Her şeye rağmen gülümse
--------------------------------------------------------------------------------
Nedir bu çekememezlik, düşüncesizce kalp kirmalar.
Ruhumuzdaki gergin hava neyin nesi?
Hep bir üstünlük yarişi içersindeyiz. Ben ondan sundan bundan üstünüm.
Üstün, büyük başarili olmakla ne oluyor!
Mutlu musunuz? Huzurlu musunuz? Ya peki, sağliklimisiniz?
„Ben herkesden iyim“, demek de ne oluyor egomuzu mu tatmin ediyoruz böylece.
Ben çok yoruldum, böylesi düşüncelerden. Durduk yere yüzünü asanlardan, kalp kiranlardan, emir verenlerden.
Nedir bu tatsizlik diye düsünüp duruyorum kac gündür.
Herkez birbiriyle bir yariş içersinde sanki, „Ben herkesten iyim ve öylede kalmaliyim, kimse tahtimi elimden alamaz“, böyle mi düşünüyorlar acaba?
„Canim bu gün çalismak istemiyor, üstelik moralim de bozuk“ peki bu nasil bir düşünce?
Herzaman canimizin istediği işi yapyiorsak ne ala, ben mesela hergün erken kalkmak istemiyorum, hergün yemek yapmak istemeyenlerde vardir, temizlik yapmak ve dahasi. Duygularim mi karar verecek hergün ne yapmak istediğime… bugün sinemaya giderim yarin alişverişe öbür gün Ayşe`yi ziyaret ederim, Cuma`da altin gününe giderim. Peki, mantığımı nerede biraktim ben? Ya, sorumluluklarım… hayatım..bugünüm...yarınım nerede?
Hersey bizim istedigimiz gibi olsaydı şuanda ben ve bu yazıyı okuyan sizler hayallerimizin en doruk noktasinda olurduk.
Yüzümüzü asıp insanları karanlık düşüncelere itmenin hiç bir anlamı yok, hayatın tadını bugün gülümseyerek çıkarmalı, dün çoktan geçti, yarin daha gelmedi.
Yüzünüzden tebessüm eksik olmasın
hiç bişey kaybetmezsiniz! emin olun çok şey kazanırsınız ben bugüne kadar kaybetmedim hiç!
__________________
--------------------------------------------------------------------------------
Nedir bu çekememezlik, düşüncesizce kalp kirmalar.
Ruhumuzdaki gergin hava neyin nesi?
Hep bir üstünlük yarişi içersindeyiz. Ben ondan sundan bundan üstünüm.
Üstün, büyük başarili olmakla ne oluyor!
Mutlu musunuz? Huzurlu musunuz? Ya peki, sağliklimisiniz?
„Ben herkesden iyim“, demek de ne oluyor egomuzu mu tatmin ediyoruz böylece.
Ben çok yoruldum, böylesi düşüncelerden. Durduk yere yüzünü asanlardan, kalp kiranlardan, emir verenlerden.
Nedir bu tatsizlik diye düsünüp duruyorum kac gündür.
Herkez birbiriyle bir yariş içersinde sanki, „Ben herkesten iyim ve öylede kalmaliyim, kimse tahtimi elimden alamaz“, böyle mi düşünüyorlar acaba?
„Canim bu gün çalismak istemiyor, üstelik moralim de bozuk“ peki bu nasil bir düşünce?
Herzaman canimizin istediği işi yapyiorsak ne ala, ben mesela hergün erken kalkmak istemiyorum, hergün yemek yapmak istemeyenlerde vardir, temizlik yapmak ve dahasi. Duygularim mi karar verecek hergün ne yapmak istediğime… bugün sinemaya giderim yarin alişverişe öbür gün Ayşe`yi ziyaret ederim, Cuma`da altin gününe giderim. Peki, mantığımı nerede biraktim ben? Ya, sorumluluklarım… hayatım..bugünüm...yarınım nerede?
Hersey bizim istedigimiz gibi olsaydı şuanda ben ve bu yazıyı okuyan sizler hayallerimizin en doruk noktasinda olurduk.
Yüzümüzü asıp insanları karanlık düşüncelere itmenin hiç bir anlamı yok, hayatın tadını bugün gülümseyerek çıkarmalı, dün çoktan geçti, yarin daha gelmedi.
Yüzünüzden tebessüm eksik olmasın
hiç bişey kaybetmezsiniz! emin olun çok şey kazanırsınız ben bugüne kadar kaybetmedim hiç!
__________________