ebul.kasım.güryani

Vaktiyle üstadım molla Süleyman şöyle bir hikaye anlatırdı:
Yılanın bir tanesi bir derenin öbür kıyısına geçmek istiyordu. Fakat suyun onu alıp götüreceği ve taşlara çarparak öleceğini bildiği için suyun kenarında aşağı yukarı gezinmeye başladı. Sonra bir kaplumbağa çıkageldi. Yılana niçin bu şekilde gezinip durduğunu sordu. Yılan, karşı tarafa geçmek istediğini söyleyerek kaplumbağadan kendisini karşıya geçirip geçiremeyeceğini sordu. Kaplumbağa cüssesi gibi ruhu da tevazu sahibi, alçak gönüllü. “Olur tabi; neden olmasın!” dedi ve yılanı sırtına aldığı gibi karşıya yüzmeye başladı. Derenin ortalarına doğru gelindiğinde, yılanın ruhu sıkıldı; kendinden bir şeylerin eksik olduğunu, yapması gereken bazı vazifelerin olması gerektiği hatırına geldi. Sarıldı sımsıkı kaplumbağanın kabuğuna, çıngırağını sallamaya başladı. Durumu fark eden kaplumbağa,
“Ne oldu yılan kardeş? Ne yapıyorsun?”


“Ne yapayım işte… Fıtratımın gereğini yapıyorum. Biliyorum her ne kadar sen bana büyük bir iyilik yapıyorsun, ama ben benim fıtratımda olan sokma isteğine dayanamadım” dedi. Bunun üzerine kaplumbağa,

“Öyleyse senin şerrinden başkalarını kurtarmak gerekir” dedi ve suya daldı. Yılan suya kapıldı ve boğulup gitti.

Kaplumbağa yılanın cesedini karaya çıkardı. Şöylece bi uzatıp düzelti. Sonra şöyle dedi: “Arkadaş gelir düz gelir; öyle tıfli tıfli istemem!”

Hocamıza, “Hocam, tıfli tıfli ne demek?” diye sorduğumuzda, “Yani eğri büyrü arkadaşlık istemem” diye cevap vermişti.

Doğrudur herkes kendi işini yapar. Kurda niçin kuzuyu kaptın, yılana neden soktun, tilkiye neden tavukları çaldın diye sormanın anlamı yoktur. Ama çobandan hesap sorulur.
Şu anda dünyanın büyük bir bölümünde misyonerlik faaliyetleri devam etmektedir. Uzunca bir süredir misyonerler İslâm dünyası üzerinde yoğunlaşmış durumdalar. Papa II. Paul 2000 yılı mesajında: “Birinci bin yılda Avrupa hristiyanlaştırıldı. İkinci bin yılda Amerika ve Afrika hristiyanlaştırıldı. Üçüncü bin yılda ise Asya’yı hristiyanlaştıralım.” dedi.

Şu anda ülkesinden ayrılıp başka bir ülkeye ticarî veya turistik bir maksatla çıkan herhangi bir gayr-i Müslim bir vesileyle Hıristiyanlığın propagandasını yapmaktadır. Ve bunda da büyük başarılar elde etmişlerdir.

İnsanımızın dini imanı elinde çalındı. 1900 yılların gelmesiyle Türk insanı Osmanlı diye anılmaktan hoşlanmaz oldu. Batı hayranı, Fransız, İngiliz sevdalısı aydınlarımızın sayesinde Türk insanı Jön Türk oldu. İnsanımız foter mi takalım yoksa fes mi, şalvar mı iyi olur yoksa pantolon mu? diye birbirini yerken, Avrupa Çanakkale de, Sakarya’da Maraş’ta, Kars, Erzurum da mağlup olmanın acısını böyle telafi ediyordu. Elbette Türk insanına, Dininizi bize verin” deseler, “Bin başım olsa hepsiyle savaşır, kanımın son damlasıyla düşmanımı boğana kadar siperden ayrılmam yine de dini mi vermem” diyecektir.

