 koskoca bir HÜZÜN...
Yine akşam oldu…
Sensiz sessiz bir karanlığa büründü sokaklar,
Yüreğimde amansız bir sızı,
İçim alabildiğine karışık…
Yaralı bir kuşun kanat çırpışı kadar..
Sitemliyim hayata…
Ve bitmek bilmeyen bir hüzün!
Şimdi iç çekişlerimin bastırılamaz isyanı var.
Sabahın buğusunda,akşamın esen yelinde,
Kuytu,çok uzak yerlerde arıyorum seni,
Özleme, hasrete yenilen çocukluğumu, Yakalıyorum saçlarından!!
Ta derinden duyuyorum yıllar önceki göz yaşlarımı,
Nedeni bilinmez, hala ağlıyor gözlerim,
Hala o derin yara kanıyor…
Dedim ya bilinmez işte…
Hiç hesapta yokken yaşanılan şeyler takılıyor zihnime…
Bir kardelen çilesi,bir papatya hüznü çöküyor üstüme…
Ve ben yalnız yaşıyorum hayatı,
Acıyı,mutluluğu yalnız tadıyorum…
Buralar soğuk,buralar karanlık sensiz…
Dipsiz bir kuyu belki de,
Anlatılmaz,yaşanır derler ya hani..
İşte o hesap benimki de…
Hayatın tek gerçeği belki de…
Koskoca bir hüzün… | 
Normal
