nurullah_01

İnsanlar vardır;

Üstü nilüferlerle kaplı,

Bulanık bir göl gibi.

Ne kadar uğraşsanız görünmez dibi.

Uzaktan görünüşü çekici, aldatıcı,

İçine daldığınızda ne kadar yanıltıcı.

Ne zaman, ne geleceğini bilemezsiniz,

Sokulmaktan korkarsınız, güvenemezsiniz.

İnsanlar vardır;

Derin bir okyanus gibi.

İlk anda ürkütür, korkutur sizi.

Derinliklerinde saklıdır gizi.

Daldıkça anlarsınız, daldıkça tanırsınız.

Yanında kendinizi içi boş sanırsınız.

İnsanlar vardır; coşkun bir akarsu.

Yaklaşmaya gelmez, alır sürükler.

Tutunacak yer göstermez beyaz köpükler.

Ne zaman, nerede bırakacağı belli olmaz,

Bu tip insanla bir ömür dolmaz.
İnsanlar vardır; sakin akan bir dere.

İnsanı rahatlatır, huzur verir gönüllere.

Yanında olmak başlı başına bir mutluluk.

Sesinde, görüntüsünde tatlı bir durgunluk.

İnsanlar vardır; çeşit çeşit, tip tip.

Her biri başka bir karaktere sahip.

Görmeli, incelemeli,doğruyu bulmalı.

Her şeyden önemlisi insan, insan olmalı.
İnsanlar vardır; berrak, pırıl pırıl bir deniz.Boşa gitmez ne kadar güvenseniz.

Dibini görürsünüz her şey meydanda.

Kokmadan dalarsınız, sizi sarar bir anda.

İçi dışı birdir, çekinilmez ondan.

Her sözü içtendir, her davranışı candan.

__________________

GEZGİN

emeğine sağlık kardeşim...

__________________

seyfullah putkıran

Allah C.C: razı olsun

__________________
Bin sene de okusam ne biliyorsun diye sorsalar bana ?
HADDİMİ BİLİRİM derim....

“Rahmân'ın (has) kulları onlardır ki, yeryüzünde tevazu ile yürürler...Kendini bilmez kimseler onlara laf attığında (incitmeksizin) “Selam!” derler (geçerler)” (Furkan 25/63)

gizemli

emeğine sağlık. Allah (c.c) razı olsun...

berfut

İyi insan... (mevlana celaleddin-i rumi)


Vaktiyle iki mü’min, bir vak’a üzerine,
Sinirlenip küstüler, sonra birbirlerine.


Lakin arkadaşları, bu hale üzüldüler,
Hazreti Mevlana’ya gelip haber verdiler.


Mevlana hazretleri onları çağırarak,
Buyurdu ki; (Bu yolda, yoktur küsüp darılmak.


Allah, bazı kulları yarattı mütevâzı,
Onlar hep aşağıya akarlar “Su” misali.


“Yumuşak huylu” olur ve hep alttan alırlar,
Öyle ki, her mahluka şefkatli davranırlar.


Bazı kullarını da, taş ve toprak misali,
Yarattı Hak teala, gayet “Sert tabiatli”


“Su” toprağa inerek, mütevazı davranır,
Böylece sert topraklar, hayat bulur, canlanır.


Yani su, yere inip, toprakla birleşince,
Onda, türlü nebatlar yetişir nice nice.


“Su” yere inmeseydi, olmaz idi bu hayat,
Bitmezdi o topraktan, böyle bitki ve nebat.


Zira toprak, kalkıp da suya gitmez idi ki,
Yetişsin üzerinde, türlü nebat ve bitki.


Bunun gibi ey insan, kırıldığın bir kimse,
“Toprak gibi” davranıp, yanına gelmez ise.


Sen, “Su gibi” davranıp, yaklaş o yaranına,
O sana gelmiyorsa, sen git onun yanına.


Zira iki Müslüman, birbirine küsseler,
Hangisi ötekine önce giderse eğer,


Cennete, daha önce, o girer ahirette,
Ve daha çok sevaba, o kavuşur elbette.


Hakiki bir Müslüman, şudur ki ey insanlar,
Elinden ve dilinden, kimseye gelmez zarar.


“Yumuşak bir halı”ya benzer ki iyi insan,
Üzerinde gezenler, incinmez asla ondan.


O, öyle kimsedir ki, beğenmez kendini hiç,
Lakin onu göreni, kaplar huzur ve sevinç.


Yanına, çekinmeden rahatça girer herkes,
Zira onlar bilir ki, o, kimseyi incitmez.


Kendisini herkesten aşağı, kötü bilir,
Aynaya baktığında, kendisinden iğrenir.


Hiçbir icraatını iyi bilmez o zinhar,
İbadet yapsa bile, eder tövbe istiğfar.


Değil ki bir mü’minden, “Uyuz köpek”ten hatta,
Bile o, kendisini üstün görmez hayatta.


Bir karıncayı bile, incitmekten çekinir,
Bilir ki, “Hayvan hakkı kul hakkından çetindir.”)


Dargınlar, Mevlana’dan işitince bunları,
O an birbirine bitti dargınlıkları.


Sevgi ve muhabbetle, kalkıp kucaklaştılar,
Barışıp, birbiriyle hemen helallaştılar.

__________________

berfut

Evet... insan madem fanidir.
Omru 1 milyon sene de olsa, bir gun bitecektir.
Ve 1 milyon sene yasayan birini bularak ona hayattan ne anladigim sorsaniz, buyuk bir ihtimalle gulumseyecek ve anladigi seyin. sizin anladiginiz seyden farkli olmadigini soyleyecektir.
O halde kisa bir omur ile uzun bir omur arasindaki fark onemli degildir.
Cunku her ikisinin de, ebedî bir hayatin yaninda degeri yoktur.
Gercekte uzun olan omur, ebedî hayati kazandiran omurdur.
20 yasinda vefat eden fakat bu kisa seneler icinde Rabbinin kendisinden istedigini yerine getirdigi icin ebedî seadeti kazanan bir gencin ardindan,
"Hayattan nasibi ne kadar azmis" diyebilir misiniz?
Veya 120 yasinda olen ve ebedî hayatim iskenceler ve azaplar icinde surdurecek olan bir bedbaht icin, "sansli" ve gercekten uzun omurlu oldugunu soyleyebilir misiniz?
Elbette hayir!.
E o zaman?

__________________

nurullah_01

cümlemizden rabbim razı olsun inşl. selametle

__________________