Hangi Mezheb ? - Sayfa 15 - Islam Forum

radikalislam · 03-26-2008, 17:56

Alıntı:

Aisa Nickli Üyeden Alıntı

bizim turkcede birine "aklina sasarim" demek 'sen akilsizsin' demek anlamina geliyor. islamda cok tarikat ve mezhep ehli var ama, bu kimsenin digerine boyle kelimeler sarfetmesine hak vermez

Sen akılsızsın anlamında bir cümle kullanamam sizin için. Çünkü sizi tanımıyorum. Ben aklınıza şaşarım derken “aklınız var, belli, ama onu kullanmadan, hiç düşünmeden hareket ederek buna inanıyorsunuz” anlamında kullandım. Bizim Türkçe’de aklı olduğu halde bunu kullanmayan insanlara “aklına şaşarım” denir. Bu konuda ard niyet aramayın, tamamiyle bir deyim olarak kullandım, hakaret etmedim, etmem de.

Alıntı:

"bedevi" goceri (yani oturak olmayan) araplara denir, soy falan degil, ama boyle olsa bile, sizin yazinizda daha cok hakarete benziyordu

Alıntı:

diyorsunuz ya TC turkleri bunu hakaret etme amacli kullaniyorlar, bi daha size teeccup ediyorum. araplar peygamberimizin (sas) mensup oldugu millet, en azindan bunun icin onlara dil uzatmak......................sanki sizde her sey super, kalkmis baskalarinda kusur ariyorsunuz (bu sozlerim size ait degil, genel olarak soyledim)

Bizim Türkiye’de Romen (çingene) asıllı vatandaşlarımız var. Hepsinin kimliğinde T.C. vatandaşı yazıyor. Dışarıya herhangi bir ülkeye gitseler T.C. vatandaşı olarak muamele görecekler. Biz Türkiye de bu vatandaşlarımıza “esmer vatandaş” diyoruz. Devlet politikamız bu insanlara II. Sınıf insan muamelesini reva görüyor. Hiçbir devlet kurumunda çalışamıyorlar, doğru düzgün eğitim alamıyorlar, iş bulma konusunda ciddi olarak her zaman sorunlar ile karşılaşıyorlar. Ama bu insanlar; askerlik çağına geldiği zaman sorgusuz sualsiz askere alınıyor ve 16 ay bu ülkeye (az yada çok) hizmet veriyorlar. Devlet, askerden geldikten sonra bu insanların yüzüne bile bakmıyor. Eğer bu insanlar kendi imkanlarını zorlayarak bir işyeri açabilirlerse, devlet bu kişilerin kendi vatandaşı olduğunu hatırlıyor ve hemen vergisini tahsil etme yoluna gidiyor. Oturdukları yerler genelde göçebe tarzda hazırlanmış çadır gibi yerler. Elektrik yok, su yok, alt yapı yok. Ama her biri potansiyel oy çuvalı, vergi tahsilatında affedilmeyecek gelir kalemi, hizmet çalışmalarında köle. Maalesef 21.yüzyıldayız ve bu utanç verici muameleyi her gün görüyor, duyuyor ve şahit oluyoruz. Araplar içerisinde yaşayan bedeviler de bir nevi aynı yaşantı tarzına sahipler. Ülkenin her şeyinde öne koşturulurlar, insani ve toplumsal merkezli konularda nedense hep geri plana atılırlar.Oysa Rasulullah (s.a.v.) bu konuda kırmızı çizgiyi çekmiş ve uyarmış: Acemin arab olana, beyazın siyaha yada sarının diğer ırklara karşı bir üstünlüğü yok! Üstünlük ancak takvadadır. Nasıl ki Rasulullah’ın (s.a.v.) aralarında yaşamış olması ashabın dışında Araplara karşı bende bir sempati oluşturmayacağı gibi, Osmanlı döneminde Lawrence soytarısına uyarak bir tabur askerin karınlarını bir gece baskınında yarıp, karınlarında Osmanlı lirası aramaları da nefretime bütün Arapları ortak edemez! Bunlar dönemlere ait konulardır ve geneli hiçbir zaman bağlamaz.Bunu bilen bir insan olarak; asla ama asla bir arab yada Romen yada daha değişik ırk mensubu bir insanı aşağılamak yada nesebini sorgulamak haddim olamaz. Fakat; bununla beraber Din konusunda bildiğim ve inandığım değeri hiçe sayarak, kutsallarım olarak gördüğüm en başta Allah (cc), daha sonra Hazreti Kur’an, Din’im, Rasulullah (s.a.v.) daha sonra ehlibeyt, ashab, tabiin, tebe-i tabiin, mezhep imamları ile alimler ve arifler ve hatta Bayrağım hakkında kim olursa olsun en ufak hakaretvari söz, kelime, cümle kullanan kişilere hiç müsamaha göstermeden aynı şekilde cevap veririm. Diyeceksiniz ki; sen avukatmısın ? Evet! Avukatım! Kendi nefsimin avukatıyım. Bu değerlerime bile bile ağır ve haksız eleştiri yapılmasına göz yumarsam, bu değerlerim zamanla kendi nefsim karşısında hak ettiği önemi kaybeder. Oysa; kaybettiklerim değerinden bir şey yitirmez, ama bana bıraktığı boşluğu hiçbir şey dolduramaz. Çünkü benim için ne 2. bir Allah (cc) var, ne 2. bir Rasulullah (s.a.v.) var, ne de 2. bir Din var! Asla da olamaz. Bu neden ile senin “Araplara sırf Peygamberimiz (s.a.v.) hatırına saygı…” istemiş olman, benim buna itiraz etmem saygısızlık olarak görülmesin. Sonuçta onlar da insan. Hata edebilir her insan, ama hatasını tamir yoluna gidiyorsa sadece hata olan hareket eleştirilir, günah ayıplanır insan değil. Ama, uyarılara rağmen yaptığını hata olarak görmüyor veya önemsemiyorsa, işte o kişi nefsinin kölesi olmuştur ve her türlü söze muhataptır! Bahsettiğimiz Abdülvehab da bir bedevidir. Coğrafya olarak Necid çölleri göçebe tarzda yaşayan insanların oluşturduğu toplulukları barındırır bir yapısı vardır. Ama halkının içerisinde şair, alim gibi örnekler de çıkmıştır. Zaten Araplar belagatta (edebiyat) üstünlük kazanmış bir millettir. Bunda da en belirgin özellikleri arap dilinin fasih oluşundan kaynaklanır.

