Konu: Saidi Nursi'nin Atatürk'e Mektubu

Basında yayımlandığı şekli ile:



İNNESS'ELATE KÂNET ALE'L-MÜ'MİNİNE KİTABEN MEVKUTA

"Şüphesiz namaz belli vakitlerde müminlere farz kılınmıştır." (Nisa Suresi, 103)
İslâm âleminin kahramanı Paşa Hazretleri'ne
Ey şanlı Gazi, yüce şahsiyetiniz hem başanlı ordunun hem de yüce Meclis'in manevi kişiliğini temsil ediyor. Bu vesileyle kişilerin kusuru, onların manevi kişiliğine ve temsilcisinin hesabına geçer. Dolayısıyla kişileri ve temsilcileri doğru yola teşvik etmek, yönlendirmek en önemli görevinizdir. İki cihanda mutluluk ve başarılarınızı can-ı gönülden dileyen bu fakirin, bir meselede 10 sözünü, tavsiyesini, birkaç nasihatini dinlemenizi rica ediyorum.

1) Allah'ın verdiği olağanüstü bu başarılar, bir teşekkür ister ki sürekli olsun, artmaya devam etsin. Eğer nimet, şükür görmezse gider. Madem Allah'ın yardımıyla Kuran'ı düşmanın saldırılarından kurtardınız, Kuran'ın en açık ve kesin emri olan "namaz" gibi farzları yerine getirmeniz gerekir. Böylece namazın feyzi (ilmi, bolluğu, hazzı) şahane işleriniz için sürekli bir şekilde üstünüzde olsun ve devam etsin.

2) İslam dünyasını mutlu ettiniz, sevgilerini ve yakın ilgilerini kazandınız. Ancak o yakın ilgi, alaka ve sevginin devamlılığı, İslami yaşamın gereklerini yerine getirmekle olur. Çünkü Müslümanlar, İslamiyet adına sizi severler. Siz de İslami yaşantınızla ahretinizi güçlendirin ve İslamiyet'e bağlılığınızı ortaya koyunuz.

3) Başta yüce şahsiyetiniz olmak üzere siz ve silah arkadaşlarınız olan kahramanlar, bu dünyada
Allah dostları (evliyaullah) hükmünde olan gazi ve şehitlere komutanlık ettiniz.
Kuran'ın kesin emirlerini uygulamak ve uygulatmakla öteki âlemde de nurlu gruba önder olmaya çalışmak, sizin gibi büyük yardıma mazhar olanlara layıktır. Aksi takdirde burada kumandanken orada bir neferden yardım dilenme zorunda kalabilirsiniz. Bu basit, boş dünya şan ve şerefiyle, öyle madde değil ki, sizin gibi yüce ruhlu, karakterli insanları doyursun, tatmin etsin ve onların gerçek amacı bunlar olsun.

4) Bu milletin Müslüman toplulukları, o kadar ki bir cemaat namazsız kalsa, sapkın günahkâr olsa bile yine de başlarındakini dini bütün görmek ister. Hatta bütün Kürdistan'da, görev verilen tüm memurlara yönelik ilk önce sorulan soru şudur: "Acaba namaz kılıyor mu?" Namaz kılan memura kesinlikle güvenirler, kılmayan memur da ne kadar başarılı ve etkili olsa bile onlara göre suçludur.
Bir zamanlar "Beytüşşebap" aşiretlerinde isyan vardı. Ben gittim, sordum: "Sebep nedir?" Dediler ki: "Kaymakamımız namaz kılmıyordu, rakı içiyordu. Öyle dinsizlere nasıl itaat edeceğiz?"
Bu sözü söyleyenler de namazsız, hem de eşkıya (hırsız, haydut) idiler.

5) Peygamberlerin çoğunluğunun Doğu'dan, âlim ve bilginlerin önemli bir kısmının ise Batı'dan çıkması, ezeli bir kaderin işaretidir. Bu nedenle Doğu'yu ayağa kaldıracak din ve kalptir, akıl ve felsefe değildir. Doğu'yu uyandırdınız, hak ettiği yere getirdiniz, o halde tabiatına uygun davranınız. Aksi halde bütün emeğiniz ya boşa gider veya başarılarınız çok yüzeysel kalır.

