 Büyümek istemiyorum Anne.........
 Büyümek istemiyorum anne Hedef seçmektense hedef olmayı kurşunlara Vurmaktansa vurulmayı seçiyorum . Dogdum ve irkildim büyüklüğü karşısında dünyanın Gördüm ve şaşırdım açgözlülüğüne insanların. İnsan insanın düşmanı mıdır? Kim kırar gönülleri, Korkmaz mı ve bilmez mi insan Bir gönül kıran onmayacaktir Ve vurduğu silah er geç dönecektir kendine Ve insan vurduğu kadar vurulur bilmez mi? Nedameti olmayana merhamet değil lanet edilir ancak Çocukları anne Küçük kurşunlarla mı vururlar Oysa çocuk merhamet demektir biraz İnanmaktır bir uçurtmanın değerli olduğuna bir füzeden. Bütün bilyalarımı versem, resimlerimi, topaçımı Yetmez mi anne yok etmeye yeryüzünden bütün silahları Bütün oyunlarda ebe olmaya razıyım yeter ki bölmesin bir bomba rüyalarımı. Madem savaş en çok bir çocuğun annesiz ya da babasız olmasi demektir, Ebelenmek ve bir daha oyuna girememektir madem Yakıyorum tahta atımı ve tabancamı. Oyunlarda ne askerim bundan sonra ne de pilot Söz, kullanmayacağım bundan sonra sapanımı. Sığınaklara gitmek istemiyorum anne. Oynamak istemiyorum sonunda ‘elma dersem çık’ olmayan hiçbir saklambaçı. Çocukları küçük kurşunlarla mı vururlar anne Akar mı onların da kanları? “Ne çok yorulduk büyümekten Soluklanalım biraz.” M. Varol Öztürk
__________________ GÜL'Ü kokladım terindir diye, Seyrine daldım yüzündür diye, Yaprağına dokundum tenindir diye, Ben GÜL' e vuruldum SANA benziyor diye! YA RESULALLAH | 
Normal
