kardelen.... Sırf “O” istedi diye Ay ışığı vurmuş ellerine Yüreğimi bırakıyorum Yapma Kardan bakışlarla bakma yüzüme Sen bakma Üşüyorum Şehrin battaniyesi karanlık bu saatlerde Şehir uyuyor Uyanık olan iki kişiden Biri ben gibi biri başkası Yalnız sen yoksun ülkemde sanki Yoksa çok mu yakın ellerin ellerime kardelen Çok mu uzak yoksa? O’nun için mi tanıdık geliyorsun bana O’nun için mi bu kadar yabancısın? Benim kadar ürküyor musun benden Benim kadar aydınlık mısın? Ağlama kardelen Biliyorum Kardelenler ağlanacak kadar yalnızdır kışın Toprağın altında kalabalık olsalar da Kardelenler kalabalıktır toprak olsalar da Ağla kardelen Ağlarken kazan savaşlarını Gözlerinden yayılan ışıkla incit kış gecelerini Gündüzlerine güneş gibi vur insanlarımın Savur gitsin üşümeleri Unut gitsin kardelenler hatırlamaz düşmanlıkları Aç akşamlarımıza çiçekler gibi Isıt yüreklerimizi Sırf “O” istedi diye ısıt Yetmesek bile biz Kaçsak bile karanlıklara Analarımızın ninnileriyle uyandır baharlara bizi Doğru baharlara uyandır Uyandır sonsuzluğa kardelen.... gönül dostlarından..
__________________
İhlas nedir diye soruldu..
Dediler ki;
Melek bimez ki yaza
Şeytan bilmez ki boza
İnsan da, farkında olmaz ki
Onunla Allah'a nazlana.. |