Dedeme Mektup
Dörtyüz kýrk dört yiðidin gayretine baþ olup,
Aþireti devlete çevirdi OSMAN dede.
Kur'an Âþýklarýna bey olup, sýrdaþ olup,
Yazdýrdý; Rumeli'nde destaný ORHAN dede.
Yüce bir mefkareyi baþ üstünde tutarak,
Bayrak bayrak taþýdý serhatlere þan dede!
Küfür karanlýðýný Kur'an'la daðýtarak,
Eyledi melekleri kendine hayran, dede.
Hüdavendigar diye namýn ÂfÂký sarmýþ;
Kosova meydanýnda gönüller hicran; dede.
Bir YILDIRIM çakýnca gökler yine aðarmýþ,
Titremiþ; Niðbolu'da yeniden cihan, dede!
Devr-i fetret kor olup yakarken yürekleri,
O gün çýkmýþ ortaya ÇELEBÝ SULTAN dede.
Yerle bir oldu küfrün çürümüþ direkleri;
Murad'ýn adaleti kalpleri yakan, dede!
Nerde FATÝH'im nerde,
Nerde, çökmez sanýlan surlarý yýkan dede?
Destan destan söylenir namýn halâ dillerde;
Seni hasretle anar Nesl-i Fâtihân, dede!
Tefrîka endiþesi yüreðinde kor senin;
Ey! her zerresi ile gerçek müslüman dede.
HALAŽFE-Ý MÜSLÝMAN diye namýn var senin,
Ýttihad-ý Ýslâm'a hizmetkâr olan dede.
Muhteþem bir SÜLEYMAN çýkmýþken aranýzdan,
Söylenir hakkýnýzda iftira, yalan, dede.
Ýstikbâl okunurken gönül manzaranýzdan
Býraktýðýnýz tarih yazýk ki, viran, dede
Bugün bir belâ var ki, müstehcenlik adýnda,
Ruhunu tâzîp eder; biliyorum ben, dede.
Kalk ta bak, mezarýndan; aðlýyor evlâdýn da,
Bulunmuyor; gözünün yaþýný silen, dede!
Derdimiz daðlar kadar; bir çare gösteren yok;
Çanakkale geçildi! duymuþ muydun sen dede?
Gönüller çöle döndü; bir yudum su veren yok!
Acýmýz kaht-ý ricâl; yok ki BÝR BÝLEN dede.
Uðrunda bu milletin sebîl edip kanýný
Býraktýn bu vataný bize armaðan; dede
Kurtarmak için bugün, kýrk paralýk canýný,
Baba bir kardeþini boðuyor insan, dede
Cemil ARIKAN
__________________
Yumuþak Baþlý Ýsem Sanma Uysal Koyunum
Kesilir Belki Fakat Çekmeye Gelmez Boynum
|