Çok uzun önce değil bundan ****en sene öncesi… Hangimizin dedesi bu vatan uğuruna savaşma dı… Hangi anaların, ninelerin kulağına oğlunu veya eşini kaybettin. Evde başka erkek var mı? Gâvur girdi Anadolu’ya, din iman elden gidiyor, diye haberler gelmedi ki?

Şu anda siz haberdar olsanız da olmasanız da her tarafta misyoner faaliyetleri devam etmektedir. Özel okul diye yutturulan Hıristiyan kolejleri, devletin okullarına sokulan aynı zihniyetli öğretmenler, okul çıkışlarında bedava dağıtılan İncil, Tevratlar…

Misyonerlerin son zamanlara daha da bir aktif ve başarılı hale gelmesinin en büyük sebeplerinin arasında, insanımızı bırakın doğruyu göstermeyi yoldan bile sapıttıran din adamlarımız oldu. Medyatik olma çabasıyla dinle imanla alâkası olmayan şeyleri sahte cübbe altından söyleyen din adamları…

Kur’an Müslümanlığı gibi söylemlerle ortaya çıkan bazı grupların da etkisiyle, ibadet aşkından iyice soğuyan gençlerimiz, ikinci bir kapı olarak misyonerleri bulmuşlardır.
Misyonerlerin gençleri ele geçirebilmesindeki en önemli faktörlerden biri de sahip oldukları maddî imkânlardır. Kendi gruplarına katılan gençlere maddî imkanlar sağlayan bu misyonerler, elleri altında yetiştirdikleri bu gençleri ileride, üniversite sonrasında çok rahat kullanabilmektedirler.

Misyonerlerin bir diğer kandırmacası da, hıristiyanlığı, “Bu din sevgi dini, birbirini sevgi ve muhabbetle kucakla dini” diye yaptıkları propagandalardır.

Misyoner faaliyetlerine karşı yapmamız gerekenler:

Misyonerlerin en çok istifade ettiği yol müslümanların bilgisizliğidir. Birey olarak öncelikle bizim için farz-ı ayn ilimleri öğrenmeliyiz. Her müslüman, İslâm’ın inanç esaslarını, Allah Teâlâ’nın sıfatlarını, peygamberlerin hususiyetlerini ana hatlarıyla da olsa bilmesi gerekir. Namazın kılınışını, orucu, zekâtı, haccı, haramları-helalleri öğrenmek zorundadır.

İslâm’ın sadece inançtan ibaret olmadığını unutmamalı ve dini olarak öğrendiğimiz şeyleri hayatımıza geçirmeliyiz. En azından farzları yerine getirilmeli, haramlardan kaçınılmalıyız. Bunun daha aşağısı yoktur. Beş vakit namaz, ramazan orucu, zenginin zekât vermesi, hacca gitmek bunlar zaten farz yani yapılması mükelleflere mecburî şeylerdir.

Kişi İslâm’ın toplum içinde görünen yönlerini yapmaktan hiçbir şekilde utanmamalıdır. Üzülerek ifade etmek gerekirse, toplumumuzun pek çok kesiminde İslâm’ın toplum içinde görünen yönleri utanma sebebi olmaktadır.

Asıl utanması gerekenler “Ben müslümanım” deyip de İslâm’ın gereklerini yapmayanlar; toplum içinde açıkça İslâm’ın yasaklarını çiğneyenlerdir.

Her müslüman güvenilir bir âlim bulup onunla sık sık görüşmeli, onunla istişare etmelidir Allah Teala Kur’an-ı Kerim’inde salih ve sadıklarla beraber olmamızı, bilmediğimiz şeyleri bilenlere (zikir ehline) sormamızı emretmektedir. Böyle insanlarla irtibatlı olduğumuzda kafamızı karıştırabilecek her fikir ve düşünceyi hemen sorma imkânımız olacak ve doğrusunu öğreneceğiz.

