 Senden Sonra
Senden sonraydı,
Çok zaman sonra tanıdım insanları,
Yamalıydı yüzleri, renksiz ve flu bakışları vardı,
Elleri narin, ipeksi kremlerle sıvalı,
Bakışları vardı; en masumundan truva atı.
Sözleri vardı,
Çıngıraklı yılanı arar kulakların.
Senden sonraydı, çok sonraları…
Bir göze baktım, içtendi, sıcaktı,
Gözyaşlarında amin, dualarında gözyaşı saklı,
Kendisini tanıdım, hepsi bir nefes alımı,
Sorma, tanımazsın! Senden sonraydı…
Hani; Ankara’nın soğuk bir sonbahar akşamıydı,
Öfkeden nasıl da bakmıştın, hani bakınca yüreğimi yırtardın,
Soysal’ın gima tarafında, tam Kızılay’ın ortasında,
Hani kızmıştın, avaz avazdın!
Hani; “böyle derinlemesine sevme ulan beni” diye bağırmıştın!
Sevme!
Bağırmana bütün Kızılay dönüp bakmıştı,
Sen öfkeyle karışık utanmıştın, kıpkırmızıydın.
Ben; ben şuan üzgünüm bir tanem,
“Beni sevme” sözünü yanlış anlamışım,
Cümledeki ben kelimesini çıkarıp sadece “sevme” dediğini sanmışım,
Meğer, ben,
Bu sözünle; sevme hakkımı,
Yalnız sende kullanmışım,
İyi ki kullanmışım,
Senden sonra da,
Ben yine sende kalmışım…
__________________
Derdi; Allah'ın (cc) rızası olanlara selam olsun! | 
Normal
