15.07.2007, 09:59
|
#1 (permalink)
|
| Gast | ışık adam Belirdi bir kır atlı;
Başı gözü polatlı;
Gözler buğulu, nemli,
Üveyk gibi kanatlı... Geliyor dolu dizgin,
Yüreği dertle ezgin..
Izdırap çekmiş belli,
Duyguları pek engin. Ululardan bir ulu,
Heyecanla dopdolu;
Dokunsan ağlayacak,
Allah’ın sâdık kulu. Bir gariplik sesinde,
Yalan yok çehresinde..
Bakanlar anlayacak,
Işık var çevresinde. Sür atını durmadan,
Kalmadı bende derman;
Ey metâı nûr adam!
Yok fevt edecek zaman. Sakın geç kalma zinhâr!
İçim hasretle yanar;
Kalmadı başka sevdam,
Ağar ufkumda ağar..! Artık bende’nim bende’n,
Ayrılmam asla senden!
Gösterdiğin bu yolda,
Vazgeçtim cân u tenden... Sorma kim olduğumu!
Düşüp-doğrulduğumu;
Ermişim ummanına,
Duymam boğulduğumu... M.Fethullah Gülen....  |
|
| |