Alıntı:

ben AbdulVahhaba mezhep alimi demedim, ehli -sunnet alimi dedim.

Abdulvehab ehli sünnet olmadığı için, ehli sünnet alimleri içerisinde yer almaz. Ehli sünnetin kanı, malı ve canı ona helaldir. Hatta ehli sünnet şirk içerisindedir. Bu neden ile; ehli sünneti rededen bir insanı da ehli sünnet rededer!

Alıntı:

ehli-sunnet mezhep degil.

Yanılıyorsunuz, ehli sünnet bir mezhepdir. İtikad ve amelde Kur’an merkezli bir amel yaşantısına sahiptir. Ehli şirk de bir mezhepdir ve şeytan merkezli yaşantı tarzına sahiptir.

Alıntı:

burda bakiyorum, bazi kardeslerimiz kalambur yapiyorlar. tarikat diyorsun, kalkip tarikat kelimesinin tarihini anlatiyorlar. ama onemli olan gunumuzde tarikat'in ne anlamda kullanildigi. mezhep kelimesi de ayni onun gibi

Tarikat başka bir şey, mezhep başka bir şeydir. Ama bu sözden kasdetmek istediğiniz cemaatleşme olgusuysa, evet her ikisi de cemaatler ile yaşamsal anlam kazandırır.

Alıntı:

Teymiyyenin zahiri oldugunu soyluyorsunuz, o oncelerde dogru yolda bulunmamis, ama sonradan ehli-sunnet alimi olmusdur. bunu ilk degil, daha sonralar yazilmis kitaplarinda gormek mumkun

Tam tersi kardeşim, Teymiyye en başta hanbeli alimlerin ilimi ışığında doğru yolda gitti. Son zamanlarında, ilim yönünden o kadar yükseldi ki, bulunduğu makamı zahiri olarak algıladığından dolayı ictihadlarında yanıldı. İlmi aklına gaalip oldu. Fakat, inşallah bu ilim kendisini kurtarmaya yetecektir diye hüsnüzan etmeye çalışıyoruz. Bununla beraber bilin ki, son zamanlarında ehli sünnet alimlerinden olmayı bırakın, hepsini red etmiştir.
Okuduğunuz kitaplar ilk dönemlerine ait kitaplardır ki, bazı yerlerde cüneyd-i Bağdadi (k.s.) gibi alimlerin yaşantısını över. İlk zaman ve son zaman kitaplarını karıştıranlar bu yanılgıya hep düşer.

Alıntı:

AbdulVahhab hakkinda yazdiklarinizi okudum. lutfen bana kitabul-tevhid-in neresinde onun silah kullanacagini yazdigini soyleyin. Din'e sonradan sokulan tüm gelenekleri hiç tartışmaya girmeksizin küfür sayıyor diyorsunuz, buna dair hadis var. "dine sokulan her bir yenilik bidattir, her bidat zelalettir". son olarak, biz selefiler, sizin tabirinizce "vahhabiler" kimseyi tekfir etmeyiz, tekfir etmek tekfircilerin ve haricilerin sanati, biz zahiri de degiliz, cunki ondan daha onemli niyettir. kimsenin isine karismayiz, cunki kalpde olanlari bir tek Allah bilir. ihlasla yapilan her ibadetin karsiligini da O verecek. bu dunyada 4 mezhep'ten birinde oldugunuz icin ovunuyorsunuz ya, unutmayin ki ahirette boyle seyler gecmez.

