seyfullah putkıran

SENI ELE SEVIREM KI

Seni ele sevirem ki...
Diyir senki niye ?
Ne bilim işde ele.

Seni görende bir hoş olir, ölir, ölir,ölirem .
Ahşam olir; nahır davar mal gelir.
Komlar,aharlar dalir.
Sayıram, sayıram biri esgik
Bi bahiram, temam. Ama sen yohsan , üzülirem,
Diyecahsan niye? Ben nam işde ele.

Yassı olir, sekide eymek yiyeceğam
Civili lavaşı dürüm edir, tam kıtliram,
Sen ahlıma gelirsen. Yiyemirem boğazumda düğümlenir.
Diyecahsan niye? Sanki bilmirsen, işde ele.

Anam örtüleri sarir, gendi gendimi yiyirem.
O da gidir, külli biçare galiram
Gözlerim süzülür, uyıyacağam
Gafam garişir,yüreğim sıhışır, yatamiram
Gine diyirsenki niye? İşde ele.

Guşluğa doğri daliram.
Hayal, hülya görirem. Sanki yanımdasan.
Sevinir, sevinir bir hoş oliram.
Bir de ayılıram ki, yasdığa sarılmışam.
Gendimi yiyir, gehroliram.
Diyecehsen niye? Aman...işde ele.

Sabah olir, horozlar ötir. Gün doğir.
Tayahlara, curuhlara yem verirem.
Hele evluhları dutir dutir öpirem.
Onları bile sene benzedirem.
Saggın deme niye? Bennam işde ele.

Gün gibi gelir, ay gibi gidirsen
Beni yiye yiye bitirirsen.
Hep ömrimden götürirsen
Seni sevdiğimide çoh eyi bilirsen.
Diyecahsan niye? Bilirsen işde ele.

Babam beni gapiya goymir diyirsen ,
Ey helt yiyirsen
Gomşulara,ezen gile, emin bibin gile gidirsen,
Madem ele çıh cama, tırhıca gel,
Üzün görim. Bene bu da yeter.
Saggın deme niye? Seni çoh sevirem,
İşde ele.

Cumhur Seval- Zinnur Tiryaki

__________________
Bin sene de okusam ne biliyorsun diye sorsalar bana ?
HADDİMİ BİLİRİM derim....

“Rahmân'ın (has) kulları onlardır ki, yeryüzünde tevazu ile yürürler...Kendini bilmez kimseler onlara laf attığında (incitmeksizin) “Selam!” derler (geçerler)” (Furkan 25/63)