Ya Gel Ya Götür
Ya gel, ya götür beni buralardan...
Sevda namına vurulacaktım ıslak sokak ortalarında
Sen yoktun...
Çağlayan feryadı boşaldı üzerime,
Yetimliğim, kimsesizliğim haykırıldı yüzüme,
Sen yoktun...
Ağladım, anamın sıcak yüreğine hasret, dizlerine kapandım
Ve kapandı perdeler üzerime kat kat.
Küçük bir nar fidesiydim köhne adada
Nurlu yollar, nurlu insanlar yoktu yanımda.
Umut yoktu,
Ümitsizlik bana yakışmazdı,
Sense yoktun yine yanımda.
Ya gel, ya götür beni buralardan
Muhabbetin katık olduğu sofranda oturt
Sev, sevindir beni
Öv, övüncün olayım senin
Deryam ol, ben küçücük nehir sana akayım
Ama, ne olur yeter ki
Ya gel, ya götür beni buralardan.
Tesbih tesbih sabrı çekiyorum,
Kapında eşik olma sevdasıyla yanıyorum.
Tesbih tesbih şükrü çekiyorum,
Ahdine mirasçın, yoluna benden oluyorum.
Tesbih tesbih sana akıyorum.
Şimdi
İster gel, ister götür beni buralardan
Çünkü,
Artık ben gitti, öz eridi
Sen ve ben yokuz şimdi...
İster gel, ister götür beni buralardan
__________________
zaif-i mutlak.:...ölüm Allah'ın emri ayrılık olmasaydı...
Yoklukları var eden Rab; dikenleri gülün merhametinde misafir eyleyen Rab; bulutları mavi göğüme sırdaş eyleyen, yağmuru toprağıma yâri eyleyen; bebekleri annesinde, kuşları yuvasında; baharı kışın ardında, ömrü güneşin doğuşunda; saklayan gösteren Rabbim; kilitlerimi çöz, firkatlerimi muhabbetinin peşine koy, rüzgara tutunan dualarım arılara, papatyalara, nergislere ve gelinciğime dokunmuşsa, ruhumu kainatın ahengine kat. Ya Rab. Ya Hakk...
Gönül den gelenler.... 
Normal
