Konu: Böceğin Rızkı

Hazret-i Süleymân (a.s.) bir gün, deniz kenârında oturmuşlar idi. Bir karıncanın geldiğini gördü. Ağzında bir yeşil yaprak tutardı. Deniz kenârına ulaşdı. Sudan bir kurbağa çıkdı. O yaprağı karıncadan alıp, denize döndü. Karınca geri döndü.
Karıncadan sordular ki,

Bunun hikmeti nedir.
Karınca cevâb verdi ki,
-Bu deryânın ortasında, Allahü Sübhânehü ve teâlâ hazretleri bir taş halk etmişdir. O taşın içinde bir böcek halk etmişdir. Beni onun rızkına sebeb etmişdir. Ben her gün o nesneyi, ona yetecek kadar rızkı getiririm. Deniz kenârına ulaşdırırım. Allahü teâlâ hazretlerinin, kurbağa sûretinde yaratdığı bir meleği o rızkı benden alır, o böceğe verir. O böcek, Allahü tebâreke ve teâlâ hazretlerinin kudreti ile, fasîh dil ile söyler ki;
-Sübhânallah ki, beni halk etdi, deniz ortasında ve taş arasında bana mekân verdi. Benim rızkımı unutmadı. İlâhî, ümmet-i Muhammedi ümîdsiz etme!

Sübhânallah ki, beni halk etdi, deniz ortasında ve taş arasında bana mekân verdi. Benim rızkımı unutmadı. İlâhî, ümmet-i Muhammedi ümîdsiz etme!

Amin...

her nefesim adedince ayrı ayrı, her bereketi için ayrı ayrı, içimde yarattığı her canlı hücrem sayısınca, çocuklarım eşim ve işim için üzerime yağdırdığı yağmura kadar Hem Ramhman ve Hem de Rahim olan ALLAH'a (C.C.) şükürler olsun. Belalar içinde ALLAH (C.C.) sabır versin, yardımcım olsun.

Rahman ve Rahim olan ALLAH (C.C.) her yarattığına rızkını ayrı yarı ilmiyle kuşatarak ne güzel vermiştir, vermektedir. Görebilene, bilene o akıl nimetini verdiği için ayrıca ALLAH'a (C.C) bir daha şükürler olsun.