Hiddetlenmenize gerek yok, biraz sakin olun. Sakin olmadığınız sürece yazdıklarımızı anlamazsınız. Bu kadar yazıyı anlamanız için emek verdim ve açıklamalı bir şekilde yazmaya çalıştım. Lütfen, en azından bu emeğe saygı gösterin ve okuyun.

Vehhâbiliği ilk olarak ortaya atan Abdulvehhab dır. Bütün mezhepleri şirk ehli saymış ve hepsinin katlinin hak olduğu yönünde fetvalar vermiştir. Teymiyye ve öğrencisi İbn Cevziye'nin Ehl-i sünnete uymayan kitaplarını okuyarak bu yargılara varmıştır. Bir çok kitapları içerisinde en azılısı Kitab-ül Tevhid eseridir. Zamanın alimleri bu fikirlerini içeren kitaplar hakkında çok ciddi ve dayanaklı reddiyeler kaleme almışlardır. Hatta; kendi öz kardeşi Süleyman dahi sapkınlığına hükm etmiş ve gittiği yolun yanlış olduğu konusunda defalarca uyarmıştır. Babası hanbeli mezhebine sıkı sıkıya bağlı bir kişidir. O dahi oğlunu çeşitli defalar uyarmasına rağmen başarılı olamamıştır. Zaten aralarında huzurlu bir yaşantı imkanı bulamayan Abdulvehab bu sıkıntılar sonrası oradan Irak dolaylarına göç etmek zorunda kalmıştır. Hayat hikayesini az çok biliyorsunuzdur. Uzun uzun bahsetmeye gerek yok. Burada asıl önemli olan itikad konusudur. Bakın bana ait olmayan bir başka yerden alıntı yapacağım yazıda bu konu hakkında neler yazıyor:

“Şeyh-i Necdî'nin torunu dedesinin Kitab-ül-tevhid' ini şerhetmiş ve vehhâbîler tarafından başka ilâveler de yapılarak FETH-UL MECİD adı ile neşredilmiştir. Şeyh-i Necdî, 1150 senesinde vehhâbîliği ilân etti. Kabr-i saadete gidip YA NEBİYYALLAH diyen kimselerin müşrik olacağını söyledi. Ehl-i sünnete kâfir dedi. Vehhabiler, Fatiha süresindeki «Biz yalnız senden yardım isteriz.» âyet-i kerîmesini göstererek «Filân ilâç ağrıyı kesti» diyenin veya «Falanca Peygamber veya velinin mezarının yanında Allah duamı kabul etti.» diyenin müşrik olduğunu söylüyorlar.
Halbuki ilâç içerek Allahü teâlâdan şifa beklemek, modern harb vâsıtalarını kullanarak Allah'tan zafer beklemek gibidir. Allahü teâlâ her şeyi sebeple yarattığı için bu sebeplere yapışmak şirk değildir. Evliyanın rûhundan yardım istemek, Allahü teâlânın yarattığı bu sebeplere yapışmaktır. Vehhâbîler, kendileri her vesileye her çareye müracaat ettikleri halde Enbiya ve Evliyayı vesile edinmeğe şirk diyecek kadar ileri gidiyorlar.
Vehhâbîlik fitnesi, zulm ile kan dökülerek yayıldı. Bunların en zalimi Deriyye emiri İbni Suûd idi. Suûd-i Arabistan hükümetinin emirleri Müseylemet-ül-kezzâb isimli bir yalancının peygamberliğine inanan ahmakların soyundan idi.
Vehhâbîlere göre, bütün müslümanlar altı yüz seneden beri şirk içinde imiş, bunları küfürden kurtarmağa çalışıyorlarmış.
Keşf-üş-şübühat isimli vehhâbî kitabında âyet-i kerîmeye yanlış mana vererek Ehl-i sünnet olan müslümanları müşrik bilip bunların öldürülmesi ve mallarının yağma edilmesi isteniyor.
Vehhâbîlerin sayılamıyacak kadar yanlış fikirleri varsa da esası üçtür:
1 — «Amel imandan bir cüzdür (parçadır)» diyorlar. Meselâ «Zekât vermeyen kimse kâfir olduğu için öldürülüp mallarını vehhâbîlere taksim etmelidir.» diyorlar.
2 — Enbiya ve evliyanın ruhlarından şefaat isteyen, bunları vesile ederek dua eden kimse kâfir olur.» diyorlar.
Halbuki kabir ziyareti ile ilgili hadîs-i şerifler muteber kitaplarda çoktur. Bunlardan birkaçı şöyledir:
«Kabrimi ziyaret edene şefaatim vacip oldu.» «Hac ettikten sonra kabrimi ziyaret eden, beni sağ iken ziyaret etmiş gibi olur.» «Bir işte sıkıştığınız zaman kabirde olanlardan yardım isteyiniz.»
Hadikat-ün-nediyye kitabında şöyle buyurulmaktadır:
«Peygamberler uykuda iken olduğu gibi vefatlarından sonra da peygamberdir. Keza mü'minler de uykuda olduğu gibi öldükten sonra da mü'mindirler. Peygamber olan, mü'min olan ruhtur. İnsan ölünce ruhu değişmez. Keza evliya da vefat ettikten sonra evliyalığı gitmez, kerameti devam eder.»
Allahü teâlâ İmran sûresi 169. âyetinde şöyle buyurmaktadır:
«Allah yolunda öldürülenleri ölü sanmayınız, onlar Rablerinin yanında diridirler, rızıklandırılmaktadır.»
Bu hususta bildirilen hadîs-i şeriflerden birkaçı da öyledir:
«Cuma günleri bana salâvat getirin, okunan salâvat bana hemen bildirilir. Ben öldükten sonra da bildirilir. Çünkü toprağın peygamberleri çürütmesi haram kılındı. Onlar öldükten sonra da diridirler rızıklandrılırlar.»

