Çarşafım Yada Gözlerim Kes Bileğimi !!!!!!

asikkulun · 18.04.2007, 16:10

Tanrı Uludur...
Tanrı Uludur...
Tanrıdan başka yoktur tapacak...
Tanrıdan başka yoktur tapacak...

Müezzin efendi bunları okurken, Hanife hanım yaşlı gözlerle sandalyesine oturdu. Allahu Ekber, Bu günleride mi görecektik diye mırıldandı sessizce..Gözlerinden akan yaşları sadece buna değil, sanat okulunda okuyan kızı Şerife Hanımaydı birazda. Zira o evinin gözbebeği ve evlatlarının en hayırlısıydı.

Hanife hanım uzun boylu, ay yüzlü, asil, takva bir hanımdı. Bir rüya ile Ali Haydar Efendi hz bağlanmış, fakat sokağa çıkmadığı için Bülbül hanımdan derslerini evinde alan bir Osmanlı Hanımefendisi..Oğulları, kızları, damatları dahi ayağının topuğunu görmemiş haya abidesi. ÇARŞAFINI HAKKIYLA TAŞIYAN VE YÜZÜNÜN PEÇESİNİ ÖMRÜNDE HİÇ AÇMAYAN BİR HANIM EFENDİ.

Ve Şerife Hanım.. Annesinin göz bebeği..Henüz 18 yaşında...O zamanki sanat okulunda dikiş öğretmenliği okuyordu. Tam anlamıyla annesinin terbiyesiyle büyümüş, fakat cumhuriyetin yeni çocukları olarak devrimlerden nasibini almış bir hanımefendi.

Bir gün ansızın kapı çaldı...Şerife Hanım kapıyı açtığında karşısında polis memurlarıyla karşılaştı. Memur beyler Şerife Hanıma bir davetiye getirmişlerdi...Şerife Hanım davetiyeyi aldığına dair evrağı imzaladı ve merakla zarfı açtı...

Zarf yeni kurulmuş olan M....K....Paşa derneği başkanı Münevver Hanımdan geliyordu...Şerife hanım belediye sarayında olacak bir toplantıya çağırılıyordu.

Tolantı günü Şerife Hanım anacığının gözlerinden öperek Belediye Sarayına gitti. Salona girdiğinde kürsüde şapkalı hoş bir hanım konuşma yapıyordu.

Sevgili MKP derneği üyeleri..
Bugünden itibaren sizlere kimlikler dağıtılacak ve sizler önce annelerinzden başlamak suretiyle, yakınlarınızı çarşaftan çıkarıp onlara daha modern bir görünüm sunacak pardesüleri giydireceksiniz. Yalnız sokakta herhangi bir azası kesik olup, onu gizlemek amaçlı çarşaf giyenler hariç...
Bunlara dokunmayacaksınız...

Şerife hanımın eline kimliğini tutuşturduklarında dünya onun başına yıkılmıştı. Nasıl yapacaktı. Eve geldi. Hiçbir şey belli etmeden iki gün içerisinde bol siyah bir pardesü, siyah bir baş örtüsü, siyah bir eldiven tedarik edip, annesine hediye etti.

Hanife hanım paketi açtığında gördüğü manzarayla NEUZÜ BİLLAH. BU NEDİR EVLADIM??? dedi...
Şerife Hanım olan biteni anlattı. ANNECİĞİM ÇARŞAF ARTIK YASAKLANIYOR. HER AİLENİN GENÇ OĞUL YADA KIZLARINI GÖREVLENDİRİYORLAR. ARTIK ÇARŞAFI SADECE AZASI OLMAYANLAR GİYMESİNE MÜSADE EDİYORLAR...

KIZIIIM, KIZIIIM...SEN NE DİYORSUN..BABAN, İSTİKLAL SAVAŞINDA NE İÇİN ÇARPIŞTI...GETİR SATIRI..MADEM ELİ KOLU KESİKLERE SERBESTMİŞ ÇARŞAF ONA ELLERİM DEĞİL, CANIM FEDA OLSUN. KES BİLEĞİMİ...

