü umduğu veçhile Allah dinlemiştir..." (Mücadele,1).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Vahiy üzerine Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Kocan bir köle âzâd eder" buyurdu. Ben:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Onun kölesi yok!" dedim. Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Öyleyse ard arda iki ay oruç tutar" dedi. Ben tekrar:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Allah'ın Resülü, kocam çok yaşlıdır, oruca tahammül edemez!" dedim.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Öyleyse,dedi, altmış fakir doyursun!"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Onun elinde, dedim, sadaka olarak verecek hiçbir şeyi yok, (nasıl altmış fakir doyuracak?)"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Öyleyse, dedi, ona ben yardım edeyim. Şu bir arak hurmayı al götür!"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Allah'ın Resülü, dedim, diğer bir arak'ı da ben verip ona yardım edeyim."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Güzel söyledin, dedi, git bunlarla ona bedel altmış fakiri doyur. Sonra da (eski nikâhınla) amcaoğluna dön!"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Râvi bir arakın altmış sa' miktarında bir ölçek olduğunu belirtti.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebü Dâvud, Talâk 17, (2214).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]817 - Ali İbnu Ebî Talib (radıyallahu anh) anlatıyor: "Ey iman edenler, siz Peygambere mahrem bir şey arzetmek istediğiniz vakit bu mahrem konuşmanızdan evvel sadaka verin. Bu sizin için daha hayırlı, daha temizdir. Fakat bulamazsanız Şüphe yok ki Allah çok mağfiret edici, çok esirgeyicidir" (Mücâdele, 12) meâlindeki ayet nazil olduğu zaman Hz. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bana:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" (Bu sadakanın) bir dinar olmasına ne dersin?" diye sordu. Ben:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Bu miktar çoktur, tâkat getiremezler" dedim.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Yarım dinara ne dersin?" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ona da takat getiremezler" dedim.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Öyleyse ne kadar o1sun?" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Bir kıl (ağırlığında altın) miktarı" dedim.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Sen de pek parasızsınl" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Bunun üzerine şu âyet indi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Mahrem konuşmanızdan evvel sadakalar vereceğinizden korktunuz mu? Çünkü işte yapmadınız. (Bununla beraber) Allah sizin tevbelerinizi kabul etti. O halde namazı kılın. Zekatı verin. Allah ve Peygamberine (diğer emirlerinde de) itaat edin. Allah ne[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]yaparsanız hakkıyla haberdârdır" (Mücâdele,13).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Hz. Ali (radıyallahu anh) der ki: "Allah, benim sebebimle bu ümmetin mükellefıyetini hafıfletti."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Mücâdele, (3297).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]818 - Hz. Ali (radıyallahu anh) der ki: "Bu âyet ile benden başkası amel etmedi."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Rezîn'in ilavesidir. İbnu Kesir kaydetmiştir (4, 326).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]HAŞR SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]819 - Ma'kıl İbnu Yesâr (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Kim sabaha erdiği zaman üç kere "Euzubillahi's-semi'il-alim mineş-şeytâni'r-racim" der ve Haşr suresinden üç âyet okursa, Allah onun için yetmiş bin meleği vekil tayin eder de onlar, akşam oluncaya kadar kendisine rahmet okurlar. Şâyet o gün ölecek olsa şehid olarak ölür. Akşşam vaktinde aynı şekilde okuyacak olsa, (keza sabaha kadar aynı şeyler sözkonusudur).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Fedâilu'l-Kur'ân 22, (2923).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]820 - İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) Benî Nadir'in hurmalığını yaktırdı ve kestirdi. Burası (Medine'de Yahudilerin ikamet ettikleri yer olan) Büveyra (denen mevki) idi. Vak'aüzerine şu âyet indi: "Herhangi bir hurma ağacını kestiniz, yahud kökleri üstünde dikili bıraktınızsa (hep) Allah'ın izniyledir. (Bu izin de) fâsıkları rüsvay edeceği için (verilmiş)tir" (Haşr, 5).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Haşr 2, Hars ve Müzâra'a 6, Cihâd 154; Megâzi 14; Müslim, Cihad 139, (746), Tirmizî, Tefsir, Haşr (3298); Ebü Dâvud, Cihâd 91, (2615).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]821 - Ka'b (radıyallahu anh) anlatıyor: "...O, bunların yüreklerine korku düşürdü. Öyle ki, evlerini hem kendi elleriyle hem mü'minlerin elleriyle harap ediyorlardı. İşte ey akıl ve basiret sahipleri bundan ibret alın"(Haşr, 2) meâlindeki âyet, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) tarafından Medine'den sürülen Yahudiler hakkında nâzîl oldu. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) mallarından (silah hariç), sadece develerinin taşıyabileceği kadarını götürmelerine izin vermişti. Onlar, evlerinin eşiklerinden, kapılarından ve diğer ahşap kısımlarından tutup yıkıyorlardı. Benî Nadir'in hurmalığı hassaten Resul-i Ekrem'in idi, O'na bunu Cen b-ı Hakk tahsis etmişti."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Rezîn'in ilâvesidir. Bu rivâyetin manasında uzunca bir rivâyeti, Ebu Dâvud tahric etmiştir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot](Harâc, 23, (3004).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]822 - İbnu Ömer (radıyallahu anh): "Allah'ın onların mallarından Peygamberine verdiği fey'e gelince, siz bunun üzerine ne ata ne deveye binip koşmadınız..." âyeti hakkında şunu söyledi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Resülullah (aleyhissalâtu vuesselâm) Fedek ahâlisi ve ismen belirttiği ancak şu anda hatırlayamadığım köylerle sulh yaptı. Bu esnada (Hayber'in geri kalan köylerinde yaşayan) ahaliyi muhâsara etmişti. Bu (muhasara altındaki)ler, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e sulh için hey'et gönderdiler. Ayette geçen"Siz bunun üzerine ne ata ne de deveye binip koşmadınız" demek, "Siz savaşmadınız" demektir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Zührî der ki: Benu'n Nadir münhasıran Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a ait idi. Çünkü orayı zorla fethetmediler, anlaşarak fethettiler. Bu sebeple Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buradan elde edilen ganimeti sadece Muhâcirler arasında taksim etti. Ondan, Ensâr'dan olanlara, ihtiyaç sâhibi iki kişi hâriç, kimseye bir şey vermedi."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebü Dâvud, Harâc 19, (2971).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]823 - Hz. Ömer (radıyallahu anh) anlatıyor: "Benî Nadir'in emvali, Cenab-ı Hakk'ın Resulüne (aleyhissalâtu vesselâm) fey' kıldığı, üzerine at ve deve koşulmayan (yani savaşsız elde edilen) mallardandı. Ureyne köyleri, Fedek, tıpkı (Kureyza ve Nadir'in emvali gibi) sırf Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a ait yerlerdi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buralardan elde edilen gelirlerden ailesinin bir yıllık nafakasını ayırırdı. Geri kalanı da Allah yolunda hazırlık olmak üzere silah ve binek için sarfederdi. (Nitekim ayette şöyle buyrulmuştur): "Allah'ın (fethedilen diğer küffâr) memleketleri ahalisinden Peygamberine verdiği fey'i, Allah'a, Peygamberine, hısımlara, yetimlere, yoksullara, yolda kalanlara aittir. Tâ ki bu mallar içinizden yalnız zenginler arasında dolaşan bir devlet olmasın..." (Haşr, 7). (Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e intikal eden) bu pay, bu sayılanlara ve ayrıca "evlerinden ve mallarından çıkarılmış olan fakirlere, onlardan önce (Medine'yi) yurt ve iman evi edinmiş olan kimselere, kendilerinden sonra gelenlere aittir." Bu âyet, (kıyamete kadar gelecek) mü'minlerin tamamına şâmildir. Tek istisnayı köle olarak sahib olduklarınız teşkil ediyor. Köleleriniz dışındaki her Müslüman bu payda hisse ve hak sahibidir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebu Dâvud, Harâc 19, (2965, 2966).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]824 - Ebü Hüreyre (radıyallahu anh), "Kendilerinde fakirlik ve ihtiyaç olsa bile (onları, Muhacirleri) öz canlarından daha üstün tutarlar.." (Haşr, 9) meâlindeki âyetle ilgili olarak şu açıklamayı yaptı:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ensar'dan birinin evine misafır geldi ve geceyi yanında geçirdi. Ev sâhibinin evinde kendisinin ve çocuklarının yiyeceğnnden başka yiyecek bir şey yoktu. Hanımına: "Çocukları uyut, ışığı söndür ve mevcut yiyeceği misafıre yaklaştır" diye emretti. Bunun üzerine âyet indi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir,Haşr, (3301).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]825 - Hz. Enes (radıyallahu anh), "Ehl-i Kitap'tan o kafiır kardeşlerine: "Açıdolsun, eğer siz yurtlarınızdan çıkarılırsanız biz de muhakkak sizinle beraber çıkarız, sizin aleyhinizde hiçbir kimseye ebedî taat etmeyiniz. Eğer sizinle harp ederlerse muhakkak ve muhakkak biz, size yardım ederiz" diyen o münafıkları görmedin mi? Halbuki Allah şâhidlik eder ki, onlar hakikaten ve katiyyen yalancıdırlar" (Haşr, 11), meâlindeki âyette zikri geçen kimsenin münâfıkların başı Abdullah İbnu Übey olduğunu, bu sözü Benî Nadir Yahudilerini Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in Medine'den çıkarmak istediği zaman, onları Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e karşı tahrik etmek için söylediğini belirtir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Rezîn'in ilavesidir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]MÜMTAHİNE SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]826 - Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) kadınlarla biatı (elle musafaha etmeden) sözle yapıyor ve şu âyette belirtilen şartları koşuyordu: "Allah'a hiçbir şeyi eş tutmamaları, hırsızlık yapmamaları, zinâ etmemeleri, evlâtlarını öldürmemeleri, elleriyle ayakları arasında bir iftira düzüp getirmeleri, (emredilecek) herhangi bir iyilik hususunda sana âsi olmamaları.." (Mümtahine,12). Hz.Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in eli, mâlik olmadığın hiçbir kadının eline asla değmedi. Kadınlar, bu şartları kendi sözleri ile ikrar edince, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Artık gidin, sizinle biat ettik" derdi (ve musafahada bulunmadan onlarla biatını tamamlardı). Hayır, Allah'a yemin olsun, asla onun eli hiçbir kadının eline değmedi. Fakat kadınlarla sözle biat akdi yaptı."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhari, Tefsir, Mümtahine 2, Talâk 20, Ahkâm 49; Müslim, İmârât 88 (1866); Tirmizî, Tefsir, Mümtahine, (3303).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]827 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ), (kadınlar biatıyla ilgili âyette geçen), "Herhangi bir iyilik hususunda sana âsi olmasınlar" şartı hakkında şunu söylemiştir: "Bu, Allah'ın kadınlara koşmuş bulunduğu bir şarttır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefair, Mümtahine 3.)[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]SAFF SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]828 - Abdullah İbnu Selâm (radıyallahu anh) anlatıyor: "Kendi aralarında müzâkere eden bir grup Ashâbın arasında oturuyordum.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Keşke, diyorlardı Allah nazarında hangi amelin daha muteber olduğunu bilsek de onu yapsak." Bunun üzerine şu meâldeki ayet nazil oldu: "Göklerde ne var, yerde ne varsa hepsi Allah'ı tesbih ve tenzih etmektedir. O, gâlib-i mutlaktır, yegane hüküm ve hikmet sahibidir. Ey imân edenler, yapamayacağınız şeyi niçin söylersiniz? Yapamayacağınızı söylemeniz, en şiddetli bir buğzu (davet etmiş olmak) bakımından Allah indinde büyüdü" (Saff, 1-3). Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) yanımıza gelerek vahyi okudu."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizi, Tefsir, (3306).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]CUM'A SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]829 - Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: "Biz Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'le birlikte namaz kılarken yiyecek maddesi taşıyan bir kervan geldi. Cemaatte bulunanlar, (camiyi bırakıp) kervanı karşılamaya koştular. Câmide on iki kişi kaldı. Hz. Ebu Bekir ve Ömer (radıyallahu anhümâ) kalanlar arasındaydı. Bu durum üzerine şu âyet nâzil oldu. (meâlen): "Onlar bir ticâret, yahud bir oyun, bir eğlence gördükleri zaman ona yönelip dağıldılar. Seni ayakta bıraktılar. De ki: Allah nezdindeki (sevab, mü'minler için) eğlenceden de, ticâretten de hayırlıdır. Allah, rızık verenlerin en hayırlısıdır" (Cum'a, 11).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Cum'a 2, Büyü 6, Cum'a 38; Müslim, Cum'a 36, (863); Tirmizî, Tefsir, Cum'a, (3308).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