6) Düşmanınız ve İslamiyet düşmanı olan melun İngiliz, İslam dinine karşı olan duyarsızlığımızdan pek fazla istifade etti ve ediyor. Hatta diyebilirim ki, Yunan kadar İslam'a zarar veren, dinde ihmalimizi bahane edip bundan faydalanan iç düşmanlarımızdır. İslamiyet'in faydası ve milletin güvenliği için bu ihmali ortadan kaldırmamız gerekir. İttihatçılar o kadar harika, gayretli, istikrarlı olmalarına ve fedakârlık göstermelerine rağmen, hatta İslam'ın uyanışına sebep oldukları halde, dinde kısmen laubalilik tavrı gösterdikleri için içerideki millet onlardan nefret etti ve değersiz görüldüler. Dışarıdaki Müslümanlar ise İttihatçıların dindeki ihmallerini görmedikleri için hürmet gösterdiler, gösteriyorlar.

7) Küfür âlemi bütün vasıtalarıyla, medeniyetiyle, felsefesiyle, ilim ve sanatlarıyla, misyonerleriyle İslam âlemine saldırdı ve maddi olarak uzun zamandan beri galip olduğu halde İslam âlemine dinen galip gelemedi. İçeride sapkınlığa düşmüş bütün grupların, İslam'a az miktarda zarar verecek ölçüde kaldığı, İslamiyet direncini ve sağlamlığını sünnete bağlılık ve birliktelikle koruduğu, şimdi ise üstün bir konuma geçmeye hazırlandığı bir zamanda, ayrıca sizin gibi yüce bir kahramanı İslam'ın koruyucusu ve savunucusu bulduğu bir anda, laubali bir şekilde pis Avrupa medeniyetinden süzülen uydurma bir akım gönlünde yer tutamaz. İslâm âlemi içinde önemli ve devrim niteliğinde bir iş yapmak, ancak İslamiyet'in kurallarına teslimiyetle mümkün olabilir. Aksi olamaz ve olmamıştır. Olsa dahi kısa sürede sönüp gitmiştir.

8) Dinin zayıflayıp etkisini kaybetmesine sebep olan alçak Avrupa medeniyeti yırtılmaya yüz tuttuğu bir zamanda ve Kuran medeniyetinin ortaya çıkmasının vakti geldiği bir anda lakayt ve ihmalkâr bir şekilde "olumlu bir iş yapılamaz"; olumsuz ve yıkıcı işe ise bu kadar yıkıma maruz kalan İslam zaten muhtaç değildir. Napolyon'a değil belki Selahaddin-i Eyyubi gibi İslâm kahramanlarına tabi olmanız gerekir.

9) Sizin bu başarınızı, yüce hizmetinizi takdir eden ve sizi canı gönülden sevenlerin çoğunluğu inananlardır ve özellikle halk tabakasıdır ki, bunlar da sağlam Müslüman'dırlar. Sizi ciddi anlamda sever, tutar ve size minnet duyarlar. Fedakârlığın takdir eder, uyanışa geçmiş en büyük ve en müthiş bir kuvveti size sunarlar. Siz dahi Kuran'ın emirlerini uygulayıp, onlara bağlanıp dayanmanı; İslam'ın yararı adına gereklidir. Yoksa İslamiyet'ti soyutlanmış olan bedbaht, milliyetsiz Avrupa dükünü, Batı taklitçilerini Müslüman halka tercih etmek İslam'ın yararına aykırı olduğundan İslam âlemi bakışını başka tarafa çevirmeye ve başkasından yardım istemeye mecbur kalacaktır.

