 BeBeKTeN mEkTuP::!
Bu mektup, genelde bu dünyada yaşayan tüm insanlara, özelde vicdan sahibi insanlara ithafen yazılmıştır.
Mektubumun başlangıcında bebek masumluğuyla merhaba demek isterdim; ama şiddet ve zulmün kol gezdiği bu dünyada büyüklerim gibi yapmacık davranıp hiçbir şey yokmuş gibi davranamıyorum. Birçoğunuz beni merak ediyorsunuzdur. Beni zaten tanıyorsunuz. Benim adım Afrika'da Leon, Çeçenistan'da Kasım, Felluce'de Harezmi, Venezuele'da Patrick, Somali'de;
Kısaca kan ve gözyaşının olduğu dünyanın herhangi bir coğrafyasında;
Beni birçoğunuz dinlemeyeceksiniz, biliyorum. Bana "Daha küçüksün, büyüyünce öğrenirsin, böyle olmak zorunda" klasik savunmalarında bulunacak ve belki de beni yaşımı bahane gösterip, ciddiye dahi almayacaksınız. Sizin yani her şeyi bilen büyüklerin bizlere bıraktığı dünya ortada; sizler bile mutlu değilsiniz. Ama hâlâ zulmünüz de ısrarcısınız. Benim de ısrar ettiğim bir şey var ki, o da şu:
"Hiçbirinizin gücü benim çığlığımı bastıracak kadar kuvvetli ve hiçbirinizin azameti samimî şekilde sıkılmış yumruğumu açmaya muktedir değil;"
Konuşabilseydim eğer, büyüklerime, annemin incinirim diye sıkmaya kıyamadığı minicik bedenimin üzerinden geçen tankları ve menfaatleri karşılığı akıttıkları kanlarımın üzerine kurulan şaşaalı hükümranlık üzerinde mutlu olup olmadıklarını sormak isterdim. Ben konuşmasını bilmediğim için soramıyorum; ama niçin konuşmasını bildiklerini iddia eden insanlar da konuşmuyorlar, yoksa onlar da mı konuşmasını unuttular?
Bilemediğim ve asla büyüklerimin bildiği gibi bilmek istemediğim şeyler de var: Meselâ demokrasi, özgürlük, insan hakları, hukuk vs; Bize mutluluk ve huzur getireceği iddia edilen bu kelimeler, maalesef şimdiye kadar sadece kan, gözyaşı ve sefalet getirdi. Merak ettiğim bir başka konuysa, insan anlayışınız? Acaba size göre insan kim? Birileri açlıktan ve susuzluktan ölürken, bir yerlerde sefa süren; milyonlarca ölen bebeğin kurtulması için sadece köpek mamalarından vazgeçme erdemini gösteremeyen; sadece namus, şeref ve toprağını korumak için savaşan insanları terörist ilân edip akıl almaz işkencelere maruz bırakan ve bu da yetmiyormuş gibi cesetlerine bile saygı duymayıp, onlar üzerine hayvanileşmiş arzularınızı gerçekleştirecek kadar alçalan askerleriniz mi, yoksa zulüm çemberinizi bir santim daha genişletmenizi engellemek için canını ortaya koyan mazlum halk mı?
Kendileri büyük ama beyinleri küçük olan bu insanlarla aynı kimliği paylaşmaktan utanıyorum. Tüm değerlerin bayağılaştığı, insanların insanî özelliklerini kaybettikleri bu zor zamanı küçücük kalbim kaldıramaz oldu. Bu zor zamanın ağır yükü olan şahitlik; Maalesef o da bana düştü;
Anam ve babam konuşurken duymuştum, bir de benim gördüğüm yerlerin dışında insanların savaşmadığı, mutlu ve huzur içinde yaşadıkları bir yerde, ayrıca hakkı ve adaleti ayakta tutmaya çalışan bir yığın insan varmış.
Peki, bu kadar insanın, yapılanlara karşı çıkması için daha kaç tane bebeğin ölmesi ya da ne kadar kadının kirlenmesi gerekiyor; Ben bile bu küçük yumruğumu sıkarak ve tüm kalbimle tüm olanları lânetlerken; Nedenini bilmediğim ve bilmek istemediğim şeylerden biri de işte bu
alıntı............ | 
Normal
