 Vitrindeki Insan
Vitrinlere bakıyordum.
İnsan suretinde mankenler vardı.Sadece kalıp ve şekilden ibaret...
Bize kendilerini deyil,birtakım elbiseleri teşhir ediyorlardı.
Nitekim biz de onlara deyil elbiseleri seyrediyorduk
Onlar....
Bu defa onları seyretmek geldi içimden.
İyi de,basit maddelerden yapılmış kaba-sababirer taklitten başka neyi görecektimki?
Evet belki,onlarda birşey göremezdim,ya bu mankenlere benzeyen insanlarda görülenleri?ya bunlara ne demeliydi?
İçleri boş,değersiz,kaba-saba insanlar...Elbiseden,arabadan,makamdan,başka bir kıymeti olmayan insanların bu mankenlerden ne farkı vardı?
Manken hiç olmazsa kendi çapında birşey yapıyordu.Ya böyle bir insan?!Gerçeği bir tarafa bırakıb plastikten,naylondan yapılmış oyuncakalara özenen kimseyi nasıl hoş karşılayabiliriz?
Halbuki başka şeylere kıymetlenmek yerine,bizzat kendi değerini arasa....Hep üstün körü nazarlarla dışarıya bakan gözünü kendi içine çevirse neler,neler,görmezki!...
Görmek göre bilmek
Farkını ve üstünlüğünü anlamak...
Bir mankenin kendi basit varlığı oranında yaptığı işi,kendi mükemmelliğine yaraşır seviyede insanın da apması lazım.
Gözümüzle,aklımızla kalbimizle,ufkumuzu genişletmek...
Basit işlerde boğulmadan,kabuğumuzu kırıpgerçek bir hayata kavuşmak....
__________________ Dünya zalim elinde tam ağlanacak andır. Müminlere şimdi mevsim-i hazandır. Bir an evvel derlenib de kendimiz olmazsak. Hak bilir-yok olup gideceğimiz ayandır. | 
Normal
