 Delil Bir Değil ki..
(Şeytan) bir İman hakikatine dair, yüzlerce ispat edici delillerin hükmünü, nefyine delalet eden bir emare ile kırmak ister. Hâlbuki esaslı bir kaidedir ki: “Bir ispat edici, çok nefyedicilere üstün gelir. Bir davaya ispat edici bir şahidin hükmü, yüz nefyedicilere tercih edilir.” Bu hakikate bu temsil ile bak. Şöyle ki:
Bir saray.. Yüzer kapalı kapıları var. Bir tek kapı açılmasıyla, o saraya girilebilir, öteki kapılar da açılır. Eğer bütün kapılar açık olsa, bir - iki tanesi kapansa o saraya girilemeyeceği söylenemez,
İşte, İman Hakikatleri o saraydır. Her bir delil, bir anahtardır, ispat ediyor, kapıyı açıyor. Bir tek kapının kapalı kalmasıyla o İman hakikatlerinden vazgeçilmez ve inkâr edilemez. Şeytan ise, bazı sebeplere binaen, ya gaflet veya cehalet vasıtasıyla kapalı kalmış olan bir kapıyı gösterir, ispat edici bütün delilleri nazardan düşürür. İşte, “Bu saraya girilmez, belki saray değildir, içinde birşey yoktur.” Der, kandırır.
Sızıntı | 
Normal
