Konu: Şeytanın arkadaşlığı

Adamın biri tek başına yolculuk yaparken, şeytan insan kılığında yanına gelip, arkadaş oldu. Adam öğle namazını, ikindi namazını, akşam namazını ve yatsı namazını kılmadı. Şeytan hayretler içinde kalıyordu. Her seferinde belki vaktin sonunda kılar, belki unuttu kaza eder diye bekledi. Ama olmadı.

Uyuma vakti geldi, adam yatıp uyudu. Sabah oldu, adam sabah namazını da kılmayınca, şeytan adamdan ayrılmak istediğini belirtti. Adam, (Ne güzel yol arkadaşlığı yapıyoruz, seni üzdüm mü? Bir şey yaptıysam söyle) dedi. Şeytan cevap vermedi. Adam ısrar etti, (Yoksa söylemeden bırakmam) dedi.

Şeytan, (Sen benim kim olduğumu biliyor musun?) dedi. Adam, (Sen söyledin ya, filan kimsesin) dedi. Şeytan, (Hayır ben şeytanım. Tam iki yüz bin sene ibadet ettim. Bu kadar zaman içinde bir kere Allah'a asi oldum ve ondan dolayı da kovuldum. Sen ise bir günde tam beş kere isyan ettin. Belki şimdi sana azab-ı ilahi gelir. Senin yanında olmam hasebiyle ben de azaba uğramaktan korkuyorum) diyerek adamdan uzaklaştı.

Harikka bir hikaye. Seytan bile korkuyor biz kormuyoruz. SubhanAllah.
Kiyamet gununde Amel defterimiz acildiginda ve bu bos oldugunda; kitabimizda gunahlar olacak.
Allah (c.c) soracak: Ey Kulum neden bu gunahi su gunahi isledin.
Biz boyle cevap verecegiz: Ya Rabbi, bu gunahlari isteyerek islemedim, Seytan bana isle dedi ve oyle isledim.
Iblis carilacak. Ve Iblis sinsi sinsi gulecek ve diyecekki: Benim yuzumdenmi? Ben bunlari sadece kulana fisildadim. Ben sana mecbursun demedimki. Allahi Qurani Peygamberleri dinleyecegine beni dinledin salak.
Allah (c.c) diyecekki: Ey Kafir, Cehennemin kapisi oradir.

Ey kardeslerim o gun gelmeden yaptiklarimizin farkina varalim, namazimi killalim togbe edelim. Ey muminler Allahin sozunden cikmiyalim, onu ve Peygamber efendimizi (S.a.s) mi sevelim.
InshAllah vakit gelmeden.