Bir şeye gönlün akmadıkça, onun sabrıyla sınanmış olmazsın. İştahını çekmeyen şey, zaten senden uzaktır. Senden uzak olan için, ondan uzak kalmayı sınaman gereksizdir. Sabır odur ki, gönlünün akışına ‘dur’ derken acı çekiyor olmalısın. Sabır o ki, suları yokuşa akıtıyor gibi zorlanmalısın. “Buna da sabredilir mi?” dediğin sabır sınavıyla mükellef olduğun. Seni yanına çağırmayan, seni sabretmeye de çağırıyor değildir. Şimdi dur ve sabrını bir kez daha hesapla! Gönlünün aktığı yer neresi? İşte onu durdur. Sabrı aklına getirmeyen çağlayan nerenden akıyor? İşte sabır orada bir taş gibi suyun yolunu kesmeli
Bildiklerim... 
Normal
