Bazen dalıyorum kendi kendime...Diyorum ki aslında nasıl yaratılmışız farkında değiliz...
Temelimizde ne var?
Sadece bir çamurdan ibaret mi başlangıcımız?
Nedir ki bizi yöneten duygularımız?
Kaynağını nereden alıyoruz?
Hem ruh dünyası nasıl bir alem?
Unuttuğu duyguları olmuyor mu,mesela bizim unuttuğumuz yahut önemini farkedemediğimiz uzuvlarımız gibi...
Nasıl bir planla hareket ediyor?
Öyle geliyor ki bana,orası apayrı bir muamma...ruhlar alemi sırlar alemi değil mi zaten???
Örneğin gaddarlık ve merhamet!
Her iki duyguyuda aynı hanede barındırıyor;ruhlar alemi...
Peki sizce hangisi daha ağır basıyor yüreğimize?
Gelin şöyle,küçük bir araştırma yapalım ruh dünyamızda!...
Düşünün ki hem iktidar sahibisiniz hemde ziyadesiyle mülke sahipsiniz...
Hatta öyle ki dünya-ı alemde isteyipte yapamayacağınız şey yok!
Herşey bir işaretinizle emrinizde olabilir aslında...
Fakat bunca güç ve zenginliğinize rağmen yan komşunuzun size çektirdiklerine dayanamaz oldunuz...
Hiçbir şey yapmasa bile bazen bir hareketi yahut sözü sizi hem en derinden yaralıyor hem de sınırı aşacak
derecede hiddetlenmenize sebep oluyor...
Öyle ki bulsanız bir kurşunda öldürecek kadar öfke bürümüş ruhunuzu...
Ama nasıl bürümesin ki?Yaptığınız onca iyiliğe karşın böylesi nankörlükle hareket etmesi aslında cezaların en büyüğünü layık kılmıyor mu O'na?
Hakkınızda fitne-fucur kalmadı çıkarmadığı...
Geçtiniz fitneden fesattan etrafınızdakileri caydırmasa razısınız,affedeceksiniz belki ama yok,
bu adam iflah olacak gibi değil...
Üstelik tuhaftır kudretinizin farkında!Neler yapabileceğinizi aslında önceden bildirmiştiniz...
Fakat buna nazaran bunları hatta daha da ötesini yapıyor...Gün geçtikçe azıtıyor size karşı...
...
Ve birgün kapınızı çalıyor bu kötü komşunuz!
Yüzünde yaptıklarından pişman olduğunun belirtisi;gözyaşları...
Yüreğinde "ya affetmezse korkusu..."
Ve diz çöküyor önünüzde...Önce af dileyip helallik istiyor sizden...
Sonra yardım diliyor çaresiz kaldığı bir konuda...
Öfkelisiniz...Hemde çokk...Ölesiye...Öldüresiye...Öfke hem de ne öfkee...
...
Birden pişmanlıkla size gelmiş olması mutluluğu sardı benliğinizi...
Anlamıştı ihtişamınızı ve bu ihtişamdan umutla tüm çaresizliği ile çalmıştı kapınızı aslında...
...
Ama kötü komşunuzun hali içinizi yakıyor şimdi...
Siz güç ve zenginlik sahibisiniz,O ise kapınıza gelmiş size muhtaç bir zavallı olmuş şimdi...
...
Hani bulsanız en ağır cezayı verecektiniz?
Hani affetmeyecek,bütün gazabınızla karşılayacaktınız?
Ne oldu öfkenize bir anda...
Nasıl vazgeçebildiniz kininizin size yaptırmak istediklerinden?
Cevabı çok basit aslında...Çünkü siz İNSANSINIZ!...Vicadnınız var!
Ve o vicdanda Rabbinizin şefkat ve merhametinden damlalar saklı...
Dikkatinizi çekti mi bilmem ama O'nun engin şefkatinden sadece damlalar var bizim yüreğimizde...
Düşünün siz o damlalarla böylesi öfkenizden vazgeçebilyor,insafa geliyorsunuz...
Yoksa hala kapısına vardığınız zaman Rabbinizin sizi affetmeme ihtimali mi var aklınızda?
Oysaki insanız biz!O ise Allah(c.c)...
Tüm aczimizi ve fakrumuzu bilen,tevbeleri kabul eden af ve mağfiret denizi...
Aklınız alıyor mu kapısından sizi kovabilecek olmasını?
Siz el açacaksınız da O sizi boş çevirecek?
Ya da şöyle mi sormalıyım bunu size;
"SEN MEVLAYI SEVENDE
MEVLA SENİ SEVMEZ Mİ?
RIZASINA ERENDE
RIZASINI VERMEZ Mİ?"
Evet arkadaşlar tüm bunlar aslında tamamen ruhlar aleminde olup bitenler...
Aslında biraz tefekkür edersek bu alemin kaynağını çok uzakta aramaya gerek yok!
Temelimizde ne var sorusuna yanıt bulduk mu şimdi?
Biz sadece çamurdan oluşmuyoruz,en büyük kaynağımız Mevla...
Bizi yöneten duygularımız aslında onun esmalarının yansımalarından ibaret...
Ruh dünyası bizim değil O'nun alemi...
Tamamen O'nun planladığı çerçeve(kader)dahilinde hareket ediyor duygularımız...
Ve unutmayalım arkadaşlar O'nun rahmeti(hamdolsun ki)gadabını geçti...
af her zaman büyük olandan dilenir...
Eğer birgün birileri sizden af dileyecek olursa bilinki büyük olan sizsiniz...
Ve büyük olana affetmek yakışır,geri çevirip cezalandırmak değil...
Hem bir düşünün bakalım en büyüğün karşısında siz kim oluyorsunuz da affetmeme cüretkarlığını gösteriyorsunuz...
Birgün ruhlar alemine yolunuz düşerse iyice bir düşünün bakalım siz aslında kimsizniz?Bu alemde hükmünüz ne?...