Aç Kimseye Yemek Vermemek

[bekir]

Aç Olan Kimseye Yemek Vermeyecek Kadar Kalb Kararması

Hâkim'in Hazret-i Ali (r.a.) den rivayetinde Resûl-i Ekrem:
“İyiliği, ümmetimin merhametli olanlarında arayın ve onların hi*mayesinde yasayın. Kalbi katı olanlarda merhamet aramayın, zira onlara lanet iner. Ey Ali, Allahu Teâlâ iyiliği yarattı, adamlarını da yarattı ve iyiliği onlara sevdirdi. İyilik onların hoşlarına gitti. Kuru toprağı canlandırmak için yağmuru ve suyu oraya yönelttiği gibi, iyilik arayanları da oraya yöneltti. Böylece dünyada iyilik sahibi olanlar, ahirette de üstün olan kimselerdir.” buyurmuştur.
Haraıti “Mekarim-i Ahlâk” ındaki rivayetinde Resûl-i Ekrem:
“İhtiyaçlarınızı ümmetimin merhamet sahiplerinde arayınız, onların himayesine sığınınız, zira benim merhametim onlarla beraberdir. Kalbi katı olanlardan İhtiyaçlarınızı aramayın, zira onlar benim hış*mıma uğramaya namzettirler.” buyurmuştur.
Tembih: Aç olan kimseye yemek vermeyecek kadar kalb katı*lığının büyük günahlardan sayılması, bu iki hadisin sarahetiyledir. Çünkü lanet ve hışım, büyük günah alâmetleridir. Zira bunlarda şid*detli veidler vardır. Fakat her iki hadisdeki “Kalb katılığı”nı tercemede anlattığım manaya hamletmek lâzımdır. Yani karşısındaki adam acından zor durumda olup da ona acımayan kimsedir. Her ne kadar böyle bir işaret görmedik ise de, böyle olması açıktır