10) Bir yolda dokuz yok olma ve bir kurtuluş ihtimali varsa, hayatından vazgeçmiş cesur bir k gerekir ki, o kurtuluş yoluna yönelsin. Şimdi 24 saatten bir saati işgal eden namaz gibi bir dini zorunluluğun uygulamasında yüzde 99 kurtuluş iht mali vardır. Yalnız gaflet ve tembellik gibi bir risk belki dünyevi bir zarar olabilir. Hâlbuki farzların terk edilmesinde doksan dokuz zarar ihtimali bulunuyor. Yalnız gaflete, sapkınlığa dayanan tek b kurtuluş ihtimali olabilir. Acaba dine ve dünyaya zarar olan ihmal ve farzların terkine ne bahane olabilir? Onur ve haysiyet buna nâsil izin verir? Mücahit grubun ve yüce Meclis'in hal ve hareketleri halk tarafından taklit edilir. Kusurlarını millet ya taklit edecektir ya
da eleştirecektir ki her ikisi de zarardır. Demek ki onlardaki Allah'ın hukuku, kulların haklarını da kapsıyor. Sırr-ı tevatür (sağlam bilgilerin, güvenilir isimler tarafından nesilden nesile nakledilmesi) ve fikir birlikteliğini kapsayan hadsiz, haberleri ve delilleri dinlemeyen ve nefsin safsatalarını ve şeytanın vesveselerinden gelen vehimleri kabul eden adamlarla hakiki ve ciddi bir iş görülmez. Bu büyük inkılabın temel taşlarının sağlam olması gerekir. Bilirsiniz ki ebedi düşmanlarınız, sapkınlıklarınız ve hasımlarınız, İslâm'ın gerekliliklerini tahrip ediyorlar. Öyle ise mecburi göreviniz İslam'ın gerekliliklerini yaşatmak ve korumaktır. İslam'ın değerlerini hafife alma, milletin zayıflığını gösterir, zayıflık ise düşmanı durdurmaz, bilakis cesaretlendirir.
-Hasbunallahu ve ni'me'l-vekîl, ni'me'l-mevlâ ve ni'me'n-nasîr- "Allah bize yeter. O ne güzel vekildir (Al-i İmran Suresi, 173). O ne güzel dost ve O ne güzel yardımcıdır (Enfal Suresi, 40)."
23 Kasım 1922
Duacınız
Said-i Kürdi
Meclis Riyaseti 5/3218
Evraka 2/12/338 Hıfzı

Saidi Nursi Hazretlerinin, Mustafa Kemal Atatürk'e bunca övgü ve duasına rağmen, Nurcular neden Atatürk'e buğz eder?

Aslında bu mektubun geneline baktığımız zaman görülecektir ki; geçmiş ve günümüzün olaylarına ve sıkıntılarına reçete olacak ve hatta ilaç olacak mahiyette bir müteşahhısın kesin ve derin tesbitleridir.
Ki; zaten Allah dostlarının tesbitleri her zaman toplum açısından nokta atışı olmuştur, tavsiyeleri ise, keskin şurup halini almıştır. Çünkü, Zat-ı mübarek (k.s.) manevi ecza sahibidir, her derde deva ilaçları eczasında mevcuttur. Hatta bu gün için bile geçerlidir.

Günümüz Nur cemaati içerisinde gerek yazıcılar grubunda ve gerekse de okuyucular cenahında halen takdir edilen yönler vardır ve inşaallah her zaman olacaktır. Daha çok eleştiri yapan grup ise; narcılar grubudur ki, zaten onlarında bir balon olduğu son zamanlarda ortaya konulan gerçekler ile gün ışığına çıkmaktadır. Aksi ispatlanmadığı sürece de şuurlu mütedeyyin insanlar tarafından da böyle görünmeye devam edilecektir. Rabbim, içlerindeki gayretkeş ve samimi müslümanlar yüzü suyu hürmetine hidayeti ile şereflendirip, izan ile taçlandırsın. Hatta bizleri dahi...

radikal Nickli Üyeden Alıntı

Daha çok eleştiri yapan grup ise; narcılar grubudur ki,

Yeni duydum...

radikal Nickli Üyeden Alıntı

Hatta bizleri dahi...

Amin, amin...

[QUOTE=bekir;162868]Yeni duydum...

