Konu: Peygamberimiz (asv)'in kaç isimi vardır, bunlar nelerdir?

Peygamberimiz aleyhissalatü vesselamın en güzel isimleri Muhammed, Ahmed, Mahmud, Mustafa isimleridir.

Bunlardan bazılarını hadislerde görmek mümkündür. Mesela:

“Benim ismim Kur’ân’da Muhammed, İncil’de Ahmed, Tevrat’ta Ahyed’dir.” (Nebhânî, Hüccetüllah ale’l-Âlemîn, 108, 112; Halebî, es-Sîretü’l-Halebiye, 1:353; el-Envârü’l-Muhammediyye mine’l-Mevâhibü’l-Ledünniyye, s. 143 (İbn-i Abbas’dan r.a rivayet olunmuştur).

"Benim birçok isimlerim vardır; ben Muhammed'im, ben Ahmed'im, ben o Haşîr'im ki, insanlar benim kademim (yânî izim) üzere haşrolunacaklardır. Ben o Manî'yim ki, Allah benimle küfrü mahvedecektir. Ben Âkıb'ım ki peygamberlerin sonuncusuyum." (bk. Buhari, Menâkıb 17, Tefsir 61; Müslim, Fezâil 124. 125, 126)

Ahmed, hamd kökünden ism-i tafdil olup “Herkesten daha çok öven (hamdeden) ve herkesten daha çok övülen” anlamlarına gelir.

Hz. Peygamber (asv)'in adı olarak Ahmed, Kur'ân-ı Kerim'de bir defa geçmektedir:

“Hatırla ki Meryem oğlu İsa, 'Ey İsrâiloğulları! Ben, daha önce gönderilen Tevrat'ı tasdik etmek ve benden sonra gelecek Ahmed adlı bir peygamberi müjdelemek üzere Allah'ın size gönderdiği peygamberim' demişti.” (Saf, 61/6

Hz. İsa (asv) İncil'de

kendisinden sonra Ahmed adlı bir peygamberin geleceğini haber vermiştir.

Peygamberimiz (asv)'in Muhammed ismi ise, birçok defalar hamdu sena olunmuş, tekrar tekrar övülmüş; birçok güzel huylara sahip gibi manalara gelir. Bu isim, Peygamber Efendimiz (asv)'in dedesi Abdülmuttalib tarafından, Allah ve Onun kulları övsün niyetiyle bu ad konulmuştur. Kur'an'da dört yerde zikredilmiştir:

“Muhammed, ancak bir peygamberdir. Ondan önce de peygamberler gelip geçmiştir. Şimdi o ölür veya öldürülürse gerisingeriye (eski dininize) mi döneceksiniz? Kim gerisingeriye dönerse, Allah'a hiçbir zarar veremez. Allah, şükredenleri mükâfatlandıracaktır.” (Al-i İmran, 3/144)

“Muhammed, sizin erkeklerinizden hiçbirinin babası değildir. Fakat o, Allah'ın Resûlü ve nebîlerin sonuncusudur. Allah, her şeyi hakkıyla bilendir.” (Ahzab, 33/40)

“İnanıp salih ameller işleyenlerin ve Muhammed'e indirilene -ki o Rablerinden gelen haktır- inananların ise Allah günahlarını örtmüş ve hâllerini düzeltmiştir.” (Muhammed, 47/2)

“Muhammed, Allah'ın Resûlüdür. Onunla beraber olanlar, inkârcılara karşı çetin, birbirlerine karşı da merhametlidirler. Onların, rükû ve secde hâlinde, Allah'tan lütuf ve hoşnutluk istediklerini görürsün. Onların secde eseri olan alametleri yüzlerindedir. İşte bu, onların Tevrat'ta ve İncil'de anlatılan durumlarıdır: Onlar filizini çıkarmış, onu kuvvetlendirmiş, kalınlaşmış, gövdesi üzerine dikilmiş, ziraatçıların hoşuna giden bir ekin gibidirler. Allah, kendileri sebebiyle inkârcıları öfkelendirmek için onları böyle sağlam ve dirençli kılar. Allah, içlerinden iman edip salih amel işleyenlere bir bağışlama ve büyük bir mükâfat vaad etmiştir.” (Fetih, 48/29)

400’e yakın ismi Mevahib-i ledünniyye'de vardır. Bunlardan bir kısmının manası alfabetik olarak kısaca şöyle;