«Kabrimin başında söylenen salâvatı işitirim, uzaktan söylenen salâvat bana bildirilir.»
Bu bakımdan kabr-i saadeti ziyaret etmenin lâzım olduğunda İCMA-İ ÜMMET hâsıl olmuştur.

3 — «Mezar üstünde türbe yapmak, ölülerin ruhlarına sadaka adamak şirktir.» diyorlar.
Eshâb-i Kiram, Peygamber aleyhisselâm ile iki halifesini bina içine defnettiler. Buna hiç bir sahabî itiraz etmedi. Onların temasının dalâlet olmadığı (edille-i şer'iyyeden olduğu) hadîs-i şerifle bildirilmiştir. Eshâb-ı kiramın icmaını inkâr ise küfürdür.
Vehhâbîlere NECDÎ de, denir. Hadîs-i şerifte şöyle buyurulmuştur:
«İşkence yapıcılar şarktadır. Şeytan, buradan (Necd tarafından) fitne çıkarır.»
Kâfirler Peygamber aleyhisselâmı öldürmek için Darün-Nedve'de toplandıkları zaman Şeytan Necdli bir ihtiyar şeklinde görünüp onlara nasıl öldürülmesi gerektiğini öğretmişti. O günden beri Şeytana Şeyh-i Necdi denilmektedir.
İbni Arabi hazretleri, Şeytanın Şeyh-i Necdi olduğunu her yere yaydığı için vehhâbîler bu velîye kâfir diyerek saldırıyorlar.”

Bu kırmızı ile işaretli yazılan bölüm bire bir benim yazdıklarım değildir, bir başka yerden bu bölümü copy yaptım. Ama benim fikirlerime de tercüman olacak türden bir yazıdır.

Vehhabiliğin meşru bir mezhep olup olmaması İslam adına ne kayıptır, nede kazanımdır. Bir fırkadır, bir cemaattir. Hepsi hepsi bu! Cemaatin, bir mezhebin ictihad derecesinde ilim sahibi olan bir imamı olur. Vehhabiliğin ise bir imamı yoktur. Teymiye vahhabiliğin imamı değildir, çünkü vehhabilik gibi bir mezhep girişimi onun yaşadığı dönemde olmamıştır. Bu neden ile Teymiye vahhabiliğin imamı olamaz. Abdulvehab ise hiç olamaz; çünkü ictihad sahibi bir alim değildir!

Haddi zatında bu Din içinde yeterli hak mezhep vardır, daha çoğu Müslümanların daha çok bölünmesine yol açacağından dolayı zarar getirir.

Selametle.

Aisa · 03-26-2008, 19:55

Alıntı:

radikalislam Nickli Üyeden Alıntı

Hiddetlenmenize gerek yok, biraz sakin olun. Sakin olmadığınız sürece yazdıklarımızı anlamazsınız. Bu kadar yazıyı anlamanız için emek verdim ve açıklamalı bir şekilde yazmaya çalıştım. Lütfen, en azından bu emeğe saygı gösterin ve okuyun.

«Filân ilâç ağrıyı kesti» diyenin veya «Falanca Peygamber veya velinin mezarının yanında Allah duamı kabul etti.» diyenin müşrik olduğunu söylüyorlar.
Halbuki ilâç içerek Allahü teâlâdan şifa beklemek, modern harb vâsıtalarını kullanarak Allah'tan zafer beklemek gibidir. Allahü teâlâ her şeyi sebeple yarattığı için bu sebeplere yapışmak şirk değildir. Evliyanın rûhundan yardım istemek, Allahü teâlânın yarattığı bu sebeplere yapışmaktır. Vehhâbîler, kendileri her vesileye her çareye müracaat ettikleri halde Enbiya ve Evliyayı vesile edinmeğe şirk diyecek kadar ileri gidiyorlar.

