Konu: Şükür ve kanaat

ŞÜKÜR-KANAAT
"O halde beni anın ki, bende sizi anayım. Bana şükredin ama bana nankörlük etmeyin."
Bu ayetin tefsirinde M.Hamdi YAZIR şöyle diyor; Bana şükrediniz, nimetlerime karşı kalben, dille veya bedenle veya hepsiyle birden bana saygı duyun. Benim emirlerime itaat edin ve nimetlerimi sarfedip faydalanınız. İnkar ve isyan ile bana küfretmeyin ve nimetlerime nankörlük etmeyin. Kısacası onutkan ve nankör olmayınız.
Bir hadiste Peygamber Efendimiz (s.a.v.) Şöyle buyurmaktadır.
"Allahu teala, şu dört hasleti kime verdiyse ona dünya ve ahirette hayrını vermiş demektir;
Zikredici bir dil,
Şükredici bir ,
Belaya sabredici bir vücud,
Namus ve malı konusunda kendisine hiyanet etmeye bir hanım.
Kanaat konusunda Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyuruyor;
"Mü'minlerin en hayırlısı kanaatkar olan, en kötüsü de tamahkar olanıdır."
"Zenginlik mal çokluğu ile değildir. Asıl zenginlik gönül zenginliğidir."
"Kanaat bitmeyen bir maldır."

Allahü Teala’nın artıracağını buyurduğu nimetler elbette aklımızdan bile geçmeyen, istemeyi bilemediğimiz, bizim için son derece lüzumlu olan nimetlerdir ki, neye ihtiyacımız olduğunu en iyi Allah (c.c.) bilir.

Nitekim Allah bildiriyor;''Eger siz iman eder ve şükrederseniz Allah size neden azap etsin!Allah şükre karşılık veren ve herşeyi bilendir.'' Nisa/147

Kanaat, elinde bulunanla yetinmek, hakkına razı olmak; ihtiras, tamah ve israftan kaçınmaktır. Kanaat kimilerinin sandığı gibi tembellik edip, hiçbir işle meşgul olmayıp, bir şekilde eline geçeni kullanmak değil, aksine alın teriyle kazanıp, kazandığına razı olmak ve harcamalarında orta bir yol takip etmektir.
Kanaati "yeterli miktarın altında bulunana razı olma" şeklinde açıklayanlar olduğu gibi, "gerektiğinde azla yetinmeyi bilmek ve başkalarının elindekine göz dikmemek" şeklinde açıklayanlar da vardır.
Dinimiz kanaatkar insanı sevmiş, müsrifliği ve aç gözlülüğü kötülemiştir. Cenab-ı Hak Kur!an-ı Kerimde "Yiyiniz, içiniz, israf etmeyiniz" (A'raf suresi,31) buyurmaktadır. Kanaat büyük bir hazinedir; insanın durumuna göre hareket etmesi, ayağını yorganına göre uzatması kanaatkar olmasına bağlıdır.
Hz. Peygamberin; kanaatkarlığı bir iffet, tok gözlülük ve gönül zenginliği olarak değerlendirdiği (Buhari, Zekat,18), İslam'la hidayete kavuşup yeterli miktarda rızla sahip olan ve buna kanaat eden kişiyi övgüyle andığı (Müsned,II,168,173), asıl zenginlik "mal çokluğu değil gönül zenginliğidir" dediği, kanaatkarlığı şükrün en ileri derecesi saydığı (ibn Mace, Zühd,24) bildirmektedir.

rabbim razı olsun ustadım...

sahip olduguna sükreden zengindir zira o istedigine sahiptir. sahip oldugu ile yetinmeyen fakirdir zira o istedigine sahip degildir.

Sükreden sahip oldugu ile yetinen teslim olmaya temsil eder. Sükretmeyen sahip oldugu ile yetinmeyen teslim olmamayi temsil eder ve savasir durur teslim olmamak icin.