Abdullah: Allah (cc)' ın kulu


Âbid: Kulluk eden, ibadet eden


Âdil: Adaletli


Ahmed: En çok övülmiş, sevilmiş


Ahsen: En güzel


Alî: Çok yüce


Âlim: Bilgin, bilen


Allâme: Çok bilen


Âmil: İşleyici, iş ve aksiyon sahibi


Aziz: Çok yüce, çok şerefli olan


Beşir: Müjdeleyici


Burhan: Sağlam delil


Cebbâr: Kahredici, gâlip


Cevâd: Cömert


Ecved: En iyi, en cömert


Ekrem: En şerefli


Emin: Doğru ve güvenilir kimse


Fadlullah: Allah-ü Teâlanın ihsânı, fazlına ulaşan


Fâruk: Hakkı ve bâtılı ayıran


Fettâh: Yoldaki engelleri kaldıran


Gâlip: Hâkim ve üstün olan


Ganî: Zengin


Habib: Sevgili, çok sevilen


Hâdi: Doğru yola götüren


Hâfız: Muhafaza edici


Halîl: Dost


Halîm: Yumuşak huylu


Hâlis: saf, temiz


Hâmid: Hamd edici, övücü


Hammâd: Çok hamdeden


Hanîf: Hakikate sımsıkı sarılan


Kamer: Ay


Kayyim: Görüp, gözeten


Kerîm: Çok cömert, çok şerefli


Mâcid: Yüce ve şerefli


Mahmûd: Övülen


Mansûr: Zafere kavuşturulmuş


Mâsum: Suçsuz, günahsız


Medenî: Şehirli, bilgilive görgülü


Mehdî: Hidayet eden, doğru yola erdiren


Mekkî: Mekkeli


Merhûm: Rahmetle bezenmiş


Mes'ûd: Mutlu


Metîn: Çok sağlam ve güçlü


Muallim: Öğretici


Muktedâ: Peşinden gidilen


Mübârek: Uğurlu, hayırlı, bereketli


Müctebâ: Seçilmiş


Mükerrem: Şerefli, yüce


Müktefî: İktifâ eden, yetinen


Münîr: Nurlandıran, aydınlatan


Mürsel: Elçilikle görevlendirilmiş


Mürtezâ: Beğenilmiş, seçilmiş


Muslih: Islah edeci, düzene koyucu


Mustafa: Çok arınmış


Müstakîm: Doğru yolda olan


Mutî: Hakka itaat eden


Mu'tî: Veren ihsân eden


Muzaffer: Zafer kazanan, üstün olan


Müşâvir: Kendisine danışılan


Nakî: Çok temiz


Nakîb: Halkın iyisi, kavmin en seçkini


Nâsih: Öğüt veren


Nâtık: Konuşan, nutuk veren


Nebî: Peygamber


Neciyullah: Allah' ın sırdaşı


Necm(i): Yıldız


Nesîb: Asil, temiz soydan gelen


Nezîr: Uyarıcı, korkutucu


Nimet: İyilik, dirlik ve mutluluk


Nûr: Işık, aydınlık


Râfi: Yükselten


Râgıb: Rağbet eden, isteyen


Rahîm: Mü'minleri çok seven


Râzî: Kabul eden, hoşnut olan


Resûl: Elçi


Reşîd: akıllı, olgun, iyi yola götürücü


Saîd: Mutlu


Sâbir: Sabreden, güçlüklere dayanan


Sâdullah: Allah' ın mübârek kulu


Sâdık: Doğru olan, gerçekci


Saffet: Arınmış, seçkin kişi


Sâhib: Mâlik, arkadaş, sohbet edici


Sâlih: iyi ve güzel huylu


Selâm: Noksan ve ayıptan emin olan


Seyfullah: Allah' ın kılıcı


Seyyid: Efendi


Şâfi: Şefaat edici


Şâkir: Şükredici


Tâhâ: Kur'ân-ı Kerîm' deki ismi


Tâhir: Çok temiz


Takî: Haramlardan kaçınan


Tayyib: Helal, temiz, güzel, hoş


Vâfi: Sözünde duran, sözünün eri


Vâiz: Nasihat eden


Vâsıl: Kulu Rabb'ine ulaştıran


Yâsîn: Kur'ân-ı Kerîm' deki ismi, gerçek insan, insan-ı kâmil


Zâhid: Mâsivadan yüz çeviren


Zâkir: Allah' ı çok anan

RABBİM .efendimizin ismi şerifi hürmetine bizleri affet..