1 — «Amel imandan bir cüzdür (parçadır)» diyorlar. Meselâ «Zekât vermeyen kimse kâfir olduğu için öldürülüp mallarını vehhâbîlere taksim etmelidir.» diyorlar.
2 — Enbiya ve evliyanın ruhlarından şefaat isteyen, bunları vesile ederek dua eden kimse kâfir olur.» diyorlar.
Halbuki kabir ziyareti ile ilgili hadîs-i şerifler muteber kitaplarda çoktur. Bunlardan birkaçı şöyledir:
«Kabrimi ziyaret edene şefaatim vacip oldu.» «Hac ettikten sonra kabrimi ziyaret eden, beni sağ iken ziyaret etmiş gibi olur.» «Bir işte sıkıştığınız zaman kabirde olanlardan yardım isteyiniz.»
Hadikat-ün-nediyye kitabında şöyle buyurulmaktadır:
«Peygamberler uykuda iken olduğu gibi vefatlarından sonra da peygamberdir. Keza mü'minler de uykuda olduğu gibi öldükten sonra da mü'mindirler. Peygamber olan, mü'min olan ruhtur. İnsan ölünce ruhu değişmez. Keza evliya da vefat ettikten sonra evliyalığı gitmez, kerameti devam eder.»
Allahü teâlâ İmran sûresi 169. âyetinde şöyle buyurmaktadır:
«Allah yolunda öldürülenleri ölü sanmayınız, onlar Rablerinin yanında diridirler, rızıklandırılmaktadır.»
Bu hususta bildirilen hadîs-i şeriflerden birkaçı da öyledir:
«Cuma günleri bana salâvat getirin, okunan salâvat bana hemen bildirilir. Ben öldükten sonra da bildirilir. Çünkü toprağın peygamberleri çürütmesi haram kılındı. Onlar öldükten sonra da diridirler rızıklandrılırlar.»

«Kabrimin başında söylenen salâvatı işitirim, uzaktan söylenen salâvat bana bildirilir.»
Bu bakımdan kabr-i saadeti ziyaret etmenin lâzım olduğunda İCMA-İ ÜMMET hâsıl olmuştur.

3 — «Mezar üstünde türbe yapmak, ölülerin ruhlarına sadaka adamak şirktir.» diyorlar.
Eshâb-i Kiram, Peygamber aleyhisselâm ile iki halifesini bina içine defnettiler. Buna hiç bir sahabî itiraz etmedi. Onların temasının dalâlet olmadığı (edille-i şer'iyyeden olduğu) hadîs-i şerifle bildirilmiştir. Eshâb-ı kiramın icmaını inkâr ise küfürdür.
Vehhâbîlere NECDÎ de, denir. Hadîs-i şerifte şöyle buyurulmuştur:
«İşkence yapıcılar şarktadır. Şeytan, buradan (Necd tarafından) fitne çıkarır.»
Kâfirler Peygamber aleyhisselâmı öldürmek için Darün-Nedve'de toplandıkları zaman Şeytan Necdli bir ihtiyar şeklinde görünüp onlara nasıl öldürülmesi gerektiğini öğretmişti. O günden beri Şeytana Şeyh-i Necdi denilmektedir.
İbni Arabi hazretleri, Şeytanın Şeyh-i Necdi olduğunu her yere yaydığı için vehhâbîler bu velîye kâfir diyerek saldırıyorlar.”

Bu kırmızı ile işaretli yazılan bölüm bire bir benim yazdıklarım değildir, bir başka yerden bu bölümü copy yaptım. Ama benim fikirlerime de tercüman olacak türden bir yazıdır.

Selametle.

hidetlendigimi de nerden cikardin kardesim, ayrica 2 musluman olarak boyle sakince fikir paylasimi yapmamiz beni mutlu ediyor. belli, gunumuzde farkli goruslu muslumanlar bir-birileriyle az kalsin en zalim dusmanmis gibi davraniyorlar. Allah insaAllah emeginizin karsiligini verir. yazinizi son cumlesine kadar okudum. bazi konularda sizinle ayni dusunuyoruz ama, yinede soglediginizi bazi seylere katilmiyorum.
evliyalar bizim gibi insanlar, onlardan , hele olmus olduklari halde ruhlarindan yardim istemek ne kadar dogru bir sey? Allah kitabinda Ona hic bir seyi ortak kosmamamizi emrediyor, baskasindan yardim dilemek Allaha ortak kosmaktir. ya da hadislerde Allaha dua ederken hic bir vasitaci gerekmedigi soyleniliyor. siz peygamberimizin sag iken vasitaci oldugunu soyleyebilirsiniz, ama bu yalniz o (sas) sag iken olmustur, oldukden sonra sahabeler boyle bir sey yapmamislar.

copy ettiginiz hadisler hangi kitapdan alindi? eger biliyorsaniz, lutfen yazin ben de okuyum

selam ve dua ile.......

