Yaratılmışların en şereflisi ve en mükemmeli olan insan bir çok görevlerle sorumlu tutulmuştur. Bu görevlerin başında Allah’a karşı görevlerimiz ile ailemize karşı sorumluluklarımız gelmektedir.
Allah, insanın ve bütün kainatın yaratıcısıdır. Anne ve babamız ise dünyaya gelişimizin sebebidirler.
Canlılar arasında insanın ayrı bir yeri vardır. Yeni doğan çocuk, hayatını devam ettirebilmek için zorunlu olan en tabii ihtiyaçlarını bile karşılamaktan acizdir. Belli bir süre bakıma, himayeye, şefkate muhtaçtır.
Bu çocuğa en iyi bakacak, onu her türlü olumsuzluklara karşı, kendi hayatını bile tehlikeye atarak koruyacak ve himaye edecek olan yegane varlık annedir.
O anne ki, çocukları için bir çok sıkıntılara katlanır. Sevgi ve şefkat duyguları ile onları her türlü tehlikelerden, dert ve sıkıntılardan korumaya çalışır. Onların büyümeleri ve iyi bir insan olmaları için eşiyle birlikte çalışır, didinir.
O, gerektiğinde yemez, yedirir. Giymez, giydirir. Dinimiz, anne-babanın çocukları için katlandığı sıkıntılara, çektiği çilelere karşılık onları mükafatlandırmış, Allah’ın rızasının kazanılabilmesi için öncelikle anne-babanın rızasının kazanılmasını emretmiştir. Anne-babanın rızasını kazanmak; gönüllerini hoş tutmakla, onlara hizmet etmekle, öğütlerini dinlemekle, onlara saygılı davranmakla, emirlerini yerine getirmekle, onları üzmemekle, incitmemekle, ihtiyaçları varsa o ihtiyaçları gidermekle mümkün olur.
Bu konuda; Yüce Allah İsra Sûresi 23. Ayetinde: “Rabbin, sadece kendisine kulluk etmenizi, Anne-Babanıza da iyi davranmanızı kesin bir şekilde emretti. Eğer onlardan biri veya her ikisi senin yanında iken ihtiyarlayacak olursa, onlara karşı Öf bile deme, onları azarlama, onlara güzel ve tatlı söz söyle” buyurmaktadır.
Görüldüğü üzere dinimiz, ebeveynimizi üzmek, incitmek, şöyle dursun; yüzlerine karşı “Öf” bile demeyi yasaklamış, onlara son derece saygılı olmayı, hoşgörülü davranmayı ve onları yürekten sevmeyi emretmiştir.
Anne-babamız bize darılsalar da, kırıcı ve acı sözler söyleseler de, onlara daima güler yüz göstermeli, hoş görülü olmalıyız. Onlardan hiçbir zaman şikayet etmemeliyiz.
Anne sevgisi, sevgilerin en güzelidir. Anne; bağlılığın fedakarlığın, cömertliğin, karşılık beklemeden vermenin ve sevmenin sembolüdür.
Anne, ilâhi rahmete benzer. Hep verir, fakat karşılık beklemez.
Yüce dinimiz, anneye ve anne sevgisine özel bir yer vermiş, cenneti annelerin ayakları altına sermiş, vaktinde kılınan namazdan sonra en sevimli işin anneye iyilik etmek olduğunu, Allah’ın rızasını kazanmanın, cennete ulaşmanın en kestirme yolunun anneye hizmetten ve anneyi gereği gibi sevmekten geçtiğini bildirmiştir
-Ne mutlu, annelerini, layıkıyla sevenlere; onları her zaman hatırlayanlara, annelerine en güzel şekilde hizmet edenlere, annelerinin hayır dualarını alıp, dünya ve âhiret mutluluğuna erebilenlere
seyfullah putkıran isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Üyelik tarihi: 30.09.2005
Bulunduğu yer: Ruhlar Aleminden
Yaş: 24
Mesajlar: 5.938
Tesekkür Etti: 7
11 Kunu Icin 17 Tesekkür Aldı
Tecrübe Puanı: 57
Allah C.C. sende gani gani razı olsun...