[FONT=&quot]MÜNAFIKÛN SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]830 - Hz. Câbir (radıyallahu anh): "...Medine'ye dönersek, şerefli kimseler alçakları and olsun ki, oradan çıkaracaktır" (Münafıkün, 8) meâlindeki âyet hakkında şu açıklamayı yapmıştır: "Bunu söyleyen (meşhur münafık) Abdullah İbnu Übey İbni Selül'dür."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî,Tefsir, Münâfıkun 5, 7; Müslim, Birr 62, (2584); Tirmizî, Tefsir, Münâfıkün, (2312).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]831 - Zeyd İbnu Erkam (radıyallahu anh) anlatıyor: "Bir sefer esnasında Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'le beraber çıkmıştık. Bir ara bütün askerler sıkıntıya düştü. Übey İbnu Selül (fırsattan istifade) şöyle dedi: "Resülullah'ın yanındakilere infak etmeyin de etrafından dağılsınlar." Ayrıca şunu da ilâve etti: "Hele Medine'ye bir dönelim, aziz olanlar, zelil olanları oradan sürüp çıkaracaktır." Ben hemen gelip bu sözleri Hz. Peygamber'e haber verdim. Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) Übey İbnu Selül'e adam göndererek yanına çağırdı ve "Böyle mi söyledin?" diye sordu. İbnu Selül, böyle bir davranışa yer vermediğine dâir yemin etti. (Orada bulunanlar bu söze inanarak): "Zeyd, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a yalan söyledi" dediler. Bu sözlerine çok üzüldüm. Öyle ki, Cenab-ı Hakk beni tasdiken şu vahyi indirdi: "(Ey Muhammed) münafıklar sana gelince, "Senin, şüphesiz Allah'ın peygamberi olduğuna şehâdet ederiz" derler. Allah, senin kendisinin peygamberi olduğunu bilir, bunun yanında münafıkların yalancı olduklarını da bilir..." (Münâfıkün,1).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot](Zeyd) der ki: "Sonra Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm), (onlara: "Özür dileyin de) sizin için Allah'tan mağfiret taleb edeyim"dedi ise de başlarını çevirip gittiler."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Zeyd İbnu Erkam (radıyallahu anh), "..Onlar tıpkı sıralanmış kof kütük gibidirler..." (Münâfıkün 4) meâlindeki âyetle ilgili olarak da şu açıklamayı yaptı: "Münafıklar yakışıklı kimselerdi."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Münafıkün 1, 2; Müslim, Sıfâtu'l-Münâfıkün 1, (2772); Tirmizi, Tefsir, Münâfıkün, (3309, 3310).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]832 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) bir keresinde: "Kimin haccedecek kadar veya zekât farz olacak kadar malı olur da bu farzları ifâ etmezse, ölüm sırasında geri dönüş (rec'a) taleb eder" buyurmuştu.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Bir adam kendisine: "Ey İbnu Abbâs, Allah'tan kork, geri dönüşü küffâr taleb edecektir" dedi. İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ): "Ben size bu hususta âyet okuyayım" dedi ve şu âyeti okudu:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ey iman edenler, sizi ne mallarınız, ne evlâtlarınız Allah'ın zikrinden alıkoymasın. Kim bunu yaparsa işte onlar hüsrâna uğrayanların tâ kendileridir. Herhangi birinize ölüm gelip de: "Ey Rabbim, beni yakın bir müddete kadar geciktirseydin de sadaka verip dursaydım, iyi adamlardan olsaydım" diyeceğinden evvel size rızık olarak verdiğimizden (Allah yolunda) harcayın. Halbuki Allah hiçbir kimseyi eceli gelince, asla geri bırakmaz. Allah ne yaparsanız, hakkıyla haberdardır" (Münâfıkün 9-11 )[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Adam tekrar: "Zekât vermeyi gerekli kılan miktar nedir?" diye sordu. İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ): "Mal iki yüz (dirheme) ulaşır ve geçerse." Adam: "Pekâlâ, haccı gerekli kılan şey nedir`?" diye sordu. İbnu Abbas:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Azık ve binek!" cevabını verdi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Münâfıkün, (3313).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]TEGÂBÜN SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]833 - Alkame hazretlerinin İbnu Mes'ud (radıyallahu anh)'dan naklettiğine göre, İbnu Mes'ud, "...Kim Allah'a iman ederse (Allah) onun kalbini doğruya götürür.." (Teğâbün,11) meâlindeki âyetle ilgili olarak şu açıklamayı yapmıştır: "Bunlar kişinin mâruz kaldığı musibetlerdir. İnanan kişi, (Allah'ın lütfu ve keremi ile) bu musibetlerin Allah'tan olduğunu bilir, Allah'ın takdirine teslimiyet gösterip, razı olur (ve Sabreder)."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Tegabün 1.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]834 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ), "Ey iman edenler, eşlerinizin evlatlarınızın içinde hakikaten size düşman olanlar da vardır. O halde onlardan sakının.." (Teğâbün 14) meâlindeki ayet hakkında şu açıklamayı yaptı: "Bu hitaba maruz kalan kimseler bir kısım Mekkeli erkeklerdir. Bunlar, hicret ederek Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e gelmek isterler, fakat kadın ve çocukları kendilerini terketmelerini istemeyerek hicretlerine mümânaat etmişlerdir. Bu kimseler bilâhare hicret edip gelince, halkın, din hususunda çok şey öğrenmiş olduğunu görürler. Bunun üzerine (kendilerinin önceden hicret etmelerine mâni olan) zevce ve evlâtlarını cezalandırmak istediler. Bu hâl karşısında Cenab-ı Hakk mezkur âyeti inzâl buyurdu."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizi, Tefsir" Teğâbün, 3314).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]TALAK SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]835 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ)'tan rivayet edildiğine göre, "Ey Peygamber! Kadınları boşayacağınızda, onları, iddetlerini gözeterek boşayın.." (Talâk 1) meâlindeki âyeti, "...iddetlerinin önünde boşayın" diyerek kıraat etmiştir (okumuştur)"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Muvatta, Talâk 79, (2; 587); Müslim, Talak 14, (1471).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]İmam Mâlik der ki: "Bununla, her temizlik devresinde bir kere boşaması gerektiğini kastedmiştir. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]TAHRİM SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]836 - Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anlatıyor: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) balı ve tatlı şeyleri severdi. Ayrıca, ikindi namazlarını kıldıktan sonra (hergün) kadınlarını teker teker ziyaret eder, her birine yaklaşır (sohbette bulunurdu.) Bu ziyaretlerinin birinde Hz. Hafsa (radıyallahu anhâ)'nın yanına girmişti. Bu defa onun yanında, her zamanki kaldığı mutad müddetten fazla kaldı. Ben bunu kıskanarak sebebini (Resülullah'ın diğer hanımlarından) sordum. Bana: "Yakınlarından bir kadın Hafsa'ya bir okka (Tâif) balı hediye etti, Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a ondan şerbet yapıp ikram etmiş olmalı, (o da şerbet hatırına sohbetini biraz uzatmıştır)" dediler. Ben:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Öyleyse, kasem olsun biz de ona mutlaka bir hile kurmalıyız!" dedim. Sevde (radıyallahu anhâ)'ye:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- (Hafsa'dan sonra sıra senin) O girince sana yaklaşacak. Sana yaklaşınca O'na: "Ey Allah'ın Resûlü! Sen megâfıh mi yedin?" diyeceksin. (Ben biliyorum ki, o sana "Hayır!"diyecek. O zaman sen de:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Öyleyse senden burnuma gelen bu koku da ne?" diyeceksin." Bir rivayette Hz. Aişe şu açıklamayı yapar: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) kendisinde kötü bir koku hissedilmesine tahammül edemez, buna çok üzülürdü (Bu sebeple gerçeği. itiraf ederek) muhakkak "Hafsa bana bal şerbeti ikram etti" diyecek. O zaman sen kendisine "Demek ki arı, balını urfut ağacından almış" diyeceksin. (Senden sonra bana uğradığı zaman) ben de böyle hareket edip aynı şeyleri söyleyeceğim. Ey Safıyye, sana uğradığı zaman sen de aynı şeyleri söyle! dedim."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Hz. Aişe anlatmaya devam etti:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Sevde (bilâhere bana) dedi ki: "Kendinden başka ilâh bulunmayan Allah'a kasem olsun, bana tenbih ettiğin şeyleri, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) kapıdan görünür görünmez, senden korktuğum için (unutmadan) hemen söylemek istedim." Ne ise, Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) kendisine yaklaşınca Sevde: "Ey Allah'ın Resûlü meğâfır mi yediniz?" der:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Hayır!" cevabını alır. Bunun üzerine aralarında şu konuşma geçer:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Öyleyse bu koku da ne?"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Hafsa bana bal şerbeti ikram etti. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Demek ki arı urfut yemiş."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anlatmaya devam ediyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bana uğrayınca ben de aynı şeyleri söyledim. Keza, Safıyye (radıyallahu anhâ)'ye uğrayınca o da aynı şeyleri söyledi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müteâkiben Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) Hafsa (radıyallahu anhâ)'nın yanına girince:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Allah'ın Resûlü sana o şerbetten ikram edeyim mi?" diye sorar. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Hayır, ihtiyacım yok!" cevabını verir. (Bu durumu işittiği zaman) Sevde (radıyallahu anhâ):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Allah'a kasem olsun balı ona haram ettik!" dedi. Ben kendisine:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Sus, (sesini çıkarma)" dedim."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Talâk 8, Nikâh 103, Et'ime 32, Eşribe 10, 15, Tıb 4, Hiyel 5; Müslim, Talâk 20, (1474); Ebü Davud, Eşribe 11, (3715); Nesâî, Talâk 16, (6,151,152).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]837 - Bir başka rivayette (Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm): "Zeyneb Bintu Cahş'ın yanında bal şerbeti içtim, artık bir daha onu içmeyeceğim" der ve şu âyet nâzil olur:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ey Peygamber, sen zevcelerinin hoşnudluğunu arayarak, Allah'ın sana helâl kıldığı şeyi niçin kendine haram ediyorsun? (Bununla beraber üzülme) Allah çok mağfiret edici, çok esirgeyicidir. Allah, yeminlerinizin (keffâretle) çözülmesini size farz kılmıştır. Allah sizin yardımcınızdır. Ve O, hakkiyle bilendir, tam hüküm ve hikmet sâhibidir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Hani Peygamber, zevcelerinden birine gizli bir söz söylemişti. Bunun üzerine o (zevce) bunu haber verip de Allah da ona bunu açıklayınca (peygamber) bunun ancak bir kısmını bildirmiş, bir kısmından da vazgeçmişti. Artık bunu kendisine söyleyince o (zevce) "Bunu sana kim haber verdi?"dedi. (Peygamber de), "Bana her şeyi bilen, her şeyden haberdar olan (Allah) haber verdi" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Eğer her ikiniz de Allah'a tevbe ederseniz (ne âlâ, çünkü) hakikaten sizin kalpleriniz kaymıştır, (yok) onun aleyhinde birbirinize arka verirseniz, hiç şüphesiz Allah bizzat onun yardımcısıdır, Cebrail de mü'minlerin sâlih olanları da. Bunların ardından bütün melekler de (ona) yardımcıdır..." (Tahrim 1-4).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot](Ayet-i kerimede geçen "Eğer her ikiniz de Allah'a tevbe ederseniz" ibaresinde kastedilen iki şahıs Hz. Hafsa ve Hz. Aişe (radıyallahu anhümâ)'dir. (Yine âyet-i kerimede geçen "Hani Peygamber, zevcelerinen birine gizli bir söz söylemişti..." ibaresinde zikri geçen gizli söz, Resülullah'ın: "Bal şerbeti içtim, artık bir daha içmeyeceğim, bu hususta yemin de ettim, ancak bunu bir başkasına açma" şeklindeki sözleridir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]838 - Hz. Enes (radıyallahu anh[/FONT][FONT=&quot])[/FONT] [FONT=&quot]anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın zaman zaman birleştiği bir câriyesi vardı. Hz. Aişe ve Hz. Hafsa (radıyallahu anhümâ) (cariyeye temasını önlemek için) peşini bırakmadılar. Sonunda Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) bu cariyeyi nefsine haram etti. Bunun üzerine: "Ey Peygamber, sen zevcelerinin hoşnudluğunu arayarak, Allah'ın sana helâl kıldığı şeyi niçin kendine haram ediyorsun?..." diye başlayan Tahrim süresi nazil oldu."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Nesâî, İşretu'n-Nisâ, 4, (7, 71).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]MÜLK SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]839 - Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Kur'ân-ı Kerim'de otuz âyetlik (şanı yüce) bir süre vardır. Bu süre (kendisini okuyan) kimseye (kıyamet günü) şefaat eder ve Allah'ın onu affetmesini sağlar. Bu süre Tebârekellezî bi-Yedihi'l-Mülk'dür."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebü Dâvud, Salat 327, (1400) (veya Ramazan 10); Tirmizî Sevâbu'l-Kur'ân 9, (2893).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebü Dâvud'daki rivayette: "(Okumak suretiyle) arkadaşlığını kazanan kimseye sûre şefaat eder" denilmiştir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]840 - Tirmizî'de, İbnu Abbâs'tan gelen bir diğer rivayette, İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ) Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın şöyle dediğini belirtir: "Bu süre (kabir azabına, veya kabir azabına sebep olan günahlara karşı) engeldir, bu süre kurtuluş sebebidir, kişiyi kabir azabından kurtarır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Sevâbu'l-Kur'ân 9, (2892).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Rezîn şunu ilâve etmiştir: "İbni Şihab demiştir ki: "Humeyd İbnu Abdirrahmân'ın bana haber verdiğine göre, Resülullah şöyle buyurmuştur: "Mülk suresi, kabirde, arkadaşı yerine mücadele eder (ve onu azabtan korur)."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]NUN (KALEM) SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]841 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ), "Pek kaba, bir de kulağı kesik" (Kalem 13) meâlindeki âyet hakkında şu açıklamayı yapmıştır: "Burada zikredilen kimse Kureyş'ten bir adamdır, onun kulağında, koyun kulağındaki kesiklik gibi bir kesiklik vardı."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Nun ve'l-Kalem 1.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]842 - Ebu Saîd (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ı dinledim, "Baldırların açılacağı, kendilerinin secdeye dâvet edileceği gün..." (Kalem 42) meâlindeki âyetle ilgili olarakşöyle diyordu: "Rabbimiz baldırını açar, her mü'min erkek ve her mü'mine kadın O'na secde eder. Dünyada iken kendisine riya ve gösteriş olarak secde edenler geri kalırlar. Onlar da secde etmeye kalkarlar, ancak sırtları bükülmeyen yekpâre bir tabakaya dönüşür (ve secde edemezler)."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Nun ve'l-Kalem 2, Tefsir, Nisa 8, Tevhid 24; Müslim, İmân 302, (183).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]NUH SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]843 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Nuh (aleyhisselam) kavminde mevcut olan putlar sonradan Araplara intikal etmiştir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Şöyle ki: Vedd adındaki put Devmetu'l-Cendel'de idi ve Kelb kabilesine aitti. Süvâ' adındaki put Hüzeyl'in idi. Yeğüs adındaki put Murâd kabile sine aitti. Sonra Benu Gutayf'ın oldu, Sebe'ye yakın Curf nâm mevkideydi. Yeuk, Hamedân'a aitti. Nesr, Himyer'in, Âl-i Zi'l-Kelâ'ın idi. Bu put isimleri aslında Nuh kavmindeki sâlih kimselere aitti. Şeytan bu sâlihler ölünce kavimlerine şu telkini yaptı: "Sâlih kişilerinizin oturmuş oldukları yerlere (onların hâtırasına dikitler dikin ve bunlara onların isimlerini verin". Halk bu telkine uyup, söyleneni yaptı. Bidayette tapınma yoktu. Ancak ne zaman ki bunlar helâk olup gittiler ve haklarındaki bilgi de unutuldu, bu putlara tapınmaya başladılar."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Nuh 1.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]CİN SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]844 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ) şöyle demiştir: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm), cinlere Kur'ân okumadığı gibi, onları görmedi de. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bir grup ashâbıyla Ukâz panayırına gitmek niyetiyle yola çıktı. Bu esnada, şeytanlarla, semâdan gelen haber arasına engel konmuş idi. (Bundan dolayı, mutad olarak semâdan haber getiren) şeytanlar üzerine şahâblar gönderildi. Böylece şeytanlar kavimlerine (eli boş ve habersiz) döndüler. Kavmi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ne var, niye (boş) döndünüz?" diye sordular. Onlar:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Bizimle semâvî haber arasına mânia kondu, üzerimize şahablar gönderildi. (Biz de kaçıp geri geldik)" dediler.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Bu, dediler, yeni zuhur eden bir şey sebebiyle olmalı, arzın doğusunu ve batısını dolaşın, (bu engel hakkında bir haber getirin)."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot](Yeryüzünü taramak üzere gruplar halinde yola çıktılar. Bunlardan) Tihâme tarafına giden bir grup, (Ukâz panayırına giderken yolda ashabıyla sabah namazı kılmakta olan Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e (Nehle denen yerde) rastladı. Kur'ân-ı Kerim'in tilâvetini duyunca durup kulak kabarttılar.