Uhud dağı

Vaktiyle iki adam iddaya tutuşmuşlar. Biri demişki:
”Cibilliyet terbiyeden mühimdir”
Öbürü de inatla ”Hayır” demiş, “Terbiyenin ehemmiyeti cibilliyetten daha çoktur. İş inada binmiş. Sonunda terbiye daha mühimdir diyen yer ve gün bildirmiş.
“Sözümü ispatlayacağım demiş” Beriki de kabul etmiş. Günü saati gelince belirtilen yerde meraklılar meclisi toplanmış.
Terbiyenin ehemmiyetine inat eden şahıs, yanında bir kediyle gelmiş. Sonra da kedinin eline (ön ayaklarına) tepsiyle çay tutuşturup misafirlere ikram etmesini söylemiş. Kedide arka ayakları üstünde elinde tepsiyle dolaşıp misafirlere çay ikram etmeye başlamış.
Herkes bu kedinin nasıl terbiye edildiğine akıl erdiremezken kedi “Cibilliyet daha mühimdir” diyen diğer iddia sahibinin önüne gelmiş. Bizimki tam o anda cebinden bir kutu çıkarmış, içini açıp yere koymuş.
Meğer kutunu içinde bir fare varmış. Bunu gören kedi elindeki tepsiyi yere attığı gibi farenin peşinden koşmuş. Çaylar bardaklar yerlere saçılmış.
”Nasıl” demiş bizimki: “Ne kadar terbiye etsen, cibilliyet yine mühim değil mi?”

__________________