__________________ Bin sene de okusam ne biliyorsun diye sorsalar bana ? HADDİMİ BİLİRİM derim....
“Rahmân'ın (has) kulları onlardır ki, yeryüzünde tevazu ile yürürler...Kendini bilmez kimseler onlara laf attığında (incitmeksizin) “Selam!” derler (geçerler)” (Furkan 25/63)
Yasemin03 isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Üyelik tarihi: 23.12.2006
Yaş: 23
Mesajlar: 248
Tesekkür Etti: 14
15 Kunu Icin 29 Tesekkür Aldı
Tecrübe Puanı: 10
Zaten anneler tekdir. cocuklari icin hersey yaparlar, hemde baska cocuklar icinde. ne yaparsak yetmez, annelerimiz bize yaptigi gibi.
Bende bir Zafer-Dergisinden okumustum bir hikayeyi:
Bir adam Peygamber Aleyhisselam'in huzuruna gelerek sordu:
"Yâ Resulullah, söyle tatli tuzlu bir sohbet etmek istiyorum. Kendisiyle oturup da sohbet edilecek en lâyik insan kimdir acaba?"
Peygamber Aleyhisselam ona su cevabi verdi:
"Oturup da tatli sohbet etmeye en lâyik olan annendir."
Adam yine sordu:
"Daha sonra kiminle sohbet edeyim yâ Resulullah?"
"Annenle."
"Bundan sonra?"
"Yine annenle."
"Daha sonra?"
"Yine annenle."
"Bundan sonra?"
"Bundan sonra babanla!"
"Ondan sonra?"
"Ondan sonra da, yakin akrabalarinla..."
Ve Zafer-Dergisinde baska birsey okumustum:
Annenin hizmeti karsiliksizdir. Yavrusunu besler, büyütür, yetistirir; sonra yavrular ucar gider. Sonra yeni yavrular gelir. Birbiri ardinca gelip giden yavrular ugruna cirpinan, zahmet ceken, tahammülü imkânsiz acliklara katlanan, gerekirse hayatini fedâ eden anne, bütün bunlari hicbir karsilik beklemeden ve görmeden yapar. Bunu yaptiran ise, askin da ötesinde bir istir; cünkü âsik sevdiginden karsilik ister.
Allah senden razi olsun.
__________________
Kâfir bile olsa, hiç kimsenin kalbini kirma! Kalb kirmak, Allahü teâlâyi incitmek demektir.
Ahmed Yesevî Rahmetullahi aleyh Allah Resulü (s.a.v.) buyurdu ki:
Allah katinda duadan kiymetli bir ibadet yoktur
Bir zamanlar dünyaya gelmeye hazirlanan
bir bebek varmis. Bir gün Allaha sormus:
-Allahim, beni yarin dünyaya gönderecegini
söylediler, fakat ben o kadar kücük ve
gücsüzüm ki, orada nasil yasayacagim?
-Tüm meleklerin arasindan senin icin bir
tanesini sectim. O seni bekliyor olacak
ve seni koruyacak. Melegin sana hergün
sarki söyleyecek ve gülümseyecek.
Böylece sen onun sevgisini
hissedecek ve mutlu olacaksın.
-Pekiiiii... Insanlar bana birseyler
söylediklerinde, dillerini bilmeden
söylenenleri nasil anlayacagim?
-Melegin sana dünyada duyabilecegin en
güzel ve tatli sözcükleri söyleyecek, sana
konusmayi dikkatle ve sevgiyle ögretecek.
-Peki Allahim, ben seninle konusmak
istersem ne yapacagim?
-Melegin sana ellerini acarak
bana dua etmeyi de ögretecek.
-Dünyada kötü adamlar oldugunu duydum,
beni kim koruyacak?
-Melegin seni kendi hayati pahasina
dahi olsa daima koruyacak.
-Fakat ben, seni bir daha
göremeyecegim icin cok üzgünüm.
-Melegin sana sürekli benden söz edecek
ve bana gelmenin yollarini sana ögretecek.
O sirada Cennette bir sessizlik olur
ve düyanın sesleri cennete kadar ulasir.
Bebek gitmek üzere oldugunu anlar
ve son bir soru sorar:
-Allahim, eger simdi gitmek üzereysem lütfen
cabuk söyle, benim melegimin adi ne?
-Meleginin adinin önemi yok yavrum,
sen onu ANNE diye cagiracaksin.
Bir zamanlar dünyaya gelmeye hazirlanan
bir bebek varmis. Bir gün Allaha sormus:
-Allahim, beni yarin dünyaya gönderecegini
söylediler, fakat ben o kadar kücük ve
gücsüzüm ki, orada nasil yasayacagim?