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Bizimle semavı haber arasına engel olan şey işte bu!" deyip kavimlerine döndüler. Onlara şöyle dediler:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Biz hakiki hayranlık veren bir Kur'ân dinledik ki o, Hakk'a ve doğruya götürüyor. Bundan dolayı biz de ona imân ettik. Rabbimize (bundan sonra) hiçbir şeyi asla ortak tutmayacağız.." (Cin 1-2)[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Bunun üzerine Cenab-ı Hakk Peygamberine (aleyhissalâtu vesselâm) vahyederek durumu bildirdi: "(Habibim) de ki: Bana şu hakikatler vahyolunmuştur: "Cinden bir zümre (benim Kur'ân okuyuşumu) dinlemiş de (şöyle) söylemişler: "Bize, hakiki hayranlık veren bir Kur'ân dinledik ki o, Hakk'a ve doğruya götürüyor..." (Cin 1-Cin'in sözü 15. ayette biter).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Cinn 1, Ezan 105; Müslim, Salat 149, (449); Tirmizi, Tefsir, Cinn, (3320).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]MÜZZEMMİL SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]845 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ) Müzzemmil suresinde geçen: "Ey (esvâbına) bürünen (habibim), gecenin birazı hâriç olmak üzere kalk, yarısı miktarınca, yahud ondan birazını eksilt. Yahut (o yarının) üzerine (ilâve edip) artır. Kur'ân'ı da açık açık tâne tâne oku..." (Müzzemmil 1- 4) âyetleri hakkında şu açıklamayı yaptı: Bu âyeti, aynı surede yer alan: "...O, buna sizin tâkat getiremiyeceğ'inizi bildiğ'i için size karşı (ruhsat cânibine) döndü. Artık Kur'ân'dan kolay geleni okuyun..."(Müzzemmil 20) müteâkip bir âyet neshetti."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]İbnu Abbâs (radıyallahu anh) devamla, surede geçen: "Şüphesiz gece kalkışı daha te'sirli ve o zaman okumak daha elverişlidir" (6. ayet) meâlindeki âyette geçen, "gece kalkışı"ndan murad, gecenin evvelidir. Böylece mâna şu oluyor: "Gecenin evvelinde kalkmak, gece namazı olarak Allah'ın size farz kıldığı ibâdeti yerine getirmenize daha elverişlidir." Bunun sebebi şudur: İnsan bir kere uyudu mu, ne zaman uyanacağını bilemez.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Şüphesiz gece kalkışı daha tesirli ve o zaman okumak daha elverişlidir" ayetinde geçen "okumak daha elverişlidir"den maksada gelince "Kur'ân'ı anlamak, Kur'ân'da fıkıh sâhibi olmak" demektir. İbnu Abbâs, "Gündüzleyin seni uzun uzun alıkoyacak işler var" (7. âyet) meâlindeki âyeti de, "Kur'ân okumaktan çokca uzak kalmak" şeklinde anlamıştır.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebu Dâvud, Salât 306, (1304).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]846 - Bir başka rivayette şöyle denir: Müzzemmil suresinin baş tarafı indiği zaman mü'minler, Ramazan ayındaki kalkışları gibi geceleri kalkarlardı. Bu hâl surenin (ruhsat getiren) son kısmı nâzil oluncaya kadar devam etti."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebu Davud, Salat 206, (1305); (Ebu Dâvud'un bâzı tanzimlerinde bu hadisler Kıyâmu'l-Leyl başlığı altında kaydedilmiştir.)[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]MÜDDESSİR SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]847 - Ebu Said (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm), (Müddessir suresinin, "Onu sarp bir yokuşa sardıracağım" mealindeki 17. âyetinde geçen (sarp yokuş) kelimesini "Ateşten bir dağdır, kâfır ona yetmiş yılda çıkar, çıktıktan sonra tekrar yetmiş yılda cehenneme geri iner. Böylece cehennemde ebediyyen azab çeker" diye açıklamıştır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]848 - Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: "Yahudilerden bir kısmı, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in bazı ashâbına: "Peygamberiniz, cehennem bekçilerinin sayısını biliyor mu?" diye sordular. Onlar:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Şimdilik bilmiyoruz, kendisinden soralım!" diye cevap verdiler. İçlerinden biri Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e gelerek:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Muhammed! Bugün ashâbına galebe çalındı" dedi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Ne ile, nasıl galebe çaldılar?" diye sordu.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Yahudiler, dedi, onlara: "Peygamberiniz cehennem bekçilerinin sayısını biliyor mu?" diye sordu.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Peki ne cevap verdiler?"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Şimdilik bilmiyoruz, peygamberimizden soralım" dediler. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Bir kavme bilmediği şey sorulursa, onlar da: "Bilmiyoruz, peygamberimize soralım deseler bu onlara galebe çalmak mı sayılır hiç? Fakat Yahudiler peygamberlerine (olmayacak şey sormuşlar): "Bize açıktan açığa Allah'ı göster" demişlerdi. O Allah düşmanlarını bana getirin. Ben de onlara cennetin beyaz toprağından sorayım." dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Yahudiler geldiler ve: "- Ey Ebu'l-Kasım, cehennemin bekçileri kaç tanedir?" dediler. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) parmaklarıyla bir on, bir de dokuz göstererek "19" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Evet!" dediler. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) da onlara:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Pekala cennetin toprağı nasıldır?" diye sordu. Bir ara sustular. Sonra:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Ebu'l-Kasım, bize sen söyle!" dediler. Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Beyaz undan yapılmış ekmektir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsîr, Müddessir, (3324).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]849 - Hz. Enes (radıyallahu anh), Müddessir suresinin 56. âyetinde geçen, "O kendisinden korkulmaya daha lâyık, bağışlamaya daha ehildir" ifâdesini Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in şöyle tefsir ettiğini belirtir: "Cenàb-ı Hakk (burada) buyuruyor ki: "Ben korkulmaya lâyığım, kim benden korkarsa kendine bir başka ilâh edinmesin, onu affetmeye de ben ehilim, (bir başkası affedemez)".[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsîr, Müddessir, (3325); İbnu Mace, Zühd 35, (4299).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]KIYAMET SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]850 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ), "Ey Muhammed! Cebrail sana Kur'ân okurken, unutmamak için acele edip onunla berâber söyleme (sadece dinle)" (Kıyâmet 16) meâlindeki âyet hakkında şu açıklamayı yaptı: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) vahiy geldiği zaman büyük bir şiddet (ve ağırlık) hissederdi. Bunun tesiriyle dudaklarını kımıldatırdı. Bunun üzerine şu âyet indi. (meâlen): "(Ey Muhammed, Cebrail sana Kur'an okurken acele edip onunla berâber söyleme (sâdece dinle). Onu toplamak ve okutmak bize âittir" (Kıyamet 16).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]İbnu Abbâs devamla der ki: "Ayette geçen "onun toplanması" tâbirinden murad "(yeni nâzil olan) âyetin Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in kalbinde toplanması, yerleşmesi, sonra da Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) tarafından okunmasıdır." "Biz vahyi okuduğumuz zaman, sen onun kıraatine uy" (18. ayet) âyetinde de, "Dinle ve sus, sonra onu sana biz okuturuz" denmektedir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Bu vahiyden sonra, Cibrîl (aleyhisselam) vahiyle gelince, sadece dinlerdi. Cibril gidince yeni gelen vahyi, kendisine nasıl okunmuş ise, öylece okurdu."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsîr, Kıyâmet 1, 2, Bed'ü'l-Vahy 4, Fedailu'l-Kur'àn 28, Tevhid 43; Müslim, Salât 147, (448); Tirmizî, Tefsîr, Kıyamet, (3326); Nesâî, Salât 37, (2,149,159).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]MÜRSELAT SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]851 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ), Mürselât suresinde geçen: "O (ateş), her biri sanki bir kasr (büyüklüğünde) kıvılcım atar" (32. âyet) meâlindeki âyet hakkında şunu söyledi: "Biz kış için üç zira' boyunda veya daha küçük odun toplar, bunlara: "kasr" derdik.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]İbnu Abbâs: Müteakiben gelen âyetinde geçen kelimesini de "Gemi hâlatlarıdır, (kuvvetli olmaları için) insanların belleri kalınlığına ulaşacak kadar kat kat edilmiş kalın halatlar" diye açıklamıştır.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Tefsir, Mürselât 2.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]AMME SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]852 - İkrime (merhum), Amme suresinde geçen "(Müttakiler için)... dolu kadehler (vardır)"(34. âyet) âyetini "mütemâdiyen dolu kalan" diye açıklamıştır.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Menâkıbu'l-Ensar, 26.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]853 - Urve anlatıyor: "Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) buyurdu ki: Abese ve Tevellâ suresi âmâ olan İbnu Ümm-i Mektum hakkında nâzil oldu. Şöyle ki: Bir gün Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in yanına geldi ve: "Ey Allah'ın Resülü beni irşad et"diye talebde bulunmaya başladı. O sıra Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın yanında müşriklerin büyüklerinden biri vardı. İbnu Ümm-i Mektum'a cevap vermedi, o ısrar edince ondan yüzünü çeviriyor, öbürüne yöneliyor ve: "(Tevhid üzerine) söylediklerimde bir beis görüyor musun?" diye soruyordu. Müşrik: "Hayır!" diye cevap vermişti. İşte sure bunun üzerine indi."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Abese, (3328); Muvatta, Kur'ân 4, (1, 203).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]854 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Sizler kıyâmet günü ayakkabısız, çıplak ve sünnetsiz olarak haşir meydanında toplanacaksınız. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Bu açıklama üzerine bir kadın sordu:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- (Bu durumda) birbirimizin avret yerlerini görmez miyiz?"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) (Abese suresinde geçen bir âyetle cevap verdi):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Ey kadın! "O gün herkesin kendine yeter derdi vardır" (37. âyet).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Abese, (3329).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]KÜVVİRET (TEKVİR) SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]855 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Kıyâmeti gözüyle görür gibi olmaktan hoşlanan kimse (şu sureleri okusun): "İze'ş-Şemsü Küvviret'; "İze's-Semau'n-fetarat'; "İze's-Semâu'n-Şakkat."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Tekvir, (859).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]856 - İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Çocukları diri olarak toprağa gömen de gömülen de ateştedir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebu Dâvud; Sünnet,18, (4717).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]MUTAFFİFÍN SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]857 - Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdu ki: "Kul bir hata yaptığı zaman kalbinde siyah bir iz meydana gelir. Eğer kişi, o hatadan nefsini uzaklaştırır, af taleb eder ve tevbede bulunursa kalbi cilalanarak (leke silinir). Bilâkis, aynı günahı işlemeye devam ederse, kalpteki leke artırılır. Hatta bir zaman gelir, kalbî tamamen kaplar. İşte bu durum Cenab-ı Hakk'ın: "Bilakis, onların irtikab edegeldikleri, kalplerini paslandırmıştır" (Mutaffifın 14) meâlindeki âyette zikrettiği pasdır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Mutaffıfın (3331); İbnu Mace, Zühd 29, (4244).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]İNŞİKAK SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]858 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ), İnşikak suresinin 19. âyetinde geçen, "Bir tabakadan diğer tabakaya bineceksiniz" meâlindeki, (ayetini biraz farklı okuyup): "Burada muhatap Peygamberiniz (aleyhissalâtu vesselâm)'dir, O'nun bir hâlden bir başka hâle geçeceğini belirtmektedir" demiştir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Tefsir, İzâ's-Semâu'n-Şakkat (İnşikâk) 2.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]BÜRÛC SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]859 - Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Hz. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: (Bürüc süresinin), "İçlerinde burçları bulunan semaya, vaadedilen güne, şâhidlik edene ve şâhidlik edilene andolsun.."âyetlerinde (1-3) geçen "vaadedilen gün" den maksad kıyamet günüdür; "şâhidlik edilen gün"den maksad arefe günüdür; "şâhidlik eden"den maksad da cuma günüdür." Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) devamla buyurdular ki: "Güneş, cumadan daha hayırlı bir gün üzerine ne doğdu ne de battı. Onda bir an vardır ki, hayır duası o ana rastlayan bir kulun duası, mutlaka kabul edilir, bir şerden sakınma (istiâze) talebinde bulunan kimse de mutlaka ondan sakındırılır. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Bürüc, (3336).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]SEBBAHA (A'LÂ) SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]860 - Ebü Zerr (radıyallahu anh) anlatıyor: Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) mescidde iken huzuruna girdim. Bana:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Ebu Zerr mescide tahiyye (selam vermek) gerekir" buyurdu. Ben:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Mescide verilecek selâm nedir?" diye sorunca:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" (Girince) kılacağın iki rek'at namazdır" dedi. Ben:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Allah'ın Resûlü, Hz. İbrahim ve Hz. Musâ'nın suhuf1arında olanlardan herhangi bir şey size indirildi mi?" diye sordum, şu cevabı verdi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Ey Ebu Zerr! (Evet, şu mealdeki ayetler indi deyip okudu[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Şüphesiz iyi temizlenen ve Rabbinin adını zikredip de namaz kılan kimse umduğuna erişmiştir. Belki siz dünya hayatını (ahiretten) üstün tutarsınız. Halbuki âhiret daha hayırlı, daha süreklidir. Şüphesiz ki bunlar evvelki sâhifelerde, İbrahim ile[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müsa'nın sahifelerinde de vardır" (A'lâ,14-19).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ben tekrar sordum:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Allah'ın Resûlü, Hz. İbrahim ve Hz. Musa (aleyhimâsselam)'nın suhuflarında ne vardı?"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Bunlarda, dedi, hep ibretli şeyler vardı. (meselâ şöyle denmişti):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ölümü görüp bildiği halde gamsız-kedersiz yaşayana şaşarım. Cehenneme kesinlikle inandığı halde gülene şaşarım. İçinde yaşayanlarla birlikte dünyanın devamlı değiştiğini görüp de ondan tatmin bulana şaşarım. Kadere inanıp da (haram-helal ayırımı yapmadan hırsla mal peşinde) yorulana şaşarım. Âhiret hesabına inanıp da o maksadla çalışmayana şaşarım."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Rezîn ilâvesidir, ed-Dürrü'l-Mensürda (6, 341) daha uzun olarak kaydedilmiştir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]FECR SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]861 - İmrân İbnu'l-Husayn (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a (Fecr suresinin baş tarafında geçen) "tek" ve "çift" tabiriyle ne kastedildiği sorulmuştu, şu cevabı verdi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Bunlar namazlardır. (Bildiğiniz gibi) bazısı çifttir, bazısı da tektir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirnıizî, Tefsir, Fecr, (3339).