Abdullah el-Necdi · 03-26-2008, 21:56

Radikalislam kardes,

"uzun yazi yazmak" ayri sey, "dogru söz söylemek" ayri seydir. Emeginize saglik ama, sunu ifade etmek hak ve adalet adina görevimdir ki; bu sözlerde ilmi bir agirlik yok denecek kadar az oldugu gibi, yanlislarla dolu maalesef. Kirmizi renkte aktardiginiz alinti, Sizce cok sey mi ifade ediyor ? Orada yer alan ve kaynaksiz olarak naklettiginiz rivayetler hakkinda söz, asagida gelecektir insaallah.

"Bedevi" tabiri üzerinde bu kadar durmaya, bana sorarsaniz, hic gerek yoktu. Lafi bunca uzatmakla, bu noktada neyi öncekinden daha iyi anlamis olduk ? En siradan bir kelime dahi, tahkir ve tezyif amacli kullanimin bir araci haline getirilebilir. Burada önemli olan kelimenin icerigi, muhtevi oldugu anlam boyutlari degil, ne maksatla söylendigidir. Ki sonucta, "ahbab, mikser" gibi ifadelerinizin yaninda bu "bedevi" kelimesi de, Imam'a hakaret amacli istimal edilmistir. Bunu söylemek icin kalbinizi yarmama hic gerek yok, zira Siz kendiniz "Ben her firsatta onu asagi indiririm (asagilarim)" demek sureti ile bunu itiraf etmissiniz zaten.

Imam Muhammed b. Abdulvahhab'in, Ehl-i Sünneti tekfir ettigini söylemissiniz. Imam'in tekfir ettigi kesim, Ehl-i Sünnet degil, kabirleri putlastiran, Allah'dan istenmesi gerekenleri kullardan isteyen, Allah'a uluhiyyetinde sirk kosan bid'at ehlidir. Kaldi ki, bunlari tekfir eden, Imam Muhammed b. Abdulvahhab degil, hakikatte Allah'dir. Onun yaptigi sadece, Allah'in hükmünü insanlara duyurmak olmustur. Bununla birlikte, "hatalari olmamistir" elbette denemez.

"Allah ile kul arasinda araci var midir" baslikli yazima bakarsaniz, Allah'dan baskasindan istigasede bulunmanin acik sirk oldugunun delillerini görürsünüz. Sadece Allah'in irade ve kudretinde olan islerde Allah'dan baskasina yönelip yardim dileyen, medet uman, "yetis ya falan" gibi nidalar eden insanlar, tevhid akidesinden cikmis ve elbette küfre girmislerdir. Küfre, riza dahi küfür iken, bir de kalkip onun savunuculugunu yapmaya ne demeli ? Mü'minler, Allah'dan baska kinayicilarin kinamasindan korkmamakla emrolunmuslardir. Imam Muhammed b. Abdulvahhab'dan Allah razi olsun ki, ona gani gani rahmet eylesin ki, bu emre ittiba etmis ve batila hakki haykirabilmistir.

"Aracilar" meselesinde deniyor ki; "Allah, dini, insanlara peygamberler araciligi ile göndermistir, peygamberlere de melek araciligi ile, aracilar olmasa idi biz bu dini nereden bilecektik, bir de kalkmis 'aracilar edinmek sirktir diyorsunuz". Bu ve buna benzer sekilde "sebepler"i delil getirerek muhalafet edenler, herhalde yazdiklarimizi okumuyor olmalilar. Sebepleri inkar etmiyoruz. Söyledigimiz; "uluhiyyete taalluk eden islerde araci yoktur"dan ibarettir. Bunu, "Tasavvuf'a Dair-2" baslikli yazimin "Allah'dan baskasindan istigasede bulunmak" arabasligini tasiyan bölümünde cok belirgin ifadeler ile dillendirmis olmama ragmen, yaziya itiraz mahiyetinde gelen cevapta, yine ayni nakarat ile karsilastim. Uluhiyyete müteallik olmayan islerde insanlar birbirlerinden yardim isterler. Bu mesrudur. Buna, Selefiyye'den kimse de itiraz etmemistir. Kur'an'da, insanlardan istemenin mesru oldugu alanlarda istendigine dair örnekler de vardir. Sirk ve küfür olan; "uluhiyyete iliskin hususlarda" insanlardan istemektir. Allah'in yasakladigi, budur. Allah, kulluk ve ibadetin, sadece kendisine yönelik olmasini emir buyuruyor. Ilah, kendisine kulluk ve ibadet edilen varliktir. "Ilah" kelimesi, bu anlami ifade eder. Dua, hadis ile sabittir ki, bir kulluk ve ibadettir. Peygambere, veliye, herhangi bir kula el acip "medet ya falan" gibi sözlerle dua eden, o dua ettigi seyi ilahlastirmis ve Allah'a sirk kosmustur. Bu, cok aciktir.

