Kara gün-ince sızı
Dipsiz muamma.Serzenişlerini büyütmüş zaman.Bu zamandır.Bu zamanda zaman bir arayandır.Susan efsanelerin içinde sönük kalmış bir yuvadır. Kimdir. Nedir. Nerededir. Sordum da içinde deniz düşmüş bir rüya yakaladım.Götürdüm büyütüm. Aşk diye.
Kara gün.
Aydınlıktan muaf.Acılardan hal.Dilimde sözleri parçalayan ah.Günleri çözüp çözüp asırlara bulandıran...Ah.! Kara gün.Karadan çalınmış aklar.Bölünmüş sözler. Bölünmüş aşklar.Beden beden.Kırmışta pencereleri,içine güneşi alan bir ah...
Alıntıladım yüreğimin boşluğundan.Çareler aradım.Kara gün vardı.Geçmek için aydınlığa yanmak lazımdı.Yandım.Ah…Sallanan salıncaklar gördüm.Uçan uçurtmalar.Çocuklar gördüm acıdan uzak.Umutlu.Bu sayrılık zor mu oldu. Bu ayrılık.Hayır.Yüreğimin susuşundaydı yangınlar.Gitmenin hakkıyla bir akşamüzeri ellerimde kaldı çiçekler de...Ah.Soldular.
Kimin sözü kalır bu dünyada.Kimin hüznü.Hangi ses hala yankılanır asırlardan beri.Belki bir gecedir öyle doğurtan ağrıları.Belki gecedir öyle biriktiren sancıları.Kapatsam bütün perdelerimi sıkı sıkıya giren bir odur bir de rüzgar.Ah…Bu nedir öyle,kalbimin çarpınıtısı artarken,üzerimde kavsilenerek uçan ...Uçarken hayatlar bir kendimi bir de bu kenti bulandırıyorum.Düşlerimde kalıyor bütün deniz rüyalarım.Bütün sessizliğimin gözlerinden okunuşu...İçimde kalıyor da söyleyemiyorum.
Kara gün.
Kara renkli kefenlerde mi olurmuş.Ah…Geceden kaftan diye dikmişim oysa bedenime.Kefen diye sarmışım ellerime.Büyümüşüm ne çare.Aklımı yokluyor hala karanlıklar.Karıncalar yürüyor sanıyorum gözlerimde.Gözyaşlarımın her biri bir kervana tutulmuşta.Ah…Haberim olmamış.Yürümüşüm ıslak kafilelere.Bir çöle düşmüşüm.Kalmışım.Ayaklarımdan yakalamış beni bu çöl.Ah…Kara gün.Beterden daha beter.İçimde ince derin bir çizgi.İnim inim inletiyor göğümü.Kara gün diyorum resmime artık
Nerde kaldı rüzgarlar.Ya yağmurlar.Ah…Susmalıyım artık.İçimi kemirirken her kelime.Ben biraz daha bulanıyorum yokluğuna.Biraz daha inaniyorum artık giden sevgilinin gelmeyeceğine.Ah..Susmalıyım artık.Her kelime incitirken öylece yüreğimi.İnanıyorum artık kara günün bende bıraktığı kara lekeye.
Kara gün.
İnce bir sızı.Mahirleşen hüznüme sormalıyım birazını.Hangi sorum varsa onunla halleşmeliyim.Efkarlı mıdır acaba selam verdiğim kumlar halim gibi.sukunluğum gibi bulaşmış mıdır onlara da ayak seslerim.
Bir renk ver bana şimdi.Renklerimi karıştırdım.Mavi nedir.Kahve rengi neden böyle çalınmış siyaha.Beyazım neden kararıyor günden güne.Kırmızımın hali yok gülmeye.Sarıdan güneşi siliyorum artık.Bir renk var bana renklerim yitiyor.Sen uzak ülkelerdeyken ey sevgili,yitiriyorum biz olan herşeyi.Ya da daha da artırarak çoğaltıyorum. Bilemiyorum Bilemiyorum.Bu yükseliş midir yoksa çöküş mü.Bu aşkın halinden;neye,kime boyanmaktır.
Kara gün.
Çizdim sayfalarıma kara renkli harflerle.İsmin çıktı.İnceden bir sızı.İçime girdi çıkmadı bir daha.Güneş kar etmiyor.Bi-faydadır rüzgarlar.Serinletmiyor.Ah…Çöl içinde seraplarımı da yitirdim artık.Aklıma ziyan düştü.Ziyan düştü de.Ah..Söndü şavkı derinliğin.Yankısını hissediyorum sadece düştüğüm kara günün.
Kara gün-ince sızı-
Bas bağrıma yedi iklimden geçer düşlerim.Bir uykudan uyanırcasına kalkarım birazdan aya.Yolculuğun sesi bulaşmıştır kulaklarıma.Deniz çağırıyor,çöl çağırıyor,kuyular çağırıyor ki ah…Bir sevgilinin sesi yok azalarımda.
Oysa haldi.Halimden sürgünüme bir vatan idi.Kaybettim atlasımı artık,bilmeden dökülüyorum yollara.Kara gün.Siyahtan daha kara.Elem.İnce bir sızı.Gelmemiş bir sestir hala ülkeler
_buluntu_
__________________
..kelâmın ağusu ikram olunsa, şeker şerbet der içeriz
..yağmur yağanda su vermesen, ağlar, gözyaşımızı içeriz
..ger sen bize kaşın çatsan, biz kendimizden geçeriz
..gönül ko'maz hiçbir demde, cânan için candan geçeriz
İnce Sızı ! (Fon ile okumanızı tavsiye ederim) 
Normal
