Horoz

radikalislam · 02.01.2008, 13:58

Horozların gücüne gider, güneş doğduktan sonra ötmek,
Gaye; ötelere, güneşten önce sesini göndermek.
En uzağa ulaşsın ister, öter de öter,
Bir güneş şavkı ile, yıkılır; sırtüstü çöker.
Güneşi kendisi ile yarışır zanneder,
Bilmez ki; güneş varlığının farkında bile değildir.
Ne ötmesi ne susması ziyasına engeldir,
Güneş görevini bilir, ötmelerin ötesindedir.
Gerçek, gerçekliğine döner güneşin ışığıyla,
Bir nevi gerçektir, güneşin ta kendisi,
Yalan ötüşler, öttüğü kadar oysa,
Sesin ulaştığı yerde biter, güneş doğdu nasıl olsa.
Suskun gecelerin perdesi yırtılır, içeride güneş!
Varlığı ile mutlak, ışığı ile aydın,
Ne görmek istersen, hadi şimdi gör, görüş,
Gece ötüşündeki ses ile çok uzak, şimdiki tavrın!
Karanlıktaki sesin, etkiliydi oysa, en çok da ürpertici,
İnsanların kanını donduran, duyanların midesinde tiksinti,
Her duyan aldandı, gün doğdu sandı,
Aldananlar geride, güneşi karşılamak sana kaldı!
Radikal’im, aykırıyım, kendi değerlerimle yaşarım,
Her öten kendine öter, ben de kalır insanlığım,
Altın çamura düşse de; kaybetmez değerini,
Bir kuyumcu elinde, ortaya çıkar ayarım!