Konu: Mayın Tarlası

Kilis Valiliği hazırladığı bir proje ile Suriye sınırındaki mayınların temizlenmesi ve ortaya çıkan tarım alanında da yöre Köylülerinin organik tarım yapabilmesi amacıyla 22 milyon dolar civarında bir bedelin tahsis edilmesi için 57. Hükümete başvuru yapar. (Ecevit Bahçeli Yılmaz Hükümeti)



57. Hükümet erken seçim kararı alır, 3 Kasım 2002 tarihinde AKP hükümeti kurulur. 6 ay sonra Vali Ankara'ya giderek başvurunun sonucunu sorar.

AKP Hükümeti Valiye:

"Bu iş tahsisatla olmaz. Biliyorsunuz, AB sürecindeyiz. Böyle işlerin yapılabilmesi için ihale açılması gerekir" der



Aradan aylar geçtikten sonra, ihale açılır ve Valilik 25 milyon dolarlık yeni teklifi ile ihaleye katılmak üzere Ankara'ya gelir.

Ne var ki, AKP Hükümeti, Valiliği kamu kurumu olduğu gerekçesiyle ihaleye sokmaz.

Yapılan ihale 875 Milyon dolar bedel ile Nural-Ofer ve Aydın Doğan’a verilir.

Bu rakam, Valiliğin talep ettiği tahsisatın tam tamına 35 mislidir.



Durumu öğrenen Vali’nin tepesi atar ve hemen Cumhurbaşkanı Necdet Sezer’den bir randevu alarak durumu anlatır.

Cumhurbaşkanı durumu öğrendikten sonra, bir üst yazı ile konuyu Başbakanlığa intikal ettirir. Bu gelişmeden sonra ihale iptal edilir.



Pek tabii, hükümete karşı böyle bir tavır içerisinde olan Vali merkeze çekilir.



Aradan yıllar geçtikten sonra mayınlı arazilerin temizlenmesi konusunda Amerika ve İsrail'e verdiği sözü tutmak zorunda olduğunu hisseden Tayyip Bey, mayınlı sahanın temizlenmesi karşılığında bu araziyi 49 yıllığına İsrail şirketlerine vermek üzere düğmeye basar.



Suriye sınırı boyunca 877 km uzanan ve eni de 250 m olup alanı 216,000 dekar (dönüm) yani 216 km2 olan bu dev arazi parçası 49 yıllığına İsrail'e verilecektir. Çünkü Amerika Tayyip Bey'e böyle buyurmuştur.



Türkiye Büyük Millet Meclisi, Türk milletinin Meclisi midir, yoksa Israil'in menfaatlerini onaylayan makam mıdır?

Bunları önümüzdeki günlerde göreceğiz.

Başbakan rehin alınmış olabilir.

Ama Yüce Meclisimizin rehin alınması, büyük bir faciadır...

Kaynak;Rehan Gündoğmuş

"Uluslar, egemenliklerini geçici bile olsa,
bırakacağı meclislere dahi
gereğinden fazla inanmamalı
ve güvenmemelidir.
Çünkü meclisler bile despotluk yapabilir
ve bu despotluk
bireysel despotluktan daha tehlikeli olabilir.
Meclislerin öyle kararları olabilir ki,
bu kararlar ulusun yaşamına
giderilmesi olanaklı olmayan
zararlar verebilir."


Basbug Mustafa Kemal Atatürk