- "Allah'dan baskasina el acip dua etmez, Ona hic kimseyi ortak kosmazlar" (...)

- "O halde sakin Allah ile beraber bir baskasina kulluk edip yalvarma. Sonra azab edilenlerden olursun" (Suara-213)

- "Mescidler Allah'indir. Öyle ise Allah'a yalvarirken bir baskasini katmayin" (Cin-18)

- "Kafirlerin hosuna gitmese de, dini yalniz O'na halis kilarak, sadece O'na dua edin" (Gafir-14)

- "De ki; 'Ben ancak Rabbime yalvariririm ve O'na kimseyi ortak kosman" (Hud-88)

- "Yalniz Sana kulluk ve ibadet eder ve yalniz Senden yardim dileriz" (Fatiha-5)

Istigase ile tevessülün ise "ayri seyler" olduklarini, eger samimi iseniz, buyrun "Tasavvuf'a Dair - 2"nin mezkur bölümünden okuyunuz. Orada yeterli derece söz söylendigi icin, burayi uzatmiyorum. Tevessülde "kendisi ile istenilen" sözkonusu iken, istigasede "kendisinden istenilen" mevzubahisdir. Tevessülde duanin "yaninda" olmak, istigasede ise duanin "hedefinde" olmak vardir. Istigase ve tevessül, "aracilar" meselesinin iki vechesi. Ilkindeki sapma; sirk, ikincisindeki sapma; bid'attir.

"Falancanin hakki icin Senden istiyorum" seklindeki bir tevessül, sahabeden, tabiundan ve tebe-i tabiundan saglam hicbir dayanakla nakledilmemistir. Bunlardan nakledilenlerin dayanaklari saglam olanlarinin ifade ettigi, "mesru" olan tevessülün;
a - iman ve salih amel ile,
b - salih zatlarin (hayatta iken yaptiklari) dualari ile,
c - Allah'in isim ve sifatlari ile yapilan tevessül oldugudur.
Baska bir sitede, bunlarin disinda "falan hakki icin" seklindeki tevessüle delil diye getirilen rivayetlerin hadis alimlerince nasil tenkid edildigini, bu tür rivayetlerde bulunan ravilerin kimilerinin de "kezzaplik" derecesinde görüldügünü bir yere kadar yazmistim.

Hülasa-i kelam; Imam Muhammed b. Abdulvahhab'in tekfir ettigi; Ehl-i Sünnet degil, tüm sirk isleyen Ehl-i Bid'at'tir. Imam'in kendi öz kardesinin ona muhalefet etmesi, neyin isbatidir ? Hz.Ibrahim'e de öz babasi muhalefet etmisti.

Abdullah el-Necdi · 03-26-2008, 22:45

Radikalislam kardes,

"Bedevi" tabirini izah kapsaminda Selefiyye'ye olan hincinizin kaynagini belirtmeye calisirken demissiniz ki;

"...Bunlar dönemlere ait konulardır ve geneli hiçbir zaman bağlamaz.Bunu bilen bir insan olarak; asla ama asla bir arab yada Romen yada daha değişik ırk mensubu bir insanı aşağılamak yada nesebini sorgulamak haddim olamaz. Fakat; bununla beraber Din konusunda bildiğim ve inandığım değeri hiçe sayarak, kutsallarım olarak gördüğüm en başta Allah (cc), daha sonra Hazreti Kur’an, Din’im, Rasulullah (s.a.v.) daha sonra ehlibeyt, ashab, tabiin, tebe-i tabiin, mezhep imamları ile alimler ve arifler ve hatta Bayrağım hakkında kim olursa olsun en ufak hakaretvari söz, kelime, cümle kullanan kişilere hiç müsamaha göstermeden aynı şekilde cevap veririm..."

Degerlerinizin, hak etmedigi muameleye maruz kalmis oldugunu düsünmeniz, Size eger husumeti körükleme ve tazyik hakki taniyor ise, Sizin (ayrica gereksiz ve ilmi olmayan) hakaretamiz bu tabirleri istimal etmenizden hareketle ben de kendi degerlerimin rencide edildigi bahanesi ile ayni seviyede mukabele etme hakkini kendime cikarabilir miyim ?

