Hayatım aklıma geldi de kendime gülüyorum. Aslında ağlanır mı gülünür mü bilemiyorum.
Lise için tercihim meslek lisesi elektronik bölümüydü. Sınavı kazandım. Fakat şansa bakın ki başladığım sene çıraklık kanunu çıktı. Tabi ki fazla okuyamadık. Fakat azimle elektroniği öğrendim. Hatta çırak olarak çalıştığım yerlerde patronlar bile bilgime hayret etti. Neyse fazla kaptırmayalım kendimizi.
Hedefim üniversite elektronik bölümüydü(nasıl olacaksa. fizik, matematik, türkçe temel yok). Tabi ki sınavı geçemedik. Olur böyle şeyler dedim. dersaneye gittim. seneye tekrar girdim. Zooteknik bölümü. Bize uymaz yani kendimizi dev aynasında görüyoruz ya.

. Üçüncü sefer tekrar sınava girdik(burda bunaltı geldi. tekrar tekrar). Toprak bölüm. Kimya merakımız var ya, burası olsun dedik. Ya nasip mi diyorduk.
Tam istekli olmasakda başladık. 1 2 derken bizi sardı bu bölüm yahu. Devam dedik. Kim tutar bizi.

. Birde bakmışız üniversite bitti. Nerden nereye.
Başlamışken yüksek lisans yapalım dedik, tabi etraftan özendirmeyle. 1 2 yok olmadı. İngilizceyi nasıl gececeksin, hem okul hem çalışma kolaymı.
Nerden nereye, biz istedik bir göz, Allah(c.c.) verdi iki göz. Çok şükür Allah' ıma. elektronik+ ziraat.
Ver elini askerlik. Ben rütbe filan istemem. Tamam seni subay yaptık.
Neyse araziyi düzeltmek için para lazım. O da ne araziyi düzeltmeye başlamışlar ben askerdeyken. Ben de size biraz para göndereyim derken toparladık.
Ondan sonra sınavlar büyüdü. İmanı kavi olanın başına büyük dertler gelirmiş sözünü hayatımızda görmüş olduk.
Benim macera ço aslında da uzun sürer. Sonuçta bizim istediğimiz değil, bizim için hayrlı olanı Allah Teala murad ediyor. Önemli olan boyun eğip kabul edebilmek. Bunu yapmak epey zor oluyor. Allah Teala bizleri isyandan muhafaza etsin inşallah.
Sizlerinde kafasını ağrıttım.