Mektup.. Mektup
Sahile vuran balıklar gibi can çekişmede kalem...
Deniz durgun değil,çarşaf gibi değil bu deniz...
Balıklar vardı benimle birlikte,akvaryumda...
İstedim ki böyle ucu gözükmeyen bir ummana dalayım...
Dalgaları hesap etmedim,daldım...
Balıkları da yemleri de,eğlencelerimi de bıraktım.
Çarşaf gibiydi kıyı...Derinleştikçe anladım.
Dalgalar vurdu yüzüme,yaraladı.
Çarptıkça sertçe,yüzüm çatladı,yüreğim burkuldu.
Gidecek bir yer de yok,ortasındayım denizin,
Ya dalgaya çarpacak ya boğulacağım.
Düşüne düşüne tükendim...
Dalgalar çarpıyor yüreğime...
Düşünmeyeceğim artık,deniz denizdir.
Defalarca kere çatladı yüreğim,sonunda kırıldı.
Çatlağa yakından bakmadı deniz,göremedi...
Çarptıkça çarptı,vurdu,acımadı.
Çatlaklar çoğaldı,çoğaldı...
Elimde değil,artık kırıldı.
Yüreğim parça parça şimdi,
Yüzecek takâtim,düşünecek sebep kalmadı.
Şimdi her dalga çarşaf bana...
Çarpsın istediği kadar,kırıldı yürek...
Ufku gözlemek yok artık...
Bir dalga gelir,sürüklerse nereye...
Razıyız bizler kaderimize.
Deniz çok defa atmaya çalıştı beni,
Dalgalar vurdu,gittim,dalgalar çekti geldim.
Sabitim artık,dalgalar çarşaf bana...
Takdir-i İlâhi,sürükler her yana.
Başlıyorum,Ved-Duha...
1,2,3,4,
5...ve nokta.
28 Mayıs 2007 |