Allah (c.c) bu konuda hepimizin yardımcı olsun. Kendisinin ve sevdiği insanların, sadatın yolundan ayırmasın.

Semerkand Araştırma Merkezi
www.menzil.net

Duha

Misyonerlik Hristiyan dini inancında yer alan bir faaliyetir. Tarih boyunca her zaman ve her yerde bu dini faaliyetlerini serbestçe yürütmüşlerdir.Özellikle Hristiyanların ceberrut devletleri İslam ülkelerini sömürge yaptığı vakit bu ülkelerde despotane Misyonerlik faaliyetleri yürütmüşlerdir. Mesela Hindistan 147 sene İngiliz sömürgesi kaldığı halde ve İngiliz Angelikan kilisesi burada rahatla Misyonerlik faaliyeti yürüttüğü halde 10 Müslümanı Hristiyan yapamaması gösterir ki Misyonerlik faaliyetleri tehlike olarak gösterilemez.

Meseleye dini inançlara hürriyet noktasında bakmak lazımdır.

Merak etmeyiniz bir Müslüman kemalatını alemlere rahmet Muhammed Musatafa(a.s.m)'den alır. Onu bildikten sonra daha aşağıya tenezzül etmez. Nefisne mağlup olsa döner anarşit olur, ama başka bir dini girmez. Girse de tatmin olmaz, asla gerçek Hristiyan olamaz.

Geçenlerde ünlü bir kadının din değiştirmesi medya oyunu olmakla beraber şöyle bir husus daha vardır: Bu kadın dini eğitim almamış ve hiç bir zaman İslam dinine mensub olmamıştır. Bunun rağmına Hristiyanlık dinine geçince tatmin olmamış ve medyaya mutsuzluğunu ilan etmiş ancak sözde islamken Hristiyanlığa geçmesini şaşalandırarak veren basın her nedense bu durumu haber yapmamıştır.

İşte basın Misyonerlik faaliyetlerini güya bir tehlike gibi gösterip Müslümanları tahrik etmekte ve soğuk , dinler arası bir savaş başlatmak istemektedir. Zaten Misyonerlik faaliyetlerine düşmanlığı meslek edinmiş kişilerin ekseri zaten medya soytarısı hocalar olması buna delildir.

İşte misyonerlik faaliyeti yeni değildir. 1990'da böyle bir misyoner ile tanışmıtım ve böyle bir misyoner bana İnci l hediye etmişti. O zamanlar basın niye ses çıkarmamıştır. Şimdi ne olmuştur? İşte bunları kendimize soralım.

İki amaç vardır.

Birincisi Hristiyanlar içinde İslam'a yönelmelerine engel olmaktır ki yoğun Misyoner faaliyetlerine bir tepki verdirerek, İslamların o misyonerlere şiddet göstermesi neticesine o sempatinin durdurulması.

İkincisi, Hristiyanlar içinde teslis inancını red edenlere yol göstermek ve onlarla kafir ve zalim Hristiyanlara karşı oluşmaya başlayan ittifak ve dialoga engel olmaktır.

İşte bir kısım saf dil hocalar da bu oyuna gelmekte ve malesef hiç bir şekilde Müslümanlar üzerinde etkisi olmamış ve olmayacak Misyonerlik faaliyeti barış için tesis edilen tohumları çürtümeye gaye edinmektedir. İşte korkumuz Müslümanların Hristiyan olması değil bu barış ve ittifak sürecinin bozulması olmalıdır.

Elbette Medyanın benim dininm için endişe ediyormuşçasına misyoner faaliyetlere tepki göstermesine karşı hiç değilse temkinli olmak ve işin aslını araştırmak akil olan herkezin harcı olmalı.

Muhabbetle

__________________
Sakın, sakın, sakın! Çabuk, bu şimdiye kadar demir gibi kuvvetli tesanüdünüzü tamir ediniz.