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]ŞEMS SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]862 - Abdullah İbnu Zem'a (radıyallahu anh) anlatıyor: "Ben birgün Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ı bir hutbe sırasında dinledim. (Şems suresinde zikri geçen) deveden ve onu boğazlayandan bahsediyordu. Aleyhissalatu vesselam Efendimiz şöyle demişlerdir:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"(Âyette geçen) "En azgını ileri atıldı" yâni: "Deveyi öldürmek üzere kaba, güçlü ve kavmi içinde Ebu Zem'a gibi desteği olan bir adam fırlayıp (deveyi öldürdü)."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Sonra Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in (bu meseleyi bırakarak) kadınlarla ilgili şeylerden bahsetmeye başladığını işitim. Buyurdular ki: "Sizden biri hangi düşünceyle hanımını köle dövercesine dövmeye tevessül eder? Akşam olunca aynı yatakta berâber yatmayacaklar mı?"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Râvî devamla der ki: "Sonra Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) cemaate yönelerek seslice yellenen kimseye gülenlere nasihatte bulundu ve: "Onun bu yaptığına niye gülüyorsunuz!" diyerek (gülmeyi yasakladı).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Bûhârî, Tefsir, Şems 1, Enbiyâ 17, Nikâh 93, Edeb 43; Müslim, Cennet, (2855); Tirmizî, Tefsir, (3340).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]DUHA SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]863 - Cündeb İbnu Süfyân el-Becelî (radıyallahu anh) anlatıyor:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Resûlullah (aleyhissalâtu vessselâm) hastalanmıştı, bir veya iki gece kalkamadı. Bir kadın gelerek:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Muhammed, ümid ederim ki, şeytanın seni terketmiştir, zira iki veya üç gecedir sana geldiğini görmedim" dedi. Bunun üzerine şu âyet nazil oldu. (meâlen): "Andolsun kuşluk vaktine, (insanların) sükûna vardığı dem geceye ki, (Habibim) Rabbin seni terketmedi, sana darılmadı da" (Duha 1-3).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]864 - Bir rivayette şöyle gelmiştir: "Cibril (aleyhisselam) Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a vahiy getirmede gecikmişti. Müşrikler:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Muhammed'e artık veda edildi (ebediyyen terkedildi)" dediler. Bunun üzerine (Duha suresi) nâzil oldu."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Duha 2, Teheccüd 4, Fedâilu'l-Kur'ân 1; Müslim, Cihâd 114, (1797); Tirmizî, Tefsir, Duha, (3342).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]İKRA' (ALAK) SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]865 - İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) namaz kılarken Ebu Cehil gelip, hiddetle:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ben seni bundan yasaklamadım mı? Ben seni bundan yasaklamadım mı? Ben seni bundan yasaklamadım mı?" dedi. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) namazdan çıkıp, Ebu Cehil'i (davranışı sebebiyle) sertce azarladı. Bunun üzerine Ebu Cehil:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Biliyorsun ki Mekke'de adamı en çok olan benim (bana baskın çıkmaya gücün yetmez)" dedi. Onun bu sözüne mukâbil Cenab-ı Hakk şu âyeti inzal buyurdu: "Haydi meclisini çağırsın, biz de zebânileri çağırırız" (Alâk 17-18.)[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ) der ki: "Allah'a kasem olsun adamlarını çağırsaydı, herifi, Allah'ın zebânileri anında yakalayacaklardı."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizi, Tefsir, İkra (Alâk), (3346); Müslim, Sıfâtu'l-Münâfıkîn 38 (2797).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]KADR SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]866 - İmam Mâlik in Muvatta'da kaydına göre şu rivâyet kendine ulaşmıştır:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e ümmetinin ömrü gösterilmiş. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm), önceki ümmetlerin ömrüne nisbetle kısa olduğu için, amelde onların uzun ömürde işlediklerine yetişemezler diye bu ömrü kısa bulmuş. Bunun üzerine Cenab-ı Hakk bin aydan hayırlı olan Kadir Gecesi'ni vermiştir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Muvatta, İ'tikaf 15, (1, 321).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]867 - İbnu Ömer (radıyallahu anh) anlatıyor:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a Kadir gecesi (Ramazan'ın neresinde?) diye sorulmuştu.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"O, Ramazan'ın tamamında!" diye cevap verdi."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebu Dâvud, Salât, 324, ( 1387).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]868 - İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in ashabından bazılarına (radıyallahu anhüm), rüyalarında, Kadir gecesinin Ramazan'ın son yedisinde olduğu gösterildi. Rüyaları kendisine anlatılınca Efendimiz (aleyhissalâtu vesselâm): "Görüyorum ki, rüyanız son yediye tetâbuk etmektedir. Öyleyse, Kadir gecesini aramak isteyen son yedide arasın" buyurdu."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Teheccüd 21, Leyletü'l-Kadr 2; Müslim, Sıyâm 205, (1165); Muvatta, İ'tikâf 14, (1, 321); (Tirmizî'de bulunamamıştır).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]869 - Buhârî'nin Hz. Aişe'den kaydettiği bir rivayette, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle demiştir: "Kadir gecesini, Ramazan'ın son onunda arayın".[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Leyletü'l-Kadr 3; Tirmizî, Savm 72, (792).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]870 - Ebû Saîd (radıyallahu anh) anlatıyor:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Kadir gecesi bana (bugün rüyamda) gösterildi, (şu anda hangisi olduğunu unuttum). O gecenin sabahında kendimi su ve toprak içinde secde eder buldum." Derken hava bozdu, yağmur başladı. Zaten mescid çardak şeklindeydi (üstü ağaç dallarıyla örtülü idi). Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın burnu (alnı) üzerinde ve burun yumuşaklarında su ve toprak bulaşığını gördüm. O gün Ramazan'ın yirmi birinci sabahıydı."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Leyletü'l-Kadr 1, 13; Müslim, Sıyâm 215, (1165); Ebu Dâvud, Salat 320, (1382-1383) Veya Ramazan 3; İbnu Mâce Savm, 56, (1766); Muvatta, İ'tikâf 9 (1, 319).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]871 - Abdurrahman İbnu Ubeyd es-Sunâbihî Hz. Bilâl-i Habeşî (radıyallahu anh)'den nakledilen şu hadisi rivayet eder: Hz. Bilâl, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın Kadir gecesi hakkında şöyle söylediğini işitmiştir: "O, son ondan yedinin ilkidir: Yani yirmi üçüncü gece."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot](Buhârî'de bulunamamıştır).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]872 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ): "Kadir gecesini (Ramazan'ın) yirmi dördünde arayınız" buyurdu.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Leyletü'l-Kadr 3. (Müslim'de bulunamadı.).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]873 - Zirr İbnu Hubeyş anlatıyor:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ubey İbnu Ka'b (radıyallahu anh)'a dedim ki, "İbnu Mes'ud (radıyallahu anh): "Bütün sene geceleri kalkan kimse Kadir gecesine tesadüf edebilir diyormuş (ne dersiniz?)." Bana şu cevabı verdi: "Kendisinden başka ilâh olmayan Zat-ı Zülcelâl'e yemin olsun, Kadir gecesi Ramazan ayındadır. Ve o gece, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın bize kalkmamızı emrettiği gecedir, o da yirmi yedinci gecedir. Bunun emâresi, o gecenin sabahında güneşin beyaz ve ışınsız olarak doğmasıdır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, Müsâfırîn 179. (762).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]874 - Yusuf İbnu Sa'd anlatıyor:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Hasan İbnu Ali (radıyallahu anhümâ), Hz. Muâviye'ye biat ettikten sonra, bir adam yanına gelip: "Mü'minlerin yüzünü kara ettin (veya: Ey mü'minlerin yüzünü karartan adam) (diye öfkesini) dile getirdi. Hz. Hüseyin (radıyallahu anh) adama (tatlılıkla mukabele etti):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Allah'ın rahmetine banasıca, niye böyle şiddetli çıkışıyorsun. Nitekim Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) Benî Ümeyye'yi (sağken rüyasında, tek tek halife olup) minbere çıkmış gördü. Bu onu üzmüştü ki şu âyetler indi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Biz sana Kevser'i verdik" (Kevser 1).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Biz onu sana Kadir gecesinde indirdik. Kadir gecesinin (o büyük fazilet ve şerefini) sana bildiren nedir? Kadir gecesi bin aydan hayırlıdır (Bu gece senden sonra Benî Ümeyye'nin saltanat süreceği) bin aydan hayırlıdır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Kasım İbnu'l-Fadl (merhum der ki: "Benî Ümeyye'nin iktidar müddetlerini ay olarak saydık, tam bin aydı, ne fazla ne eksik."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizi, Tefsir,Kadr, (3347).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]ZELZELE (ZİLZAL) SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]875 - Abdullah İbnu Amr İbni'l-Âs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Bir adam Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a gelerek, "Bana câmi (özlü) bir sure öğret" talebinde bulundu. Peygamberimiz (aleyhissalâtu vesselâm) de ona İzâ Zülzilet suresini öğretti. (Tà'lim işi bitince) adam şunu söyledi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Seni hakla gönderen Zât'â yemin olsun (buradaki ameller bana yeter), buna asla başka bir (amel) ilave etmeyeceğim."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Adam ayrılır ayrılmaz Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Adamcağız kurtuldu!" dedi ve bu sözü iki kere tekrar etti."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebu Dâvud, Ramazan 9, Salât 326, (1399).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]876 - Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- "İzâ Zülzilet" suresi Kur'ân-ı Kerim'in dörtte birine denktir. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Fedâilu'l-Kur'ân 10, (2897).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]877 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ)'dan rivayet edildiğine göre, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle buyurmuştur:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"İza Zülzilet suresi Kur'ân-ı Kerim'in yarısına denktir. Kul hüvallahü ahad (İhlas) suresi Kur'ân-ı Kerim'in üçte birine denktir. Kul yâ eyyühe'l Kâfirün suresi de Kur'ân-ı Kerim'in dörtte birine denktir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Fedailu'l-Kur'ân 10, (2896).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]878 - Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) efendimiz: "(Arz) o gün Rabbinin ona vahyetmesiyle haberlerini anlatır" meâlindeki âyeti okudu ve:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Arzın anlatacağı haberleri nelerdir, biliyor musunuz?" diye sordu. Yanındakiler:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Allah ve Resülü bilir!" diye cevap verdiler. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) açıkladı:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Bu haber, kadın ve erkek her kulun arz üzerinde işlemiş oldukları amellere şâhidlik etmesidir. Her kul için arz: "Şu ayda, şu günde, şu şu işlemi yaptı" diyecektir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Kıyâmet 8, (2431), Tefsir, Zilzâl, (3350).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]TEKÂSÜR SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]879 - Hz. Zübeyr (radıyallahu anh)'in anlattığına göre Tekâsür suresinde geçen: "Andolsun o gün elbet ve elbet nimet(ler)den hesaba çekileceksiniz" (8. âyet), âyeti ile ilgili olarak Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e şöyle demiştir:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ey Allah'ın Resülü! (yeyip içtiğimiz) hurma ve su olan iki siyahtan ibaretken hangi nimetlerden hesâba çekileceğiz?"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şu cevabı verir:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"O, mutlaka olacak!"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Tekâsür, (3354); İbnu Mâce, Zühd, 12 (4158).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]880 - Ebü Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Kulun, kıyamet günü, hesaba çekileceği ilk şey (mazhâr olduğu) nimettir. Kendisine: "Bedenine sıhhât vermedik mi, soğuk sudan içirmedik mi?" denecektir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tesfır, (3355).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]ERAEYTE (MÂUN) SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]881 - İbnu Mes'ûd (radıyallahu anh) demiştir ki: "Biz, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) zamanında tencere, kova gibi eşyaları âriyeten vermeyi (Mâun suresinde zikri geçen) yardım (mâun) addederdik."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebü Davud, Zekât 32, (1657).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]KEVSER SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]882 - Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) bir gün mescidde iken hafıf bir uyku kestirmesi yaptı, sonra gülerek başını kaldırdı. Kendisine:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ey Allah'ın Resülü, niçin gülüyorsunuz?" diye sorulunca:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Bana az önce şu süre nazil oldu" deyip besmele çekti, sonuna kadar Kevser süresini okudu:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Bismillahirrahmanirrahim, Ey Muhammed! Doğrusu sana pek çok nimet vermişizdir. Öyleyse Rabbin için namaz kıl, kurban kes. Doğrusu adı sanı ortadan kalkacak olan, sana kin tutan kimsedir" (Kevser 1-3).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Resûlullah kıraatı tamamlayınca sordu:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Kevser'in ne olduğunu biliyor musunuz?"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Biz:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Allah ve Resûlü bilir" dedik.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) açıkladı:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Bu bir nehirdir. Rabbim onu bana vâdetmiştir. O nehir üzerinde pek çok hayırlar var. Bu bir havuzdur da. Kıyamet günü ümmetim onun başında (su içmek üzere) toplanacak. Bu havuzdaki maşrapalar gökteki yıldızlar kadar çoktur. Derken içlerinden bir kul çıkarılıp atılacak. Ben müdâhale edip: "Ey Rabbim (onu niye atıyorsun) o benim ümmetimdendir?" diyeceğim. Ancak Cenab-ı Hakk: "Bunlar senden sonra ne bid'atler işlediler senin haberin yok" diyecek."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Tefsir, İnnâ a'taynake'l-kevser 1, Rikâk 53, Müslim, Salat 53, (400); Tirmizî,Tefsir, Kevser (3357), Ebü Davud, Sünnet 26, (4747, 4748); Nesâî, Salât 21, (2,133,134).