Hanife hanımın çarşafını zorla çıkarmayı başaranlara karşılık o, çarşafının arkasından ağlamaktan ama oldu ve sokak yüzü görmeden Hakk'ın rahmetine kavuştu...Allah o celalli Osmanlı Hanımına rahmet eylesin..Kolunu verecek kadar, gözlerini feda edebilecek kadar, sokak yüzü görmemecesine örtülerimize sadık olmayı cümle mümine hanımlarımıza nasib eylesin...

mehmet_16 · 18.04.2007, 16:31

keşke türkçe ezan tkr. gelse...

vulgata QURAN · 18.04.2007, 16:34

Alıntı:

mehmet_16 Nickli Üyeden Alıntı

keşke türkçe ezan tkr. gelse...

gelince nolacak ki? mutluluğa mı kavuşacaksın
tövbe tövbe...

neden bukadar istediğine anlam veremedim...

talha_ · 18.04.2007, 16:37

Alıntı:

mehmet_16 Nickli Üyeden Alıntı

keşke türkçe ezan tkr. gelse...

aslında senin İÇİN önemli..allah senin içini biliyor ya bu sana yeter..gerisi önemli değil ha arapça yapmıssın ha türkçe ibadetini....DEĞİL Mİ MEHMET_16......?

kubus · 18.04.2007, 16:51

türkçe ezan gelseydi ne olacak biliyormusun evlatlarımız başka ülkelere gittiklerinde arapça ezan okunacak ve onlar bunu bir başka duyuru olarak algılayacaklar ve namaz vakitlerini kaçıracaklar ezanın arapça olması onun evrenselliğinide simgeler şimdi ister çine ister amerikaya git istersen arap ülkelerine hep aynı ezan okunduğundan ezan olduğunu anlayacaksın her millet kendi dilinden okusa yabancılar için bir zulüm olmazmı

Rahmet4 · 18.04.2007, 17:13

20 seneye yakin okundu türkce ezan mehmet16 kardes. ozaman insanlar ne anladiki simdi okunsa ne anlayacaklar....türkce okunduda ilerledimi türkiye??

**DiyarıMevlana** · 18.04.2007, 17:54

sizler istediginiz kadar keşke türkçe okunsa desenizde sizi takan olmaz

seyfullah putkıran · 18.04.2007, 19:04

Alıntı:

mehmet_16 Nickli Üyeden Alıntı

keşke türkçe ezan tkr. gelse...

ozaman namaz kılıcakmısın? yoksa mahsat Türkiye marjinal olsunmu istiyorsun?

bu şeye benziyor bizde olimpiyat simgesi yuvarlak değilde 5 tane iç içe geçmiş kare halka olsun ? ee olunca ne olucak?

Duha · 18.04.2007, 19:11

Bir Abi şöyle demişti.

12 Eylül öncesi Koministlerle ateşli tartışmalara giriyorlarmış. Böyle bir tartışma sırasında bir komin demiş "Kur'an'da Hz. İsanın ölmediğine dair bir ayet yoktur".
Bizim Abi, bunu ıspat edeceğini söylemiş. Ama o sırada bir Kur'an meali bulamamış. Ertesi gün kan ter içinde adamın yanına gitmiş. Yanlızlarmış.Bizim Abi "Bak ,işte yazıyor",demiş. Kominist "Ben hayatımda Kur'an okumadım ,bilmem. O sırada öyle demem icab ediyordu"

Yani, adam görevini ifa ediyor. Görevi insanların kafasını karıştırmak tabi. Eh baksanıza Müslümanlardan dahi o ayeti inkar eden çıktığına göre sanırım kısmen muvaffak olmuşlar.
Çok çalışmalıyız çok.

Muhabbetle

muhammet · 18.04.2007, 22:21

EZANLAR
-----------------------------------

"İhtilaf ı metâli' sebebiyle küre üzerinde
ezansız zaman yoktur"

Zaman geçmez ki yüz binlerce kalbin vecd-i sekrânı,
Zeminden yükselip, göklerde vahdetzâr-ı Yezdân-ı
Ararken, dehşet-âkîn etmesin bir sayha vicdânı.
Ne lâhûtî sadâ "llâhu ekber!" sarsıyor cânı...
Bu birgülbank-i Hak'tır, çok mudur inletse ekvânı?

Bu lâhûtî sadâ çıktıkça cûşa-cûş olup yerden,
İner esrâr-ı kudret kibriyâ tavrıyle göklerden.
Bütün âheng-i hilkat yâd ederken Hakk'ı ezberden,
Vicâhî feyz alır artık o nûru'n-nûr-i ezherden:
Hüveydâ şimdi cânandır seherden, şâm-ı esmerden!

