Adamın biri her zaman " " diye zikreder bu zikirden dolayı ağzı bal yemiş gibi tatlanırdı.Bir gün şeytan gelip:



"Ne durmadan deyip duruyorsun. Bunca zamandır (c.c) " lebbeyk kulum" dedimi sana. Daha ne zamana kadar deyip duracaksın?" dedi.



Bunun üzerine adam utandı sıkıldı zikri bıraktı. Gönlü kırılmış bir halde yattı uyudu. Rüyasında Hz. Hızır'ı gördü. Hızır ona: "Neden yaptığın güzel işi terkettin " " diye zikretmeyi bıraktın?" dedi.



Adam: "Yaptığım onca zikre karşılık verilmedi. "lebbeyk-buyur" sesi gelmedi. Kapıdan kovulmaktan korktum." cevabını verince...



Bunun üzerine Hz. Hızır dedi ki:

"Senin demen, 'ın (c.c.) lebbeyk-buyur kulum demesidir. (c.c.) isminin zikrini herkese nasip eder mi, bunu sana nasip etmesi az şey mi?"

~ ~ ~

BİLESİNİZ Kİ KALPLER

YANLIZ ALLAH'I (C.C.) ANMAKLA HUZUR BULUR..