Evet nihayet yolun sonuna geldin..Hayatı 4/4'lük yaşadın ve bir anını bile boş geçirmedin..Kimseye boyun eğmedin sadece kendin ve çocukların için yaşadın..Hayata dair çok şey öğrendin;dünyanın her tarafına gidip değişik medeniyetleri gördün, mükemmel dostluklar edindin..Prof.dr. ünvanını almak için yıllarca emek verdin çalıştın..Ama bir gün dostlarının başına gelen kalp krizinin seni
de bulacağını düşünmedin..Evet doğanın kanunuydu ölüm..acı ama gerçekti..
Şu anda beni duyamıyorsun biliyorum ama sana bi çift lafım var..Kabrinin başında sana dua eden biricik oğlunu görebiliyormusun?tabi imkansız görebilmen..Ellerini açmış sana içtenlikle dua ediyor..Ne yaptın ne ettin onun içindeki imana bir türlü söz geçiremedin değilmi??..Eşin de sadece ağlıyor sana..onunla aynı fikirleri paylaşıyosunuz..sadece senin neden şu anda aralarında olmadığını düşünüyor..
Peki sen napıyosun kabirin içinde?sonsuz karanlıkla tanışmaktan hoşnutmusun?Yıllarca savunduğun tezlerin,4 ayrı dilde konuştuğun kelimelerin nerede acaba??Aslında ailene hiç de uzak sayılmazsın..eşin ve oğlunla aranda sadece 2 metre mesafe var..sen bir hiçsin şu anda..oğlun senin bedeninle aynı zamanı paylaşıyor..senin ölümünden sonra oğlunun yaşamak için hala zamanı var..Peki zaman nedir anlayabildinmi sayın prof.???
Ben seni daha meşgül etmeyeyim..birazdan sorgu melekleriyle tanışıcaksın..derdini onlara anlatırsın artık!..