peygamber imiz oturmukta ya.Ebu Cehil geldi.Kal bini aktardı sözleriyle.
"Ey Muhammed! " dedi." Senden daha çirkin bir insan görmedim."
Peygamber imiz gülerek cevap verdi:
"Doğru söledin."
Ebu Cehil nefretiyl e g.tmiştiki,Ebu Bekir geldi sevgisiyl e.Peygamb erin ışıldayan nurlu yüzene baktı,baktı..
Kalbini koydu sözlerine.
"Ey Allah'ın Resulü'" dedi " Senden daha güzel bir insan görmedim.Sana bakmaya doyamıyorum!"
Allah Resülü,Habibullah sıfatıyla karşılık verdi.
"Doğru söledin ya Eba Bekir."
Her iki konuşmaya şahit olan sahabiler şaşırdı.
"Nasıl olur?Her ikisinede doğru söledin dediniz!"
Allah Habibi cevap verdi:
"Ben bir aynayım. O aynada herkes kendini görür."
Aynaydı O..
O aynada kendimizi görüyorduk..
Aynaydı O..
Oaynada kendinin bizlere gösteriyordu..
Bizim o aynada gördüklerimiz,Allah'a yakınlık derecemiz di.
O aynaydı nasıl gördüğümüz ise,imanımızdı.
Bu çalışma ,o aynada kadını görmek için hazırlandı.
O aynadaki kadın nasıl ?
Ya da biz,o aynada kadını nasıl görüyorduk?
Hep tartışıla geldi bu konu
Bu tartışılan konun bir başka boyutu daha vardı aslın da.
O aynadaki gördüğünüz kadın ,kendi dünyasnızda gördüğünüz kadındı.
O aynada görülenler kendi dünyanızda gördüklerimizdi.
Kendi dünyamızdaki olumsuz kadın bakışını,o aynaya veriyordu Ebu Cehil gibi..
O aynaydı. 
Normal
