hannane

Adını koyamadığım sıkıntıyla kavruluyor yüreğim!
Kulaklarımda garip bir uğultu, sessizliğimin sesi yankı yapıyor içimde..
Gözlerime alevden bir perde inmiş sanki, her yer kıpkızıl, her yer tarumar...
Yüksekten düşüyormuş gibi tedirgin, korku dolu,
çatladı çatlayacak yüreğim,bu deli sancıdan...
Acılar kat kat perçinlenmiş içimde.. göğüs germek zor artık...
düşüyorum, dalından düşen bir yaprak gibi.. solgun... çaresiz...
Rüzgar; çok uzaklara sürmüş yıldızları, geceler her zamankinden daha karanlık..
gündüzü arıyor gözlerim..“ah!” nerede o aydınlık gündüzlerim...
Nerede gecelerimi süsleyen-aydınlatan Nurum! ...
Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak biliyorum... ne ağzımın tadı, ne çayımın şekeri...
Eskiden yapmaktan haz aldığım şeyi, bugün yapmak gelmiyor içimden...
Eskiden görmek istediklerimden, bugün kaçar oldum, bilmem kaç arşın ötelere...!

Eskiden... Eskiden... Yenilenen hiçbir şey yok mu şu hayatta?
Eskisinin yerini dolduracak.. Eskisinin yenisini doğuracak...
Yokluğunu hissettiğim herşey de, demirler eriyor içimdeki ateşte!...
Kahrımdan karlar eriyor...Yalnızlığımda boğuluyorum çırpına çırpına...
Hiçkimse kendisi değil.. Renkler uçuk, solgun inadına...
Beni kurtaracak bir el arama çabasında değilim..
Boğuluşumun inadına sakinim.. durgunum...
Önü tıkanmış bir nehir gibi, kendi içimde birikiyorum...
Ne vakit taşarsa sabrımın bendi, o vakit taşıp yağacağım bir sel gibi..
yıkacağım önümdeki bu çıkmazları.. Kurtulacağım içimdeki bu çıkmaz sokaklardan..
Sonra; Kurtuluşumun şerefine duvarlara adını kazıyacağım.
“SEVGİ; yaratılışımızın sırrı, VARoluşun sebebidir” sözünü hatırlayıp,
haykıracağım Seni Seviyoruum! diye...
Ama; şunu da biliyorum ki, SeN’in yardımın olmazsa,
benim kurtuluşum koca bir “hayal” olarak kalacak,
yüreğimin ortasında kanayan bir yara gibi...
“SeN” olmazsan benimle, “Ol!” demezsen, ve “kurtuldun!” demeden,
ben kurtulamam ben_liğimden...!

“Sonu SeN ile bitmiyorsa, ne anlamı kalır ki cümlelerin!...”

Acıyı hayata örtü yapana şükürler olsun!

__________________

zeynep_hearty

harika bir şiir yüreğinize kaleminize sağlık rabbim razı olsun..bu şiir sizinmi?selam ve dua ile..

hannane

ecmain inşaallah..bu şiir bana ait değil ama yüreğimden geçenler bu şiirde..

dua ile..

__________________

berfut

DİKENSİZ GÜL
Bakara/216 da “…Sizin için daha hayırlı olduğu halde bir şeyi sevmemeniz mümkündür. Sizin için daha kötü olduğu halde bir şeyi sevmeniz de mümkündür. Allah bilir, halbuki siz bilemezsiniz” demektedir Cenab-ı Hakk… Biz bilemeyiz… bilemeyiz bizim için iyi mi hayırlıdır kötü gözüken mi? Ama bildiğimizi sanıp, başımıza gelenlere yorum yaparız… Hani ayırırız ya hayır ve şer diye…hani hep başımıza gelen hayır olsun isteriz ya..hani hep kötü işler gelip beni mi buluyor deriz ya isyan edercesine….hani gülü sever de dikenine yüzümüzü buruşturarak bakarız ya.. Maksat hep güzelliklerin bize verilmesi midir yoksa güzelliklere layık olunması mıdır hiç düşünmeyiz. Gülü severiz de dikenine burun kıvırırken, unuturuz dikeni yaratanın da gülü Yaradan’ın da aynı olduğunu…
Sevgiliden gelen her şeye katlanmalı, bilinmeli ki güle gül kokusunu veren dikendeki özsudur aslında…Daima O’nun gülüne de dikenine de razı olmak varken neden bilmeyiz ; gül koklamak isteyenin, eline dikenin mutlaka batacağını…Unuturuz her nimetin bir külfeti olacağını…



Cenab-ı Hakk; yarattıklarını sevgisinden yarattı..yaratmaktaki maksadı da sevgiydi zaten…Sevgiyle yaratılan alemlerde, sevgisizliği gösterenler insanlardır aslında…Pırıl pırıl halk edilen alemleri, kendi egolarının tatminleri uğruna heder eden insanoğludur…



Kendisini inkâr edenlere bize rızkını vermeye devam eden, emir ve yasaklarını hiçe sayanları, dünya denilen nimetten sonuna kadar istifade ettirecek kadar Rahman ve Rahim yönü büyük olan Mevla’mız; hala gülü göndermeye devam ediyor, görmesini ve koklamasını, eline diken batmasına rağmen bilip şükredenlere…



Hz. İbrahim; fakir ve yolda kalmışlara, mutlaka sofrasını açar, az çok ne varsa onlarla paylaşırdı. Rabbinin rızasını kazanmış bu yüce Peygamber; yine bir gün sofrasına kabul ettiği ama Allah’ın adını anmadan yemeğe başladığı için kızdığı bir kul için ne diyor Cenab-ı Hakk…” Ya İbrahim! Ben bu kulumu, beni inkâr etmesine rağmen 40 yıldır besliyorum da, sen bir öğün mü doyuramadın?”



Bize gül ikram edene nasıl teşekkür edeceğimizi bilemeyiz… ama bu gülü ikram eden, üstelik sevgisini ve rahmetini her daim hissettiren Yüce Mevla’mıza neden teşekkür etmeyiz ki?



Onun gönderdiği gülleri koklamaktan çekinmezken, dikenine neden nankörlük ederiz ki…



Bizi sevgisinden yaradan yüce Allah, bizlere isteyerek zulüm yapmaz, zora koşmaz, bela ve musibetlerle sınamaz… Bunların hepsi, nefsimize uymadığından bizim düşüncelerimizde oluşan musibetlerden başkası değildir…



Hele birde; doğumumuzdan ölümümüze kadar geçen sürecin; O’nu daha çok anmamız, O’nun sevgisine daha çabuk ulaşmamız, O’na yönelmemiz, O’nun rızasını kazanmamız için geçen bir imtihan süreci olduğunu idrak edebilsek…



Hele birde; O’ndan gelen hayır ve şerre razı olabilsek, isyan etmeden “Rabbim benim için hayırlı olanı böyle takdir etti, o halde bana teslim olup O’na daha çok yönelmem gerek” diyebilsek…



Hele birde; “ Yarabbi! her şeyi yaradan sensin..işte sırf sen yarattın diye cennetine de razıyım, cehennemine de “ diyebilsek..



Hele birde; “ Cennet cennet dedikleri birkaç köşkle birkaç huri..isteyene ver onları…Bana seni gerek seni” diyebilsek..



Açın ellerinizi de, bakın avuçlarınıza… DİKENSİZ GÜL AÇIYOR MU AÇMIYOR MU?



Selam ve dua ile…

hannane

Hele birde; Rabbim sadece senin razı olmanı istiyoruz diyebilsek...

Allah razı olsun abim...

__________________