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]883 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Kureyş şöyle dedikodu yapmıştı: "Muhammed'in erkek evlâdı yok. Bir öldü mü arkası kesildi demektir." Bunun üzerine Cenab-ı Hakk, Kevser süresini (sonuncu âyet olan): "Asıl arkası kesik olan sana kin tutandır"a kadar inzal buyurdu."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Rezîn'in ilavesidir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]NASR SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]884 - Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "İzâ câe nasrullahi ve'l-feth" süresi Kur'ân-ı Kerim'in dörtte birine denktir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Sevâbu'l-Kur'ân 10, (2897).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]885 - İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Hz. Ömer (radıyallahu anh) beni Bedir şeyhleri ile birlikte (sohbet ve istişâre meclislerine) alıyordu. Bu hâl, sanki, birilerinin ağrına gitmişti: "Bunu niye bizimle birlikte cemaate alıyorsun, bizim onun kadar oğlanlarımız var?" diye Hz. Ömer'e târizde bulundu. Hz. Ömer kendilerine: "Onun kimlerden olduğunu biliyorsunuz" diye cevap ver(ip geçiştir)di.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Bir gün beni çağırıp yine onlarla birlikte meclise aldı. Bu sefer, sırf beni(m liyâkatımı) onlara göstermek için beni çağırdığını anlamıştım. Hz. Ömer (radıyallahu anh): "Cenab-ı Hakk'ın İzâ câe nasrullah ve'l-feth (Nasr 1) kavl-i şerifı hakkında ne dersiniz?" diye sordu. Cemaatten bazıları:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Yardıma ve fethe mazhar olduğumuz zaman Allah'a hamdetmek ve istiğfarda bulunmakla emrolunduk" diye cevap verdi. Bazıları hiçbir şey söylemedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Hz.Ömer (radıyallahu anh) bana yönelerek:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ey İbnu Abbâs, sen de mi böyle söylüyorsun?" dedi. Ben:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Hayır" dedim ve sustum. Hz. Ömer:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Öyleyse söyle, sen ne diyorsun?" diye bana söz verdi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ben şu açıklamayı yaptım:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Bu süre Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın ecelidir, kendisine bu süre ile haber verilmiştir. Bu sürede Cenab-ı Hakk (Resûlüne şöyle demiştir): "Allah'ın nusreti ve fethi geldiği zaman, bil ki bu senin ecelinin artık yakınlığına alâmettir. Öyle ise hamdederek Rabbini tesbih et ve ona istiğfàrda bulun. O tevbeleri kabul edicidir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Bu yorumun üzerine Hz. Ömer: "Bundan ben de senin söylediğini anlıyorum" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tesfır 4, Menâkıb 25, Meğâzî 50, 85; Tirmizî, Tefsir, Feth (Nasr) 3359.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]İHLAS SURESİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]886 - Ebu Said (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) (bir gün) ashabına: "Sizden biri bir gecede Kur'ân-ı Kerim'in üçtebirini okumaktan aciz midir?" diye sordu.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Buna hangimiz güç yetirebilir?" dediler. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Allahu Ahad, Allahu's-Samed (İhlâs süresi) Kur'ân'ın üçtebiridir" buyurdu.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Fedâilu'l-Kur'ân 13, Tevhid 1; Müslim, Müsâfırin 259, (811); Tirmizî, Sevâbu'l-Kur'ân 11, (2898); Nesâî, İftihah 69, (2,171); Muvatta, Kur'ân 17, 19 (1, 208); Ebu Davud, Vitr 18, Salât 353, (1961); İbnu Mâce, Edeb 52, (3787, 3788, 3789).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]887 - Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: "Bir kimse (ihlâs süresini kastederek): "Ey Allah'ın Resûlü, ben bu sureyi seviyorum" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): "Onu sevmen seni cennete sokacaktır" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Sevâbu'l-Kur'ân 11, (2903).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]888 - Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: "Kim Kul hüvallâhu ahad süresini günde iki yüz sefer okursa, üzerindeki kul borcu hariç, elli yıllık günah (amel defterinden) silinir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Sevabu'l-Kur'ân 10, (2900).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]889 - Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Kim yatağında uyumak isteyince, sağ tarafının üstüne yatar, sonra da Kul hüvallahu ahad'ı yüz kere okursa, Rab Teâla kıyamet günü kendisine: "Sağın üzerinde cennete gir" diyecektir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Sevâbu'1-Kur'ân 10, (2900).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]890 - Übey İbnu Ka'b (radıyallahu anh) anlatıyor: "Müşrikler, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Rabbini bize tavsif et (tanıt)!" dediler. Bunun üzerine İhlâs süresi indi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"De ki: O, Allah'dır, bir tekdir. O Allah'tır, sameddir (hiçbir şeye muhtaç değil, her şey O'na muhtaç). Doğurmamıştır, doğurulmamıştır. Hiçbir şey O'nun dengi (ve benzeri) değildir" (1-4).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Übey (radıyallahu anh) bu sürede geçen bazı tabirleri şöyle açıkladı: "Samed, doğurmayan ve doğurulmayan demektir, çünkü doğan her şey mutlaka ölecektir. Ölen her şeye varis olunacaktır. Allah ise ne ölür, ne de O'na varis olunur.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Hiçbir şey O'nun dengi (ve benzeri) değ'ildir" âyeti de O'na bir benzer, bir denk olmadığını, Allah'a benzeyen hiçbir şey bulunmadığını ifade eder."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, İhlâs, 3361, 3362).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]891 - Ebu Vâil (rahimehullah) demiştir ki: "Samed, efendilikte son mertebeye ulaşan efendidir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Tefsir, İhlâs 2.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]892 - Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Allah Teâla Hazretleri diyor ki:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Âdemoğlu bana şetmediyor (hakkımda münasib olmayan söz sarfediyor). Ancak bu ona yakışmaz. Âdemoğlu beni tekzib ediyor, ancak beni tekzib etmek ona yakışmaz. Bana ettiği şetme gelince: "Bu, onun, bana evlâd nisbet etmesidir. Tekzibine gelince, bu onun 'Allah, yarattığı gibi beni tekrar diriltmeyecek' demesidir. Halbuki, ikinci sefer tekrar diriltmek bana, yoktan var etmeye nazaran zor gelecek bir iş değildir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir 1, Bed'u'l-Halk 1; Nesâî, Cenâiz 117, (4,112).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]893 - Yine Buharî ve Nesâî'de kaydedilen bir diğer rivayette: "Bana olan şetmi: "Allah kendisine çocuk edindi" demesidir. Halbuki ben bir tekim, samedim, doğurmayan, doğurulmayan, hiçbir misli bulunmayanım."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]MUAVVİZETEYN SURELERİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]894 - Ukbe İbnu Âmir (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Bu gece indirilen ayetler var ya, onlar gibisi hiç görülmemiştir: Kul eüzu bi-rabbi'l-felak ve Kul eüzu bi-rabbi'n-nâs süreleri".[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, Misâfırin 264, (814); Tirmizî, Sevâbu'1-Kur'ân 12, (2904), Tefsir, Muavvizateyn, (3364); Ebu Dâvud, Salât 354, (1462,1463); Nesâî, İstiâze 1, (8, 251-254).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]895 - Ukbe İbnu Âmir (radıyallahu anh) Tirmizî'de gelen bir rivayette der ki: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm), bana, her namazın arkasından Muavvizeteyn'i okumamı emretti."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Sevabu'l-Kur'ân 12 (2905).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]896 - Abdullah İbnu Hubeyb (radıyallahu anh) anlatıyor: "Hafif bir yağmur ve karanlığa mâruz kalmıştık. Bize namaz kıldırsın diye Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ı bekledik." (Ravi der ki; Abdullah İbnu Hubeyb şu mânada birşeyler daha söyledi: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) çıktı ve:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Söyle !" dedi. Ben:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ne söyliyeyim?" diye sordum. Bunun üzerine;[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Akşama ve sabaha erince Kul hüvallahu ahad ve Muavvizeteyn sûrelerini üçer kere oku. Bu sana, her şeye karşı yeterlidir" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Nesâî, İsti'âze 1, (8, 250-253).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]897 - Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) bana: "Ey Câbir oku!" dedi. Ben:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Annem babam sana kurban olsun, ne okuyayım?" diye sordum. Bunun üzerine:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Kul eûzu bi-rabbi'l-felak ve KuI eûzu bi-rabbi'n-nâs sürelerini oku!" dedi. Ben de onları okudum. Resûlullah ilaveten:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Bu iki sûreyi oku, bunlar gibisini asla okuyamıyacaksın!"dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Nesâî, İstiâze 1, (8, 254).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]898 - Zirr İbnu Hubeyş anlatıyor: "Übey İbnu Ka'b (radıyallahu anh)'a Muavvizeteyn hakkında sorarak dedim ki:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ey Ebu'l-Münzir! Kardeşim İbnu Mes'ud şöyle şöyle diyor?"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Bana şu cevabı verdi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ben Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a sordum. Cevâben:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Bana: "Söyle!" dendi, ben de söyledim" dedi. Biz Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın söylediği şekilde söylüyoruz."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tefsir, Kul eûzu bi-rabbi'l-felak 1.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]899 - Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anlatıyor: "Hz. Resûlullah (aleyhissalatu vesselâm) (bir gün) Ay'a bakarak: "Ey Aişe, şunun şerrinden Allah'a sığın. Bu, (âyet-i kerimede geçen) gâsıktır. (Ayet): "Kaybolduğu zaman Ay'ın şerrinden..." demektir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Tefsir, Muavvizateyn, (3363).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]900 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Şeytan insanoğlunun kalbinin üzerinde tünemiş vaziyette bekler. Allah'ı zikredince siner, çekilir, gaflet etse vesvese verir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Tefsir, Kul eûzu bi-rabbi'n-nâs 1.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]TİLAVETE TEŞVİK[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]901 - Ebu Mûsa (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Şu Kur'ân'ı muhafazaya itina gösterin. Muhammed'in nefsini kudret elinde tutan Zât-ı Zülcelâl kasem olsun Kur'ân-ı Kerim'in (hafızalardan) kaçması, develerin bağlarından boşanıp kaçmasından daha kolaydır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Fedailu'1-Kur'ân 23; Müslim, Salâtu'l-Müsâfırîn 231 (791).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]902 - İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) Resûlullah'ın şöyle söylediğini rivayet etmiştir:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Kur'ân-ı Kerim'i ezberlemiş olan kimse, bağlı devesi olan kimse gibidir, bu adam devesine itina gösterirse onu elinde tutar, salıverirse deve çeker gider."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Fedâilu'l-Kur'ân 23; Müslim, Salâtu'l-Müsâfirin 226, (789); Muvatta, Kur'ân, 4, (1,202); Nesâî,Salât 37, (2,154).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]903 - Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: "Aramızda bedevî ve gayr-ı Arapların da bulunduğu bir cemaatte Kur'ân okuyorduk. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) yanımıza geldi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Okuyun, dedi. Her okuyuş güzeldir. Öyle kimseler gelecek ki, onlar, Kur'ân'ın kelime ve lafızlarını, ok yapılacak çubuğun düzlenmesi gibi düzleyecekler. Ondan elde edilecek ücreti âhirete bırakmayıp dünyada alacaklar."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebu Dâvud, Salât 139, (830).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]TİLÂVET ÂDÂBI[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]904 - Berâ (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle buyurdu:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Kur'ân-ı Kerim'i sesinizle güzelleştirin."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebu Davud, Salât 355, (1468); Nesâî,Salât 83, (2,179,180); İbnu Mâce, İkâmet 176, (1342).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Derim ki: Buharî, bu rivayeti Sahih'inin sonunda bab başlığında (tercümede) kaydetmiştir (Tevhid 52). "Kur'ân'ın sesle tezyininden maksad, kıraat sırasında sesin yükseltilmesidir (Doğruyu Allah bilir).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]905 - Huzeyfe (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Kur'ân'ı Arap lahn'ı ve Arap sesleri üzere okuyun. Sakın ha ehl-i aşk ve ehl-i kitabeyn'in lahn'ı üzere okumayın. Bilesiniz, benden sonra bir kavm gelecek ki, onlar Kur'ân'ı okurken, şarkı ve mâtem tercîi gibi terci' ile okuyacaklar. Onların (imanları laftadır) gırtlaklarından öte geçmez. KaIbleri fitne ve fesada uğramıştır. Böylelerinden hoşlanan kimselerin kalpleri de fitne ve fesad içindedir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Rezîn rivayet etmiştir. (Suyutî, Câmiu's-Sağîrde kaydeder (Feyzu'l-Kadir 2, 65).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]906 - Ebû Said (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) mescidde i'tikâf'a girmişti. Cemaatin Kur'ân'ı cehrî olarak okuduklarını işitti. Perdeyi aralayıp şöyle seslendi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Bilin ki, herkes Rabbine hususî şekilde münâcaatta bulunuyor, bir birinizi (seslerinizle) rahatsız etmeyin. Biriniz okurken (veya namazda iken) diğerinin kıraatini bastırmasın."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebu Dâvud, Salât 315, (1332).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]907 - Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anlatıyor: "Bir gece bir adam kalkıp yüksek sesle Kur'ân okudu. Sabah olunca, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): "(Şu kimseye Allah rahmet buyursun) iskat etmiş olduğum bir âyeti bana hatırlatmış oldu" dedi."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Şehâdât 11, Fedâilu'l-Kur'ân 26; Müslim, Müsâfırin 225, (788); Ebu Dâvud, Salât 315, (1331).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]908 - Ümmü Hânî (radıyallahu anhâ) anlatıyor: "Ben evimin damında otururken Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın kıraatini işitirdim."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Nesâî, İftihah 81, (2,179); İbnu Mâce, İkamet 179, (1349).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]909 - Abdullah İbnu Ebî Kays anlatıyor: "Hz. Aişe'ye, "Resülullah'ın geceleyin kıraati nasıldı? gizli mi okurdu, sesli mi okurdu?" diye sordum. Bana:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Her iki şekilde de okurdu: Bazan gizli, bazan sesli!" diye cevap verdi. Ben: "Bu işte genişlik yapan Allah'a hamdolsun" dedim..