 Korkularımız
Nick adında bir işçinin öyküsü bu. Nick, güçlü, sağlıklı bir işçi. Arkadaşlarıyla ilişkisi iyi ve işini yapan güvenilir bir insan. Ne var ki kötümser biri, her şeyin kötüsünü bekliyor ve sürekli başına kötü şeyler geleceğinden korkuyor.
Bir yaz günü, işçiler, ustabaşının doğum günü nedeniyle bir saat önceden serbest bırakılıyorlar. Tamir için gelmiş olan ve manevra alanında bulunan bir soğutucu vagonun içine giren Nick, yanlışlıkla içerden kapıyı kapatıyor, kendini soğutucu vagonuna kilitliyor. Diğer işçiler Nick’in kendilerinden önce çıktığını düşünüyorlar. Nick kapıyı tekmeliyor, bağırıyor, ama sesini kimseye duyuramıyor, duyanlar da bu tür seslerin sürekli geldiği bir ortamda olduğu için pek kulak vermiyorlar. Nick gitgide telaşlanmaya ve vagonun içerisinde donarak öleceğinden korkmaya başlıyor. ‘Eğer buradan çıkmazsam, burada kaskatı donacağım’ diye düşünmeye başlayarak vagonun içerisinde bulduğu yarısı yırtılmış bir karton kutunun içine giriyor. Titremeye başlayan Nick eline geçirdiği bir kağıda son düşündüklerini şöyle ifade ediyor:Çok soğuk, bedenim halsizleşmeye başladı. Bir uyuyabilsem! Bunlar benim son sözlerim olabilir.’
Ertesi gün soğutucu vagonunun kapısını açan işçiler, Nick’in donmuş bedenini buluyorlar. Yapılan otopsi, onun donarak öldüğünü göstermektedir. Fakat bu olayı olağanüstü yapan, soğutucu vagonun soğutma motorunun bozuk ve çalışmıyor olmasıydı. Vagonun içindeki ısı 18 derece idi ve vagonda bol hava vardı. Yani Nick’in korkusu, kendini gerçekleştiren bir kehaneti oluşturmuştu. | 
Normal