-Tüm meleklerin arasindan senin icin bir
tanesini sectim. O seni bekliyor olacak
ve seni koruyacak. Melegin sana hergün
sarki söyleyecek ve gülümseyecek.
Böylece sen onun sevgisini
hissedecek ve mutlu olacaksın.
-Pekiiiii... Insanlar bana birseyler
söylediklerinde, dillerini bilmeden
söylenenleri nasil anlayacagim?
-Melegin sana dünyada duyabilecegin en
güzel ve tatli sözcükleri söyleyecek, sana
konusmayi dikkatle ve sevgiyle ögretecek.
-Peki Allahim, ben seninle konusmak
istersem ne yapacagim?
-Melegin sana ellerini acarak
bana dua etmeyi de ögretecek.
-Dünyada kötü adamlar oldugunu duydum,
beni kim koruyacak?
-Melegin seni kendi hayati pahasina
dahi olsa daima koruyacak.
-Fakat ben, seni bir daha
göremeyecegim icin cok üzgünüm.
-Melegin sana sürekli benden söz edecek
ve bana gelmenin yollarini sana ögretecek.
O sirada Cennette bir sessizlik olur
ve düyanın sesleri cennete kadar ulasir.
Bebek gitmek üzere oldugunu anlar
ve son bir soru sorar:
-Allahim, eger simdi gitmek üzereysem lütfen
cabuk söyle, benim melegimin adi ne?
-Meleginin adinin önemi yok yavrum,
sen onu ANNE diye cagiracaksin.
bu öyküyü daha önce bir tv programında izlemiştim.çok hoşuma gitmişti. etkilemişti beni.paylaşım için teşekkürler.
__________________
cennet cennet dedikleri
üç beş köşkle üç beş huri
isteyene ver onları
bana seni gerek seni
__________________ İmtisali cahidu fillah olubtur niyetim,
Dini islamın mücerred gayretidir gayretim.
Fazlı Hak ve hikmeti cündü ricalullah ile,
Ehl-i küfrü serteser kahreylemektir niyetim.
Embiyau evliyaya istinadım var benim,
Lütfü Haktandır hemen ümidi fethu ve nusratım.
Nefsim ve malımla nola kılsam cihanda içtihad,
Hamdülillah var gazaya sad hazaran rağbetim.
Ey Muhammed! Mucizatın Ahmedi muhtar ile,
Umarım galib ola Edayı dine devletim!
nurullah_01 isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Üyelik tarihi: 15.01.2007
Bulunduğu yer: huzur diyarından
Yaş: 25
Mesajlar: 508
Tesekkür Etti: 0
2 Kunu Icin 4 Tesekkür Aldı
Tecrübe Puanı: 12
Anneye Hizmet mi, Nafile ibadet mi?
İki kardeş vardı. Bir de yaşlı anneleri bulunuyordu. Her gece sırayla kardeşlerden biri, annesinin hizmeti ile uğraşır, diğeri de Allah’a ibadet ederdi. Bir akşam Allah’a ibadet eden kardeş, yaptığı ibadetten öyle bir tat aldı ki, kardeşine:
– Bu gece de anneme sen hizmet et, ben ibadete devam edeyim, dedi.
Kardeşi bu teklifi kabul etti. Ne var ki, ibadet eden kardeş ibadet sırasında secdede uyuyakaldı. Rüyasında bir ses ona:
– Kardeşini bağışladık, seni de onun hatırı için affettik, diyordu.
İbadetle meşgul olan genç: “Ben Allah’a ibadet ediyorum, kardeşim ise anneme hizmet ediyor. Fakat ben onun yaptığı iş sebebi ile bağışlanıyorum. Bu nasıl olur?” diye sordu.
Ses ona şu cevabı verdi: “Evet öyledir. Çünkü senin yaptığın ibadetlere Allah’ın bir ihtiyacı yok. Ama kardeşinin yaptığı hizmetlere, annenin çok ihtiyacı var...”
__________________
GÜL'Ü kokladım terindir diye,
Seyrine daldım yüzündür diye,
Yaprağına dokundum tenindir diye,
Ben GÜL' e vuruldum SANA benziyor diye!
Annelerimiz hakkinda 
Normal
