HÜzÜÑ Mev§imİ

Leila · 14.11.2007, 23:21

Gündüzün yorgun defterini kaparken
Akşamın geceye .. ilk sayfasını çeviriyorum
Pencereme iner yağmurun ağır elleri ..
Senmisin sadece bu yağmuru izleyen
Yalnızlığın şahidi ortakların vardır, aynı pencerenin önünde.
Çiçekler, martılar ve sokak kedileri ..
Bir yaprak düşer pencerenin önüne, yağmurun ellerinden sıyrılıp
yüreğindeki hazana ortak.
İşte; turuncudan sarıya dönen bakır rengiyle geliyor sonbahar.
Serçeler eksildikçe geride kalır yaz /
Dostlukla geçmiş günleri anımsama vakti ..
Yaşanmış serçesiz baharların son demleridir yansıyan.
Belki de O yağmur tanecikleridir sonbahara gülümseyen ..

***
Yaz gizli bir yolculuğa hazırlanıyor güneşide yanına alarak.
Sonbahar desen yeni giriyor perona hüzün dolu ..
Yaşama hüzünle sarılabilmenin mutluluğumudur sonbahar.
Geçmişin kaçırılmış duyguları, o yağmurla yeniden gelir,
yaşamın değişik boyutundan. Elinde bir zarf içinde bir şiirle.

***
Açılmış sarmaşık gülleri
Kokularıyla baygın ..
Soğuk rüzgarlar eser
kalbimse solgun ..

Gizli bir yılan gibi
yuvalanmış içimde keder ..
Uzak bir telefonda ağlayan
Yağmurlu hüzünlü ..
Sessiz ben
Sonbahar gibi ..

Ayşe B Yıldız ..