Seher vaktinde mevcûdât, nûşîn hâb içindeyken,
Bu rûhânî nevâ âfâkı mevcâ-mevc edip birden;
Muhîtin kalb-i hâmûşunda başlar bir hazin şîven.
Bakarsın her taraf zulmet, fakat bir zulmet-i rûşen!
Semâ bîdâr, her yıldız Cemâlu'llâh'a bir revzen.

Maîşet kayd-ı can fersâsının mahkûmu, bîzân,
Bütün bîçâreler gündüz bu yâd-ı merhametkân,
Duyar sermest olur görmüş kadar ferdâ-yı Dîdâr'ı!
O neşveyle, yorulmak şöyle dursun, en ağır bârı,
Sürükler görmeden, göstermeden yılgınlık âsârı.

Güneş mağrib-güzîn olmuş semâ esmer, ufuk gülgûn;
Zaman durgun, zemin muğber, cihan dembeste, can mahzûn;
Gariblik rû-nümâ yer yer, sükûnet dembedem efzûn...
Bakarsın bir de gülbank-i İlâhiden dolup gerdûn,
O tenhayî-i sevdâvî olur Allâh ile meskûn!

İnip vaktâ ki leylin dest-i istîlâsı gabrâya,
Serer dünyâya zulmetten adem çeklinde bir sâye;
Nazar medhûş, müstağrak giderken zîr ü bâlâya.
Döner, "Allâhu ekber" cûşu yükseldikçe Mevlâ'ya,
O muzlim sîne-i hilkat tecellîzâr-ı Sînâ ya!

Senin, dem geçmiyor, yâdınla leb-rîz olmadan eb'âd!
Ne müdhiş saltanat yâ Rab, nasıl âsûde istibdâd!
O istibdâda hürmettir ezanlar, subhalar, evrâd...
Hayır, sen rûh-i rahmetsin, bu sesler senden ister dâd,
Verir miydin, eğer dâd etmesen, feryâda isti'dâd

***
Gunûde rûh-i tabîat samîm-i zulmette...
Sitâreler bile bâlâ-yı sermediyyette,
Yavaş yavaş uyumak istiyor yumup gözünü;
Seher semâlann altında, açmıyor yüzünü.
Firâş-ı leylde dinmiş bütün enîn-i hayat,
Ridâ-bedûş-i sükûnet önümde hep safahat.
Görüp muhîtimi dalgın hamûş bir vecde,
O hâli ben de temâşâya daldım âsûde.
Nigâhı mest ediyorken bu levha-i mahmûr,
Ufukta yükselerek bir sadâ yı dûrâ-dûr,
Yayıldı rûy-i zemînin o anda her yerine,
Sokuldu leyl-i ketûmun bütün serâirine.
Cihân-ı nâimi kaldırdı, bî-karâr etti,
Zalâm içinde ne âlemler âşikâr etti!
O yükselen sesi tekrîre başlayıp eb'âd,
Duyuldu sîne-i şebden medîd bir feıyâd.
Semâya çıktı o feryâd, âh-ı ümmet olup!
Semâdan indi o feıyâd, rûh-i rahmet olup!
Uzaktan andırıyorken, demin, heyûlâyı;
Semâ'hâne-i leylin birer küçük nâyı
Gibiydi şimdi hayâlimde her menâr-ı mehîb...
O taş yürekte bu sûzişli nağmeler ne garîb!
O nây pârelerin sonra hepsi hem-dem olup,
Uyandı rûh-i sükûnette bir azîm âşûb.
Coşunca âlem-i câmidde sayha-i tehlîl,
Minâreler bana gelmişti sûr-i İsrafil:
Muhîte çekmiş iken dest-i şeb, ridâ-yı memât;
Uyandı karşıki evlerde lem'a lem'a hayât.
Uyandı sonra avâlim, uyandı rûh-i sabâh;
Uyandı hâb-ı ademden birer birer eşbâh;
Uyandı bende de birşeb-çerağ-ı zulmet-sûz,
Ki tâ ebed olacak feyz-i Hak'la sîne-firûz.
Tasavvur eylemem artık zevâl o meş'a1 için...
Meğer ki nûr-i İlâhi ufûl edip gitsin