[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Salât 330, (449), Sevâbu'l-Kur'ân 23, (2925); Ebu Davud, Salât, 343, (1437); Nesâi, Salâtu'l-Leyl 23, (3, 224); Tirmizî hadise: "Hasen-sahih" demiştir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]910 - Katâde (merhum) anlatıyor: "Hz. Enes (radıyallahu anh)'e Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in kıraatından sordum. Şu cevabı verdi: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) medleri (uzun heceleri) uzatırdı." Sonra örnek olarak Bismillâhirrahmânirrahim'i okudu ve uzatılacak yerleri belirgin şekilde uzattı: Bismillaahi'yi uzattı, er-rahmaan'ı uzattı, er rahiim'i uzattı."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Fedaili'1-Kur'ân 42, 29; Ebu Dâvud, Salât 355, (1465).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]911 - Ümmü Seleme (radıyallahu anhâ)'den, "Onun Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in kıraatını açık bir şekilde harf harf tavsif ettiği rivâyet edilmiştir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Sevâbu'I-Kur'ân 23, (2924); Ebu Dâvud, Salât 335, (1456); NesâÎ, Salât 83, (2,181).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]912 - Abdullah İbnu Muğaffel (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ı devesinin üstünde Feth süresini okurken gördüm. Süreyi terci' üzere okuyordu."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Fedailu'l-Kur'ân 24, 30, Meğâzi 48, Tefsir, Feth 1, Tevhid 50; Müslim, Müsâfirin 237, (794); Ebû Dâvud, Salât 355, (1467).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]913 - Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anılatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm), Bismillahirrahmanirrahim, elhamdu lillâhi rabbilâlemin diye Fâtiha süresini âyet âyet tertil üzere okurdu."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Rezîn ilavesidir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]914 - İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bana:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Kur'ân'ı bana oku!" dedi. Ben (hayretle):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Sana indirilmiş bulunan Kur'ân'ı mı sana okuyayım?" diye sordum. Bana:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Evet, ben onu kendimden başkasından dinlemeyi seviyorum!" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ben de ona Nisa süresini okumaya başladım. Ne zaman ki, "Her ümmete her şâhid getirdiğimiz ve ey Muhammed, seni de bunlara şâhid getirdiğimiz vakit durumları nasıl olacak?" mealindeki âyete (41. âyet) geldim.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Dur!"dedi. Durdum ve dönüp Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a baktım. Bir de ne göreyim, iki gözünden de yaşlar akıyordu."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Fedâilu'l-Kur'ân 32, 33, 35; Müslim, Musâfırin 247, (700); Tirmizî, Tefsir, Nisa, (3027, 3028); Ebü Davud, İlm 13, (3668).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]915 - Esma (radıyallahu anhâ) anlatıyor: "Seleften hiç kimse Kur'ân-ı Kerim'in tilâveti sırasında bayılıp düşmezdi. Onlar ağlarlar ve ürperirlerdi. Sonra bedenleri ve kalpleri zikrullah için yumuşardı."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Rezîn ilavesidir. (Bağavî Tefsiri'nden alınmıştır 7, 238).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]916 - Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Sizden kim Vettîni ve'z-zeytüni süresini okuyup son âyeti olan: "Allah hâkimlerin hâkimi değil mi?" (8. âyet) ayetine gelince: "Evet, ben buna şehâdet edenlerdenim" desin. Kim de Lâ uksimu bi-yevmi'l-kıyâme'yi okuyup son âyeti olan "(Bütün bunları yapan Allah) ölüleri tekrar diriltmeye kâdir değil midir?" (Kıyamet 40) âyetini de okudu mu: "Rabbimizin izzetine andolsun evet!" desin. Kim de Mürselât süresini okuyup en sondaki, "Artık bundan sonra hangi söze inanacak onlar?" (50. âyet) âyetini de tamamladı mı: "Allahu Teâla'ya inandık" desin."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot](Ebu Dâvud, Salât 154, (887); Tirmizî, Tefsir, Tin, (3344), Hadis; Ebu Dâvud'da tam olarak, Tirmizî'de, "Ben buna şehâdet edenlerdenim"e kadar olan kısmı rivâyet edilmiştir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]917 - Ebü Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Sizden biri geceleyin kalkınca Kur'ân diline dolaşıp ne dediğini anlamamaya başlayınca hemen yatsın."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, Müsâfırin 223, (787); Ebü Davud, Salat 308, (1311).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]918 - Huzeyfe (radıyallahu anh) şöyle demiştir: "Ey Kurrâ cemâati, doğru yolda gidin. Siz çok öne geçmiş kimselersiniz. Eğer (doğru yoldan ayrılarak, ifrat ve tefritle), sağa sola meyledecek olursanız (kötülükte çok öne geçmiş bulunarak) büyük bir dalâlete düşmüş olacaksınız."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, İ'tisam 2.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]KUR'ÂN'I HİZB VE EVRAD KILMA[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]919 - Abdullah İbnu Amr İbni'l-Âs'ın daha önce zikri geçen: "Bana haber verildi ki sen gündüzleri oruç tutuyor, geceleri de namaz kılıyormuşsun, doğru mu?.." diye başlayan hadis bu konuya girer.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]920 - Abdurrahmân İbnu Abdi'l-Kârî (rahimehullah) anlatıyor: "Ömer İbnu'l-Hattab (radıyallahu anh)'ın şöyle söylediğini işittim: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Kim geceleyin hizbini veya hizbinden bir kısmı okumadan uyursa bunu sabah namazı ile öğle namazı arasında tamamlasın. Bu takdirde, sanki gece (mütad vaktinde) okumuş gibi aynı Sevâba nail olur."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, Müsâfırin 142, (747); Muvatta, Kur'ân 3, (1, 200); Tirmizî, Salât 20, (581); Ebü Davud, Salât 309, (1313).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]İHTİLÂFIN CEVAZI[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]921 - Ömer İbnu'l-Hattâb (radıyallahu anh) anlatıyor: "Hişâm İbnu Hakim İbni Hizâm'ı, Furkân süresini farklı şekillerde okurken dinledim. Resûlullah ( aleyhissalâtu vesselâm) bana bu şekillerden hiçbiriyle okumamıştı. Namazın içinde adamın üzerine atılacak oldum. Kendimi zorla zabtedip namazı bitirmesini bekledim. Selâmı verir vermez ridasından tutup kendime doğru çektim ve: "Sana bu süreyi (böyle okumayı) kim öğretti?" diye sordum. Hişâm: "Onu bana Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) öğretti!" demez mi! (Tepem attı):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Yalan söylüyorsun, onu Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bana da öğretti, ama senin okuduğuna hiç benzemiyor!" dedim. Adamı derdest edip doğru Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a götürdüm.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Allah'ın Resûlü, dedim, bu adamı Furkan süresini, bana hiç okumadığın çok farklı şekillerde okuyor gördüm!"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Resûlullah, sükünetle:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Hele yakasını sal!" diye emretti ve ona dönerek:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Ey Hişâm oku bakalım!" dedi. Hişâm, kendisinden işittiğim şekilde, süreyi yeniden okudu. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bana yönelerek:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Evet, süre bu şekilde indirildi!" buyurdu. Sonra bana:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Ey Ömer, dedi. Sen de oku!"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Aynı süreyi ben de, bana öğretmiş olduğu şekilde okudum. Bunun üzerine Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şu açıklamayı yaptı:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Evet süre bu şekilde (de) nâzil oldu. Biliniz ki, bu Kur'ân yedi harf (şekil) üzere indirilmiştir. Bunlardan hangisi kolayınıza gelirse onunla okuyun."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Fedailu'l-Kur'ân 5, 27, Husümat 4, Tevhid 53; Müslim, Müsâfirin 270, (818); Ebü Davud, Salât 357, (1475); TirmizÎ, Kırâ'ât 2, (2944); NesâÎ, Salât 37, (2, 150-152); Muvatta, Kur'ân 5, (1,102).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]KUR'ÂN'IN TERTİBİ BÖLÜMÜ KUR'ÂN'IN TERTİBİ VE CEM'İ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]922 - Zeyd İbnu Sâbit (radıyallahu anh) anlatıyor: "Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anh), (irtidâd edenlere karşı yapılan) Yemâme Savaşı sırasında beni çağırttı. Gittim. Yanında Hz. Ömer (radıyallahu anh) oturuyordu. Ebu Bekir bana:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Bak! Ömer, bana gelip: "Kurrâ'nın da katılmış bulunduğu Yemâme[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]savaşları şiddetlendi. Ben her yerde kurrâları tüketeceğinden, onlarla birlikte Kur'ân'ın da çokça zâyi olacağından korkuyorum. Bu sebeple Kur'ân'ın cem'edilmesini emretmeni uygun görüyorum!" dedi. Ben kendisine:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Resûlullah'ın yapmadığı bir şeyi nasıl yaparım?" diye cevap verdim. Ancak Ömer (radıyallahu anh):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Bunda hayır var!" diye ısrar etti. Ben her ne kadar bu meseleye yanaşmak istemedi isem de Ömer, taleb ve müracaatlarının peşini bırakmadı. Sonunda Allah, Ömer'de aklını yatırdığı şeye benim de aklımı yatırdı. Ben de meselenin gereğine aynen Ömer gibi inanmaya başladım."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Zeyd devamla der ki: "Ebu Bekir (radıyallahu anh) bana yönelerek şunu söyledi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Sen genç, akıllı bir kimsesin, hiç bir hususta sana karşı bir itimadsızlığımız yok. Üstelik sen Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a vahiy katipliği yaptın, nâzil olan vahiyleri yazdın. Şimdi Kur'ân'ın peşine düş ve onu cem'et!"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Zeyd (radıyallahu anh) der ki: "Allah'a yemin olsun, Ebu Bekir bana dağlardan birini taşıma vazifesi verse bu teklif ettiğin işten daha ağır gelmezdi. Kendisine itiraz ettim:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Siz, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın yapmadığı bir şeyi nasıl yaparsınız?" dedim. Ebu Bekir (radıyallahu anh) beni ikna için:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Vallahi bu, hayırlı bir iştir!" dedi, taleb ve müracaatlarının peşini bırakmadı. Öyle ki, sonunda Allah, Hz. Ebu Bekr'in aklını yatırdığı gibi bu işe benim aklımı da yatırdı.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Artık Kur'ân'ın peşine düştüm. Onu kumaş parçaları, hurma yaprakları, düz taş parçaları ve ezberlemiş olanların hâfızalarından toplamaya başladım. Tevbe süresinin son kısmını Huzeyme -veya Ebü Huzeyme- el-Ensâri'nin yanında buldum. Bu kısmı ondan başkasının yanında bulamamıştım.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot](Cem ettiğim) sahifeler Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anh)'in yanında idi. Vefat edinceye kadar da orada kaldı. Sonra Hz. Ömer (radıyallahu anh)'e intikal etti. Allah ruhunu kabzedinceye kadar onun yanında kaldı.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Sonra Resûlullah'ın zevce-i pâkleri Hafsa Bintu Ömer İbni'l-Hattâb (radıyallahu anhümâ)'a intikal etti ve onun yanında kaldı."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Fedâilu'1-Kur'ân 3, 4, Tefsir, Tevbe 20, Ahkâm 37; Tirmizî, Tefsir, Tevbe, (3102).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]923 - Zührî, Hz. Enes (radıyallahu anh)'ten rivayet ediyor: "Huzeyfe (radıyallahu anh) Hz. Osman (radıyallahu anh)'ın yanına geldi ve:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Emirü'l-Mü'minin! Yahudiler ve Hıristiyanlar gibi, kitapları hakkında ihtilâfa düşmeden, bu ümmetin imdadına yetiş!" dedi. Hz. Osman (radıyallahu anh) derhal Hz. Hafsa (radıyallahu anhâ)'ya birisini yollayarak:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Sendeki Suhuf'u bize gönder, istinsah edip sana tekrar iâde edeceğiz" diye haber saldı. Hz. Hafsa (radıyallahu anhâ) da gönderdi. Hz. Osman (radıyallahu anh) Kur'ân'ın istinsahı için Zeyd İbnu Sâbit, Abdullah İbnu'z-Zübeyr, Saîd İbnu'l-As ve Abdullah İbnu'l-Hâris İbni Hişâm (radıyallahu anhüm ecmain)'a emretti: Onlar da bunu istinsâh ettiler.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Hz. Osman Kureyşli gruba: "Kur'ân-ı Kerim'le ilgili olarak herhangi bir hususta siz ve Zeyd İbnu Sâbit ihtilâf edecek olursanız, onu Kureyş lisanına uygun olarak yazın. Çünkü Kur'ân onların lisanı üzere indi" dedi. Çalışma esnasında hey'et bu minval üzere hareket ettiler.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Suhuf'u mushaflar halinde ortaya koyma işi bitince, Hz. Osman (radıyallahu anh) her diyara bir mushaf gönderdi. Ayrıca bunun hâricinde kalan bir sahife veya mushafın yakılmasını emretti. Zeyd (radıyallahu anh) der ki: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'dan işitmiş olduğum, Ahzâb süresine ait bir âyet(e ait yazılı parça bana gelmemişti), eksikti. Onu araştırdım. Sonunda Huzeyme İbnu Sâbit el-Ensârî (radıyallahu anh)'de çıktı. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) onun şâhitliğini iki kişinin şâhitliğine denk tutmuştu. Bu âyet şu idi: (Meâlen): "Mü'minlerden Allah'a verdiği ahdi yerine getiren kimseler vardır. Kimi, bu uğurda canını vermiş, kimi de beklemektedir. Ahdlerini hiç değiştirmemişlerdir" (Ahzâb 23).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhâri, Fedailu'l-Kur'ân 2, 3, Menakıb 3, Tirmizî, Tefsir, Tevbe, (3103).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]924 - Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) zamanında Kur'ân-ı Kerim'i dört kişi cem'etmiştir ve hepsi de Ensârî'dir: Übey İbnu Ka'b, Muâz İbnu Cebel, Zeyd İbnu Sâbit, Ebu Zeyd (radıyallahu anhüm ecmain). "Enes'e: "Ebu Zeyd de kim?" diye Sorunca: "Amcalarımdan biri"dedi."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Fedâilu'l-Kur'ân 8, Menâkıbu'l- Ensâr 17; Müslim, Fedâilu's-Sahabe 119, (2465); Tirmizî, Menâkıb, (3796).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]925 - Buharî'nin bir diğer rivayetinde İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ): "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) zamanında Muhkem'i cem'ettim" demiştir. Yanındakiler kendisinden: "Muhkem'le neyi kastediyorsun?" diye sorunca: "Muhkem, mufassal (süreler)dir" diye cevap vermiştir".[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Fedâilu'I-Kur'ân 25.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]926 - Hâris İbnu Süveyd anlatıyor: "Abdullah İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) bize iki hadis rivayet etti. Bunlardan biri Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)' dendi, diğeri de kendisinden. Dedi ki: "Mü'min günahını şöyle görür: "O, sanki üzerine her an düşme tehlikesi olan bir dağın dibinde oturmaktadır. Dağ düşer mi diye korkar durur. Fâcir ise, günahı burnunun üzerinden geçen bir sinek gibi görür" İbnu Mes'ud bunu söyledikten sonra eliyle, Şöyle diyerek, burnundan sinek kovalar gibi yapmıştır.