Bu mantiga göre, evet. Ama bunu, ne sagduyu ile bagdastirabildigim, ne de sonucta "kendi" degerlerime bununla bir iyilik yapmis olacagimi düsünebildigim icin, tercih etmiyorum.

radikalislam · 03-27-2008, 14:11

Uzun yazmamın sebebi, muhatabıma verdiğim önemden kaynaklanır. Detaylı yazarım, copy yapmadan yazarım, özgün olmaya çalışırım. Çünkü muhatabım beni görmediği için yazdıklarım ile kafasında tasavvur eder beni. Hani hatırlarsan Rabbimiz de (cc) öyle yapmıştı. "Ben Rabbinizim bana iman edeceksiniz!" dese yeterli değilmiydi ? Elbette bir noktada yeterdi. Fakat kalblerin mutmainliğini istediği için meseller, örnekler ile Yüce Kur'an'ı apaçık bir halde indirdi! Bu indirilen ile kendini tanıttı bizlere. Uzun uzun anlatımlar ile kafalarımızda bir şeyleri tasavvur etmemizi, düşünmemizi diledi. Ve oluşan bu kadar tasavvur neticesinde, hayalimizde oluşturduğumuz her türlü şekil, renk ve desenden münezzeh olduğunu bildirirken, aynı zamanda da kulunun zannına göre olduğunu Rasulunün ağzı ile bildirdi.

Her yazılan yazının "ilmi" olması için yazının altına akademik mühür vurulması gerekmez! Gerçek olan yazının da mühüre ihtiyacı yoktur! Ayetleri gerçek anlatımların altına koyduğunuz zaman mühürden daha etkili akademik yazı olur çıkar.

Ve farkındaysanız, biz anlatmaya çalışırken siz sözel olarak saldırıyorsunuz. Okuyanların takdirine bırakıyorum.

radikalislam · 03-27-2008, 14:19

“Ümmetimin âlimleri hak olmayan bir şeyde ittifak etmezler.” (Münâvî)

Sanırım bu hadis biraz olsun ufkunuzu açar!

enNazzam · 03-27-2008, 14:40

Alıntı:

radikalislam Nickli Üyeden Alıntı

“Ümmetimin âlimleri hak olmayan bir şeyde ittifak etmezler.” (Münâvî)

Sanırım bu hadis biraz olsun ufkunuzu açar!

s.a.
hiristiyan alimlerde ittifak la et-beden olmus Tanri-Isaya inaniyorlar,

Islam aleminin %90 sünni , yani dogru yoldalar ,beki niye Müslümanlar rezileri oynuyorlar dunyada .

ben hak(4 hak meshep) kim benim lafimin üstüne laf olmas ?
desem olurmu?

saygilar

radikalislam · 03-27-2008, 14:49

“İbn Suud'un, kendilerine uymayan Mekke ve Medine ahalisini "mezhebi muktezasınca şirk ile ittiham ederek tecdid-i imana davet ettiğini" kaydeden Harem-i Nebevî müderrisi Abdurrahman, daha sonra "Yapılan münazara ve görüşmelerden elde edilen bilgilere göre; Vehhabîler, bu mezhebe mensub olmayan diğer ehl-i İslâm'a müşrik nazarıyla bakmakta ve bunların mezheblerine girmeleri için zorlanmalarını kendilerine vacib görmektedirler. Ayrıca, davetlerine uymayanların katlinin de gerekliliğine inanmaktadırlar"demektedir.” Doç. Dr. Zekeriya Kurşun, Tarih ve Medeniyet, Sayı 30.

“Kendilerinden olmayan veya kendileri gibi olmayan insanlar, Vehhabi ulema ve İhvan açısından kafir veya en azından kınanmayı haketmiş mücrim ve fasık kişilerdir.” Doç. Dr. M. Ali Büyükkara, İhvan'dan Cüheyman'a Suudi Arabistan ve Vehhabilik, Rağbet Yayınları, İstanbul, 2004.

“Vehhabiler, pek çok sünni ve şii ulemayı, halktan binlerce kişiyi kılıçtan geçirdiler. Kuran ve Hadisler dışındaki kaynakları bidat kabul ettikleri için dini, tarihi ve edebi eserleri parçaladılar, İslam büyüklerinin ve ashabın mezarlarını yıktılar. ... Kerbela, Taif, Mekke, Medine ve Hicaz’ı alıp yağmaladılar.” Prof. Dr. Erman Artun, 19. Yüzyıl Osmanlı Dönemi Ortadoğu’nun Sosyal Tarihine Bir Kaynak : Aşık Esrari’nin Vehhabi Destanı.

radikalislam · 03-27-2008, 14:51

Alıntı:

enNazzam Nickli Üyeden Alıntı

s.a.
hiristiyan alimlerde ittifak la et-beden olmus Tanri-Isaya inaniyorlar,

Islam aleminin %90 sünni , yani dogru yoldalar ,beki niye Müslümanlar rezileri oynuyorlar dunyada .

ben hak(4 hak meshep) kim benim lafimin üstüne laf olmas ?
desem olurmu?

saygilar

Aleykümselam! selametle!