 Gönlümüzün Sultanı
Sultanım...
Bu şiir sana.
...
Dört duvar arasında,
Sıkışıp kaldığım günlerdi...
Bir ölü toprağı ki üstümde,
Ne tât var ömrümde ne gâye.
Heyhât...İnsan,ölmeden ölmeyi beklerdi.
Deselerdi bu perdeler kalkacak,
Gönlüne bir Sultan...
Güneş olup doğacak.
İnanmazdım...Anlamazdım.
Varım yokken,beklemezdim.
Sonradan öğrendim ki bir güzel isim;
El-Lâtif:Lütfû bol,lütfû eşsiz...
O gözlerin gözlerimdeyken,elin ellerimde...
Teslim oldum sana;şeksiz,şüphesiz.
Allah bir kapı açtı,o gün belirdi fer gözlerimde.
Tatmadığım zevklere düçâr oldum.
Şu lütfâ bak,ben seni aramadan buldum...
Gözlerin gözlerimde,elin ellerimde...
Sen zorlukta yardımımıza koşanların birincisi.
Sen Saadat-î Nakşibendiyye'nin son incisi...
Gönlümüzün Sultanı'sın efendim.
Bilirsin ya,kapına gelenlerden en vefâsızı,bendim.
Kaç kez daha kandım,ne boşa oyalandım.
Yine de...Sen beni bırakmadın.
Düştüm kaldırdın...Tuttun,bırakmadın...
Hâkikatten senle haber var.
O baktığın ufuklardan,bir haber ver.
Mihrâbın...Mir'acını yaptığın yer...
Sen Allah erisin,Nebiullah yâr.
Şefaatine muhtâcız,ses verince sûr.
Gönlümüzün Sultanı'sın.
Vasfın çok,sıfatın geniş.
Sözündeyim artık,bitti aldanış.
Gözlerin gözlerimde,elin ellerimde...
Estağfirullah...
20.02.'07
15.06
| 
Normal
