Konu: KIbrıs Rum kesiminin yakın olduğu yerde şehit askerden yediğim tokat.

Kibris'in Rum kesimine yakin bir yer. Bagimsizlik henüz ilan edilmis. Bu durumu hazmedemeyen Rumlar, sürekli olarak taciz atesinde bulunuyorlar.

Biz, aldigimiz emir uyarinca bu atese karsilik vermiyor, fakat gece-gündüz nöbet tutuyotuz. Günde 5 - 6 saat dinlenebilmek, büyük bir mutluluk... O gece yine nöbet yerindeyiz. Uyku ki gözlerimden akiyor. Ama nöbet sirasinda uyumak, göreve ihanetten farksiz. Uyumamak icin yüzümü islatip parmaklarimi isiriyorum. Bakiyorum ki olacak gibi degil. arkadasima haber verip ;

- Dayanamiyacagim, diyorum. Hic olmazsa bir-iki dakika uyumaliyim. Birsey olursa hemen uyandir...

Uyuyacak bir yer arayip biraz ilerdeki tümsegin üzerine uzaniyorum ama zifiri karanlikta bir el, sertce vuruyor omuzuma. Neye ugradigimi sasirip silahima sariliyorum... Kimseler yok etrafta... "Savas psikolojisidir" falan deyip tekrar uzaniyorum ayni yere. Ve o anda iki mechul el, beni koltuk altlarimdan kaldirip havalandiriyor ve yerden kesilen ayaklarim tekrar topraga degdiginde, yüzümde dehsetli bir tokat patliyor... Önümüzü bile göremedigimiz karanlik gece, tokadin siddetinden birden i§iyor sanki. Uykumdan eser bile kalmiyor. Ilk önce arkadaslarimin sakasi zannediyorum bu isi ama, o ortamda saka yapmak kimin haddine? Cözmeliyim bu sirri mutlaka...

Ertesi sabah ilk isim, nöbet tuttugum yere gidip bakmak oluyor. Geceyarisi üzerine uzandigim tümsegi buluyorum ; Yalniz bir mezar bu...

Soruyorum onun kim oldugunu :

- Kibris Harekatinda sehid düsen bir askerdi, diyorlar.

Tekrar variyorum o mübarek sehidin yanina. Ve bildigim bütün dualari okuyorum, büyük bir hürmetle...

Aradan gecen yillar, o hadiseyi asla eskitemiyor.

Ve " S E H I D L E R * Ö L M E Z " fermanina imza atan o askerin, nöbet zamanı uyunur mu? dercesine attigi tokat, hayatimin en unutulmaz hatirasini olusturuyor.

Alıntıdır
--------

Allah razi olsun Abi.
Tüylerim diken diken oldu.
Yavru Vatan Kibrista Olsun, Anadolu Türkiyede olsun.
Böyle olaylar gercekten cok yasaniyormus.

Selametle

H.z. Allah c.c.sizden Razı olsun kardeş.

Çanakkaleli bir yakınımdan dinlemiştim;

Eşim şehitlik yakınında bekçilik işi aldı. Belirli bir süre orada kalacaktık. Bir zaman sonra kıbrıs çıkarması olmuştu. Savaşın en hareketli günlerinde,
Eşimi iş yeri sahipleri bir geceliğine başka bir yere bekçilik yapması için
götürmüşler ben ise bir geceliğine yalnız kalacaktım ruhsatlı silahımız ve
yetişkin oğlum vardı.

Fakat ben yine de çok tedirgin oldum. Eşim telaş etme korkma bak koskoca
oğlun var. Bir geceliğine sabredelim bir şey olmaz dedi ve gitti.
O gün akşam olmasını hiç istemedim. oğlum beni teselli ediyor Anne beni
çocuk mu görüyorsun ben büyüdüm artık korkma diyor teselli ediyordu.

Nihayet akşam karanlığı çökmeye hava kararmaya başladı.
Oğlum ile yemeğimizi yedik daha sonrada yatsı namazını kıldım ve
Allahım eşim yok cahil bir oğlum var senden başka güvendiğim kimse
yok bizim koruyucumuz sensin dedim ve Ona sığındım. Fatiha, Ayetelkürsü, ihlas, Felak, Nas sürelerini okudum ve yattık.

Tam uykuma dalmak üzereydim ki dışarıdan sesler gelmeye başladı.
Birileri birbirlerine çağrışıyorlardı, Ahmet, ilyas, hüseyin, mehmet ve
daha hatırlayamadım isimler. haydi kıbrısa gidiyoruz orada ki kardeşlerimiz
zor durumda acele edin çabuk çabuk diye Bağrışıyorlardı.

Bu arada diğer bir ses onlara cevap verdi Siz gidin ben bu gece bu
evi bekleyeceğim bunların babaları yok..........

Ve ben bu sesleri duyduktan sonra öyle bir rahatladım ki zerre kadar
korkum kalmadı.

Kardeşler yaşayan bilir dinleyen ne bilir ancak ne güzel uydurma imiş der...
H.z. Allah c.c. Cümlemizi hakikati bilenlerden bulanlardan eylesin.....