|
Desem ki
Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır,
Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin en mâvisini,
Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
Sende tattım yemişlerin cümlesini.
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lâzım,
Ekmek kadar mübârek,
Su gibi azîz bir şeysin;
Nîmettensin, nîmettensin!
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan,
Evimde senliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski sarap.
Ben sende yaşıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgârlarla, nehirlerle, kuşlarla berâber.
Günlerden sonra bir gün,
Sâyet sesimi farkedemezsen,
Rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterîh ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,
Ve neden sonra
Tekrar duydugun gün sesimi gökkubbede,
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.
alıntı
__________________
Dünya zalim elinde tam ağlanacak andır. Müminlere şimdi mevsim-i hazandır. Bir an evvel derlenib de kendimiz olmazsak. Hak bilir-yok olup gideceğimiz ayandır.
|
Normal
