Hadise idi adın,yanlış hatırlamıyorsam
Menekşe renginde ışıl ışıl bakan
Kocaman gözlerin vardı..
Bir gün en olmaz vakitte bitiverdin.
Ninenin elinden tutmuş halde kapımda
Ağlamaklıydı gözlerin
Menekşe renkli o kocaman gözlerin
Heyecandan titrerken bi yandanda
Dükkanı ve bizleri süzüyordun
E öyle ya çalışmak için gelmiştin
Daha yaşın sekiz yada dokuz olsada
İçim sızlasada senin karşılıksız yardıma boyun eğmeyeceğini
daha ilk dakikadan,kocaman bakışlarınla anlatıverdin bana
İçimde hala sızın var,menekşe gözlüm yıllar sonrada
Defalarca sana bağıranları azarladım,senden bi şey beklememelerini
fısıldadım usulca
belki benim kadar anlamadılar seni,boylu boyunca
Çok yalvarmadımmı sana okula gitmen için
neyi eksik yaptımda hala aklıma geldiğinde
Gözlerim doluyor,yüreğim sızlıyor
Bi gün deniz fenerinde çıktı eviniz
sana hediye ettiğim mont,duvarda
Senin gibi masum duruyor.
Ne idi eksik kalan menekşe gözlüm ne
her şey tam olduysa
Şimdi gözümde ki yaşların işi ne?
Bi arefe günü pazarda gördüm seni,hırsla karton ve kağıt topluyordun
Beni görünce boynuma sarıldın unuttunmu
Az yalvarmadım sana Bayramlıklar alayım diye
Kabul ettiremedim,yoksa onun acısımı hala yüreğimi ezen
Olmaz diyordun bizim her şeyimiz var
Ayaklarında yırtık terliklerden hiç gocunmadan
Sendeki asalet mi yoksa beni böyle ağlatan
Asalet yüreklerden ceplere inmişken.
Unutmadım seni hala menekşe gözlüm
Beni vefasızlıkla suçlama
Ne olur yeter artık yüreğimi bu kadar dağlama
Mücahid
Kocaman Gözlerin Hala Aklimda... 
Normal