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Sonra dedi ki: "Ben Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın şöyle söylediğini duydum: "Allah, mü'min kulunun tevbesinden, tıpkı şu kimse gibi sevinir: "Bir adam hiç bitki bulunmayan, ıssız, tehlikeli bir çölde, beraberinde yiyeceğini ve içeceğini üzerine yüklemiş olduğu bineği ile birlikte seyahat etmektedir. Bir ara (yorgunluktan) başını yere koyup uyur. Uyandığı zaman görür ki, hayvanı başını alıp gitmiştir. Her tarafta arar ve fakat bulamaz. Sonunda aç, susuz, yorgun ve bitap düşüp: "Hayvanımın kaybolduğu yere dönüp orada ölünceye kadar uyuyayım" der. Gelip ölüm uykusuna yatmak üzere kolunun üzerine başını koyup uzanır. Derken bir ara uyanır. Bir de ne görsün! Başı ucunda hayvanı durmaktadır, üzerinde de yiyecek ve içecekleri. İşte Allah'ın, mü'min kulunun tevbesinden duyduğu sevinç, kaybolan bineğine azığıyla birlikte kavuşan bu adamın sevincinden fazladır. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim'in bir rivayetinde şu ziyâde var: "(Sonra adam sevincinin şiddetinden şaşırarak şöyle dedi: "Ey Allah'ım, sen benim kulumsun, ben de senin Rabbinim."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Da'avât 4; Müslim 3, (2744); Tirmizî, Kıyâmet 50, (2499, 2500).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]927 - Zirrü'bnü Hubeyş anlatıyor: "Saffân İbnu Assâl el-Murâdî (radıyallahu anh) bize, Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın şöyle söylediğ'ini rivayet etti:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Mağrib cihetinde bir kapı vardır. Bu kapının genişliği -veya bunun genişliği binekli bir kimsenin yürüyüşüyle- kırk veya yetmiş senedir. Allah o kapıyı arz ve semaları yarattığı gün yarattı. İşte bu kapı, güneş batıdan doğuncaya kadar tevbe için açıktır. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Da'avât 102, (3529).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]928 - Ebü Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Kim güneş batıdan doğmazdan evvel tevbe ederse Allah tevbesini kabul eder."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, Zikr 43, (2703).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]929 - İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Son nefesini vermedikçe Allah, kulun tevbesini kabul eder. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Da'avât 103, (3531); İbnu Mâce, Zühd 30, (4253).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]930 - Ebü Musa (radıyallahu anh) anlatıyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Aziz ve Celil olan Allah, gündüz günah işleyenlerin tevbesini kabul etmek için geceleyin elini açar.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Gece günah işleyenlerin tevbesini kabul etmek için de gündüz elini açar, bu hal, güneş batıdan doğuncaya kadar devam edecektir. Burada "el", Allah'ın ihsan ve fazlından kinayedir.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, Tevbe 32, (2760).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]931 - Ebu Said (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Sizden önce yaşayanlar arasında doksan dokuz kişiyi öldüren bir adam vardı. Bir ara yeryüzünün en bilgin kişisini sordu. Kendisine bir râhib tarifedildi. Ona kadar gidip, doksan dokuz kişi öldürdüğünü, kendisi için bir tevbe imkânının olup olmadığını sordu. Râhib: "Hayır yoktur!" dedi. Herif onu da öldürüp cinayetini yüze tamamladı.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Adamcağız, yeryüzünün en bilginini sormaya devam etti. Kendisine âlim bir kişi tarif edildi. Ona gelip, yüz kişi öldürdüğünü, kendisi için bir tevbe imkânı olup olmadığını sordu. Âlim: "Evet, vardır, seninle tevben arasına kim perde olabilir?" dedi. Ve ilâve etti:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Ancak, falan memlekete gitmelisin. Zîra orada Allah'a ibadet eden kimseler var. Sen de onlarla Allah ibadet edeceksin ve bir daha kendi memleketine dönmeyeceksin. Zira orası kötü bir yer. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Adam yola çıktı. Giderken yarı yola varır varmaz ölüm meleği gelip ruhunu kabzetti. Rahmet ve azab melekleri onun hakkında ihtilâfa düştüler. Rahmet melekleri: "Bu adam tevbekâr olarak geldi. Kalben Allah yönelmişti" dediler. Azab melekleri de: "Bu adam hiçbir hayır işlemedi" dediler.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Onlar böyle çekişirken insan suretinde bir başka melek, yanlarına geldi. Melekler onu aralarında hakem yaptılar. Hakem onlara: "Onun çıktığı yerle, gitmekte olduğu yer arasını ölçün, hangi tarafa daha yakınsa ona teslim edin" dedi. Ölçtüler, gördüler ki, gitmeyi arzu ettiği (iyiler diyarına) bir karış daha yakın. Onu hemen rahmet melekleri aldılar."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Bir rivayette şu ziyade var: "Bir miktar yol gidince, ölüm gelip çattı. Adamcağız yönünü sâlih köye doğru çevirdi. Böylece o köy ehlinden sayıldı."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Enbiya 50; Müslim, Tevbe 46, (2766); İbnu Mâce, Diyât 2, (2621).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]932 - Bir diğer rivayette (aynı hikaye ile ilgili olarak) şöyle denmiştir: "Allah Teâla beriki köye adamdan uzaklaşmayı, öbür köye de yaklaşmayı vahyetti, sonra da: "Adamın geldiği ve gitmekte olduğu köylere uzaklıklarını ölçüp kıyaslayın" dedi."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, aynı bab.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]933 - Hz.Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "İnsanoğlunun herbiri hatakârdır. Ancak hatakârların en hayırlısı tevbekâr olanlarıdır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Kıyâmet 50, (2501); İbnu Mâce, Zühd 30, (4251).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]RÜYA VE RÜYA ÂDÂBINA DÂİR HADİSLER[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]934 - Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Zaman yaklaşınca, mü'minin rüyası, neredeyse yalan söylemeyecek. Esasen mü'minin rüyası, peygamberliğin kırk altı cüzünden bir cüzdür." Buharî'nin rivayetinde şu ziyade var: "Peygamberlikten cüz olan şey yalan olamaz."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Ta'bir 26; Müslim, Rüya 8, (2263); Tirmizî, Rüya 1, (2271); Ebu Dâvud, Edeb 96, (5019).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]935 - Ebu Katâde (radıyallahu anh)'nin anlattığına göre: Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın şöyle söylediğini işitmiştir: "Rüya Allah'tandır. Hulm (sıkıntılı rüya) şeytandandır. Öyle ise, sizden biri, hoşuna gitmeyen kötü bir rüya (hulm) görecek olursa sol tarafına tükürsün ve ondan Allaha istiâze etsin (sığınsın). (Böyle yaparsa şeytan) kendisine asla zarar edemiyecektir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî Tıbb 39, Bed'ü'l-Halk 11, Tà'bir 3, 4, 10,14, 46; Müslim, Rüya 5, (2262); Muvatta 1, (2, 957); Tirmizî, Rüya 4, (2288); Ebu Dâvud, Edeb 96, (5021).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]936 - Buhârî'nin bir rivayetinde Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle buyurur: "Beni rüyada gören, gerçekten beni görmüştür, çünkü şeytan benim suretime giremez."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tabir 2, 10; Müslim, Rüya 10; (2266); Muvatta, Rüya 1, (2, 956).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]937 - Ebu Rezîn el-Ukeylî Lakît İbnu Amir İbni Sabire (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Mü'minin rüyası, nübüvvetin kırk cüzünden bir cüzdür. Bu rüya, anlatılmadığı müddetçe bir kuşun ayağında (takılı vaziyette) durur. Anlatılacak olursa hemen düşer."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Rü'ya 6, (2279, 2280); Ebu Dâvud, Edeb 96, (5020).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]938 - Ebu Saîd (radıyallahu anh) anlatıyor: "Mü'minin rüyası, nübüvvetin kırk altı cüzünden bir cüzdür."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Ta'bir 4, Muvaatta 1, (2, 956).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]939 - Tirmizî'de Ebu Saîd'den şu rivayet kaydedilmiştir: "En sâdık rüya seher vakitlerinde görülen rüyadır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Rü'ya 3, (2275).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]940 - Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle demişti: "Benden sonra, peygamberlikten sâdece mübeşşirat (müjdeciler) kalacaktır!" Yanındakiler sordu:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Mübeşşirât da nedir`?"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Sâlih rüyadırl" diye cevap verdi."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Muvatta'nın rivayetinde şu ziyade var: "Sâlih rüyayı sâlih kişi görür veya ona gösterilir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tabir, 5; Muvatta, Rüya 3, (2, 957); Ebu Davud, Edeb 96,(5017).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]TA'BİR EDİLMİŞ RÜYALAR[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]941 - Semüre İbnu Cündeb (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) sık sık: "Sizden bir rüya gören yok mu?" diye sorardı. Görenler de, O'na Allah'ın dilediği kadar anlatırlardı. Bir sabah bize yine sordu:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Sizden bir rüya gören yok mu ?"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Kendisine:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Bizden kimse bir Şey görmedi!" dediler. Bunun üzerine:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Ama ben gördüm" dedi ve anlattı: "Bu gece bana iki kişi geldi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Beni alıp haydi yürü! dediler. Yürüdüm. Yatan bir adamın yanına geldik. Yanıda biri, elinde bir kaya olduğu halde başucunda duruyordu. Bazan bu kayayı başına indirip onunla başını yarıyordu, taş da sağa sola yuvarlanıp gidiyordu. Adam taşı takip ediyor ve tekrar alıyordu. Ama, başı eskisi gibi iyileşinceye kadar vurmuyordu. İyileştikten sonra tekrar indiriyor, önceki yaptıklarını aynen yeniliyordu. Beni getirenlere:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Sübhânallah ! nedir bu ? dedim. Dinlemeyip:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Yürü! Yürü![/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]dediler. Yürüdük, sırtüstü uzanmış birinin yanına geldik. Bunun da yanında, elinde demir kancalar bulunan biri duruyordu. Adamın bir yüzüne gelip, çengeli takıp yüzünün yarısını ensesine kadar soyuyordu. Burnu, gözü enseye kadar soyuluyordu. Sonra öbür tarafına geçip, aynı şekilde diğer yüzünün derisini de ensesine kadar soyuyordu. Bu da, yüz derileri iyileşip eskisi gibi sıhhate kavuşuncaya kadar bekliyor, sonra tekrar önce yaptıklarını yapmaya başlıyordu. Ben burada da:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Sübhanallah, nedir bu? dedim. Cevap vermeyip:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Yürü ! Yürü ![/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]dediler. Beraberce yürüdük. Fırın gibi bir yere geldik. İçinden birtakım gürültüler, sesler geliyordu. Gördük ki, içinde bir kısım çıplak kadınlar ve erkekler var. Aşağı taraflarından bir alev yükselip onları yalıyordu. Bu alev onlara ulaşınca çığlık koparıyorlardı. Ben yine dayanamayıp:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Bunlar kimdir?[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]diye sordum. Bana cevap vermeyip:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Yürü ! Yürü ![/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]dediler. Beraberce yürüdük. Kan gibi kırmızı bir nehir kenarına geldik. Nehirde yüzen bir adam vardı. Nehir kenarında da yanında bir çok taş bulunan bir adam duruyordu. Adam bir müddet yüzüp kıyıya doğru yanaşınca yanında taşlar bulunan kıyıdaki adam geliyor, öbürü ağzını açıyor bu da ona bir taş atıp kovalıyordu. Adam bir müddet yüzdükten sonra geri dönüp adama doğru yine yaklaşıyordu. Her dönüşünde ağzını açıyor, kıyıdaki de ona bir taş atıyordu. Ben yine dayanamayıp:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Bu nedir?[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]diye sordum. Cevap vermeyip yine:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Yürü ! Yürü ![/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]dediler. Beraberce yürüdük. Çok çirkin görünüşlü bir adamın yanına geldik. Böylesi çirkin kimseyi görmemişsindir. Bunun yanında bir ateş vardı. Adam ateşi tutuşturup etrafında dönüyordu. Ben yine:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Bu nedir?[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]diye sordum. Cevap vermeyip:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Yürü ! Yürü ![/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]dediler. Beraberce yürüdük. İri iri ağaçları olan bir bahçeye geldik. İçerisinde her çeşit bahar çiçekleri vardı. Bu bahçenin içinde çok uzun boylu bir adam vardı. Semaya yükselen başını neredeyse göremiyordum. Etrafında çok sayıda çocuklar vardı. Ben yine:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Bunlar kimdir?[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]dedim. Cevap vermeyip:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Yürü ! Yürü ![/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]dediler. Beraberce yürüdük. Ulu bir ağacın yanına geldik. Ne bundan daha büyük, ne de daha güzel bir ağàç hiç görmedim. Arkadaşlarım:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Ağaca çık ![/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]dediler. Beraberce çıkmaya başladık. Altun ve gümüş tuğlalarla yapılmış bir şehre doğru yükselmeye başladık. Derken şehrin kapısına geldik. Kapıyı çalıp açmalarını istedik. Açtılar ve beraberce girdik. Bizi bir kısım insanlar karşıladı. Bunlar yaratılışça bir yarısı çok güzel, diğer yarısı da çok çirkin kimselerdir. Sanki böylesine güzellik, böylesine çirkinlik görmemişsindir. Arkadaşlarım onlara:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Gidin şu nehire banın![/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]dediler. Meğerse orada açıkta bir nehir varmış. Suyu sanki sâfi süttü, bembeyaz. . . Gidip içine banıp çıktılar. Çirkinlikleri tamamen gitmiş olark geri geldiler. İki tarafları da en güzel şekli almıştı.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Beni dolaştıran arkadaşlarım açıkladılar:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Bu gördüğün, Adn cennetidir. Şu da metin makamındır. Gözümü çevirip baktım. Bu bir saraydı, tıpkı beyaz bir bulut gibi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Beni gezdirin, içine bir gireyim! dedim.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Şimdilik hayır! Amma mutlaka gireceksin, dediler. Ben:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Geceden beri acaip şeyler gördüm, neydi bunlar? diye sordum.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Sana anlatacağız, dediler ve anlattılar:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]- Taşla başı yarılan, o ilk gördüğün adam, Kur'ân'ı atıp reddeden, farz namazlarda uyuyup kılmayan kimsedir. Ensesine kadar yüzünün derileri, burnu, gözü soyulan adam, evinden çıkıp yalanlar uydurup, etrafa yalan saran kimsedir. Fırın gibi bir binanın içinde gördüğün kadınlı erkekli çıplak kimseler, zina yapan erkek ve kadınlardır. Kan nehrinde yüzüp ağzına taş atılan adam fâiz yiyen adamdır. Ateşin yanında durup onu yakan ve etrafında dönen pis manzaralı adam, cehennemin, ateşin bekçisidir. Bahçede gördüğün uzun boylu adam İbrahim (aleyhissalâtu vesselâm)'di. Onun etrafındaki çocuklar ise, fıtrat üzere (bûluğa ermeden) ölen çocuklardır. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Cemaatten biri hemen atılarak:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Allah'ın Resülü! Müşrik çocukları da mı`?" diye sordu.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Evet, dedi, müşrik çocukları da." ve anlatmaya devam etti:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Yarısı güzel yarısı çirkin yaratılışlı olan adamlara gelince, bunlar iyi amellerle kötü amelleri birbirine karıştırıp her ikisini de yapan kimselerdir. Allah onları affetmiştir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tà'bir 48, Ezân (Sıfatu's-Sal t) 156, Teheccüt 12, Cenâiz 93, Büyü 2. Cihâd 4, Bedül-Halk 6, Enbiya 8, Tefsir, Ber et 15, Edeb 69; Müslim 23, (2275); Tirmizî, Rü'ya 10, (2295).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]942 - Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Biz öne geçen sonuncularız. Ben uyurken bana arzın hazineleri getirildi. Elime altından iki bilezik kondu. Bunlar benim nazarımda büyüdüler ve beni kederlendirdiler. Bana:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Bunlara üfle" diye vahyedildi. Ben de üfledim, derken uçup gittiler. Ben bunları, çıkacak olan ve aralarında bulunduğum iki yalancı olarak te'vil ettim: Birisi San 'a'nın lideri, diğeri de Yemâme'nin lideridir. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Ta'bir 40, 70; Müslim, Rüya,22, (2274), Tirmizî,10, (2293).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]943 - Ebu Musa (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Rüyamda kendimi Mekke'den, hurma ağaçları bulunan bir beldeye hicret ediyorum gördüm. Ben bunu, hicretimin Yemâme'ye veya Hacer'e olacağı şeklinde tahmin etmiştim, meğer Yesrib Şehrine imiş. Bu rüyamda kendimi bir kılıncı sallıyor gördüm, kılıncın başı kopmuştu. Bu, Uhud Savaşı'nda mü'minlerin maruz kaldıkları musibete delâlet ediyormuş. Sonra kılıncımı tekrar salladım. Bu sefer, eskisinden daha iyi bir hal aldı. Bu da, Cenab-ı Hakk'ın fetih ve Müslümanların biraraya gelmeleri nevinden lutfettiği nimetlerine delâlet etti. O aynı rüyamda sığırlar ve Allah'ın (verdiği başka) hayrını gördüm. Sığırlar Uhud gününde mü'minlerden bir cemaate çıktı, (gördüğüm başka) hayır da Allah'ın Bedir'den sonra (nasib ettiği fetihlerin) hayrı ve bize Rabbimizin lutfettiği (Bedru'l-Mev'id) sıdkının sevabı olarak çıktı."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhari, Ta'bir 39, 44, Menakıb 25, Meğazî 9, 26, Menâkıbu'l-Ensâr 45; Müslim, Rü'ya 20,(2272).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]944 - Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in şöyle söylediğini işittim:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ben bu gece, rü'yamda, kendimi Ukbe İbnu Râfi'in evinde imişim gördüm. Orada bana İbnu Tâb denen cinsten taze hurma getirildi. Ben bu rüyayı şöyle te'vil ettim: "Yükselme dünyada bizimdir, âhirette de hayırlı âkibet bizimdir, dinimiz de tamamlanmıştır."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, Rü'ya 18, (2270); Ebu Dâvud, Edeb 96, (5026).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]945 - İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle demişti:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Ben (rüyamda), saçları karma karışık siyah bir kadının Medine'den çıkıp Mehyea'ya indiğini gördüm. Burası Cuhfe'dir. Ben bunu, Medine' deki vebanın oraya nakledilmesine yordum.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tabir 41, 42, 43; Tirmizî, Rü'ya 10, (2291).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]946 - İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) zamanında kişi, bir rüya görecek olsa onu aleyhissalâtu vesselâm efendimize anlatırdı. O sıralarda ben genç, bekâr bir delikanlıydım, mescidde yatıp kalkıyordum. Bir gün rüyamda, iki meleğin beni yakalayıp cehennemin kenarına kadar getirdiklerini gördüm. Cehennem kuyu çemberi gibi çemberlenmişti. Keza (kova takılan) kuyu direği gibi iki de direği vardı. Cehennemde bazı insanlar vardı ki onları tanıdım. Hemen istiâzeye başlayıp üç kere: "Ateşten Allah'a sığınırım" dedim. Derken beni getiren iki meleği üçüncü bir melek karşılayıp, bana: "Niye korkuyorsun? (korkma)" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ben bu rüyayı kızkardeşim Hafsa (radıyallahu anhâ)'ya anlattım. Hafsa da Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a anlatmış. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Abdullah ne iyi insan, keşke bir de gece namazı kılsa!" demiş. Sâlim der ki: "Abdullah bundan sonra geceleri pek az uyur oldu!"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Ta'bir, 35, 36, Salât 58, Teheccüt 2, Fedâilul-Ashâb 19; Müslim, Fedâilus-Sahâbe 140, (2479).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]947 - Abdullah İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) bir başka rivayette şöyle demektedir: "Rüyamda, avucumda seraka denen iyi cins ipekten bir parça gördüm, cennette, her nereyi arzu etsem beni oraya uçuruyordu. Bu rüyamı Hafsa (radıyallahu anhâ)'ya anlattım. O da Resûlullah'a anlatmış. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): "Kardeşin sâlih bir kimse" diye yormuş."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buhârî, Ta'bir 25; Müslim, Fedâilu's-Sahâbe 139, (2478).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]948 - Ebu Bekre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bir gün:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Sizden bir rüya gören var mı?" diye sual buyurdular. Cemaatten bir adam:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Evet ben (şöyle bir rüya gördüm): Sanki gökten inmiş bir terazi vardı. Siz ve Ebu Bekir tartıldınız. Sen, Ebu Bekir'den ağır geldin. Ebu Bekir'le Ömer de tartıldılar. Ebu Bekir ağır geldi. Sonra Ömer'le Osman tartıldılar. Ömer ağır bastı. Sonra terazi kaldırıldı" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot](Adam sözünü bitirince) Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâmın mübarek yüzlerinde memnuniyetsizlik gördük."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Ebu Dâvud, Sünnet 9, (4634), Tirmizî, Rüya 10, (2288). [/FONT]

Muhamed Dolaku · 6 Tem 2011

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]949 - İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Bir adam Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a gelerek şu rüyayı anlattı:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Bu gece rüyamda buluta benzer bir şey gördüm, ondan yağ ve bal yağıyordu. İnsanlar da ellerini açıp bu yağmurdan almaya çalışıyorlardı. Azıcık alan da vardı, çokça alabilen de. Derken arzdan semaya kadar uzanan bir ip gördüm. Siz o ipe yapışıp çıktınız. Sizden sonra birisi ona tutunup o da çıktı. Sonra bir diğeri yükseldi, sonra bir diğeri daha ipe tutundu, ama ip koptu. Ancak onun için ipi eklediler, o da yükseldi."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anh) atılarak:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Ey Allah'ın Resûlü, Annem babam sana kurban olsun, müsâade buyursanız ben yorayım!" dedi. Resûlullah da:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Pekala, yor!" dedi. Hz. Ebu Bekir şunları söyledi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- O bulutumsu gölgelik, İslâm bulutudur. Ondan yağan bal ve yağ Kur'ândır. Kur'ân'ın (bal gibi) halâveti ve (yağ gibi) yumuşaklığıdır. İnsanların bundan avuç avuç almaları Kur'ân'dan kiminin çok, kiminin az miktarda istifadeleridir. Arzdan semaya inen ip ise, senin getirdiğin hakikattir. Sen buna yapışmışsın, Allah o sebeple seni yüceltecektir. Senden sonra bir adam daha ona yapışacak ve onunla yücelecek, ondan sonra biri daha ona yapışıp o da yücelecek. Ondan sonra biri daha yapışır,[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]fakat ip kopar, ancak onun için ip ulanır o da yapışıp yükselir. Ey Allah'ın Rasûlü, annem babam sana fedâ olsun, doğru te'vil edip etmediğimi haber ver ! "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şu cevabı verdi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Bazı te'vilinde isabet ettin, bazı te'vilinde de hata ettin."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Öyleyse, Allah'a kasem olsun, hatalarımı söyleyeceksin!"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Hayır, dedi, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) yemin verme!"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Ta'bir 11, 47; Müslim, Rü'ya 17, (2269); Tirmizî, Rü'ya 10, (2294); Ebu Dâvud, Sünnet 9, (4632); İbnu Mâce, Rü'ya 10, (3918).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]950 - Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anlatıyor: "Rüyamda hücreme üç ayın düştüğünü gördüm. Rüyamı babam Ebu Bekir (radıyallahu anh)'e anlattım. Süküt etti, cevap vermedi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) vefat edip de odama defnedilince Ebu Bekir:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- İşte (rüyanda gördüğün) üç aydan biri ve en hayırlısı!" dedi."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Muvatta, Cenâiz 10, (1, 232).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]951 - Yine Hz. Aişe anlatıyor: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e Varaka İbnu Nevfel hakkında soruldu. Hz. Hatice (radıyallahu anhâ):[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- O seni tasdik etti ve sen peygamberliğini izhar etmeden önce vefat etti" dedi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şu cevabı verdi:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]O bana rüyada gösterildi. Üzerinde beyaz bir elbise vardı. Şayet cehennemlik olsaydı, beyaz renkli olmayan bir elbise içerisinde olması gerekirdi. "[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Rü'ya 10, 2289).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]952 - Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: "Bir bedevî Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e gelip:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Rüyamda başımın kesildiğini, kendimin de onun peşine düştüğünü gördüm" dedi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) adamı azarlayıp:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]" Sakın ha! Şeytanın, rûyanda seninle eğlenmesini kimseye anlatma!" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, ftü'ya 12, (2268).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]953 - Ümmü'l-Alâ el-Ensâriyye (radıyallahu anhâ) anlatıyor:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"- Muharcirler geldiği zaman (kur'a çekildi), bize Osman İbnu Maz'un'un ağırlanması çıktı. (Onu evimize yerleştirdik.) Hemen hastalandı. Tedavisi ile meşgul olduk. (Şifa bulamadı), vefat etti. Osman (radıyallahu anh)'ı rüyamda gördüm, akan bir çeşmesi vardı. Düşümü Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e anlattım. Bana:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Bu onun amelidir, onun için akıyor" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Tabîr 13, 37, Cenâiz 3, Şahâdât 30, Menâkıbu'l-Ensar 46.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]İFLÂS BÖLÜMÜ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]954 - Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle buyurdular: "Bir kimse, iflâs edenin yanında malını aynen bulmuş ise, bu mala o, herkesten daha ziyâde hak sâhibidir."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, İstikrâz 14; Müslim, Müsâkat 22, ( 559); Muvatta, Büyü 42, (2, 678); Tirmizî, Büyü 36, (1262); Ebu Dâvud, Büyü 76, (3519-3520, 3522); Nesâî, Büyü 95, (7, 311); İbnu Mâce, Ahkâm 26, (2358, 2359).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]955 - Ebu Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) zamanında, bir adamın satın aldığı meyveyi âfat vurdu. Bu yüzden adamın borcu arttı ve if1âs etti. (Kendisine dâva arzedilince) Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) halka: "Kardeşinize mal tasadduk (ederek yardım) edin" dedi. Bunun üzerine, halk ona tasaddukta bulundu, ama toplanan, borcunu ödemeye kâfı gelmedi. Aleyhissalâtu vesselâm Efendimiz, bu sefer alacaklılara: "Bulduklarınızı alın, size bundan başka bir şey yok" buyurdu.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Müslim, Müsâkât 18, (1556); Tirmizî, Zekât 24, (655); Ebu Dâvud, Büyü' 60, (3469); Nesâi, Büyu'30 (7, 265), 96, (7, 312); İbnu Mâce, Ahkâm 25, (2356).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]ÖLÜMÜ TEMENNİ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]956 - Hz. Enes (radıyalahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle buyurdular:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Sizden hiç kimse, maruz kaldığı bir zarar sebebiyle ölümü temenni etmesin. Mutlaka bunu yapmak mecburiyetini hissederse, bari şöyle söylesin: "Rabbim, hakkımda hayat hayırlı ise yaşat, ölüm hayırlı ise Canımı al!"[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Buharî, Merdâ 19, Da'avat 30; Müslim, Zikr 10, (2680); Tirmizî, Cenâiz 3, (971); Ebu Davud, Cenâiz 13, (3108, 3109); Nesâî, Cenâiz 1, (4, 3).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]957 - Kays İbnu Ebî Hâzım anlayıtor: "Habbâb İbnu Eret (radıyalahu anh)'in yanına girmiştim. Karnından yedi yeri dağlatmıştı. Bana:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Eğer Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) ölümü taleb etmekten bizi men etmeseydi mutlaka onu taleb ederdim" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Nesâî, Cenâiz 2, (4, 4); Buharî, Merdâ 19, Da'âvât 30, Rikak 7, Temennî 6; Müslim Zikr 12, (2681).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]TEŞEKKÜR[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]958 - Üsâme İbnu Zeyd (radıyalahu anhümâ) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]"Kim, kendisine yapılan bir iyliğe karşı, bunu yapana: "Cezâkellâhu hayran (Allah sana hayırlı mükâfaat versin!)" derse teşekkürü en mükemmel şekilde yapmış olur."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Birr 86, (2036).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]959 - Hz.Câbir (radıyalahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): "Kim bir ihsana mazhar olursa, bulduğu takdirde karşılığını hemen versin, bulamazsa, verene senâda bulunsun. Zira onu övmekle, teşekkürünü yerine getirmiş olur. Ketmeden (karşılık vermeyen) nankörlük etmiş olur" dedi.[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî'nin rivayetinde şu ziyâde var: ". . . Kim de kendisine verilmeyenle süslenirse iki yalan elbisesi giyen gibi olur."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Bir 86, (2035); Ebu Dâvud, Edeb 12, (4813, 4814).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]960 - Ebu Saîd (radıyalahu anh)'den gelen bir rivayette, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle buyurmuştur: "Halka teşekkürde bulunmayan Allah'a da şükretmez."[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]Tirmizî, Bir 35, 1955); Ebu Dâvud, Edeb 12, (4811).[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

Kütüb i Sitte Hadis ansiklopedisi - I

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member

New member