Yok sevgili Bekir kardeşim muhakkak duymuşsundur. Bu nar; bir telefon operatörünün kampanyası olan "nar" değil. Bu ateş anlamında. Malum bay fetullah'ı sevenler de biz Nurcu'yuz diyerek gruba dahil olmaya çalışıyorlar ya. İşte takiyyenin ağababasını yapanlar bunlar. Elbette içlerinde bilmeden yapanlar da var. Oysa bunlar şu vereceğim örneğe bakıldığı zaman o kadar net görecekler ki kendilerini:

1 - İsa (a.s.) benden sonraki gelecek olana (s.a.v.) uyun dediği halde; İsa'yı (a.s.) sevdiklerini iddia edip bu bölümü atlayan mantık ile,

2 - Resulullah'ı (s.a.v.) sevdiğini iddia edip, ashabına küfür eden mantığın hali gibi,

3 - Ebu Bekr'i (r.anh) sevdiğini iddia edip, (haşa ve kella) Hz.Ali'ye (k.v) söven mantığın hali gibi,

4 - Hz. Ali'yi (k.v.) sevdiğini iddia edip, Hz. Ömer veya Hz.Osman'a (r.anhum ecmain) sövenler gibi,

5 - Üstad Said'i Nursi'yi (k.s.) sevdiğini iddia edip, sırf dialog uğruna kafire merhamet gösterip müslüman kardeşini ezmeye çalışan mantık gibi...

Benim nazarımda hepsi yanlış. Yeri gelince siyah hepimiz için aynı rengi ifade edecek, yeri gelince bazı ortamlarda aynı siyah başkaları için grimsi bir renk de olabilir (!) gibi bir algıya dönüşecek ! Takiyye değil de nedir ? Kardeşim; hakk olandan uzaklaşma siyah yine siyah kalsın, niye illa grileştireceksin.

Bugün bir yazı okudum, sözüm ona kendisini eleştirenlere dahi hakkı helalmiş. İyi de biz kimseye henüz helal etmedik ki. Elbette eleştiriyoruz, elbette beğenmediğimiz yerleri eleştiriyoruz, elbette sonuna kadar da eleştireceğiz. Çünkü, zamanında hakk olan şeyleri söylerken biz o cephede mesai harcadık. Şimdi gelinen noktayı görünce elbette eleştireceğiz. Ve zatı muhteremler bundan dolayı aleyhde yazanlara dahi hakkını helal etmiş de, yalnız Rabbi Zülcelal'i kızdırmış olmak ile Rabbimiz hakkından vazgeçermi onu bilemezmiş. Olur, ben de bir takım icraatler yapayım, gıyabımda lehte veya aleyhte yazılar yazana daha sonra "hakkım helal ama, Rabbim kendi hakkından vazgeçermi bilmem" diyeyim. Ya ben adamı fıtık edeyim, sonra da karşısına geçip küfür eder gibi, tövbe tövbe...

Demem odur ki; bugün rüzgarı yandan alırız bizim için lodos olur, yarın tam cepheden karşılarız aynı rüzgarı keşişleme diye tanıtırız. Aynı rüzgar abim, sadece senin rotan şaştı, dün de aynı keşişlemedeydin esasında. Yani, buğz eden yine etmeye devam ediyor, İslam'a samimiyeti boyutunda, kolkola ahbap çavuş ilişkisi yapanlar değişti esasında. En sıkı kemalist oldular. Bakma sen ulusalcılar ile kılıç kalkan muhabbetine, ali cenapları bu gün lodos tarafındalar.

İlahi radikal, iyi ad bulmuşsun, "narcılar"

Her ne kadar öyle böyle de desek, malum hareket misyonunu neredeyse tamamladı. Bu vaziyette helallik vakti gelmiş olabilir.
Ama benim bir kanaatim var ki, odur işte vah ettiğim... Bu tesbit belki bana münhasır da olabilir. Bu misyonun temel hareketi olan şeri emirleri yumuşatma hareketi, yapılanlara inanılarak yapılmış değil, idealler için bir harekettir.

Sen hüsnüniyet göstermeye çalışıyorsun, edeptir; niçinleri tartışılmaz. Ama senin zaman zaman göstermeye çalıştığın bu edep dahi, bazı çevreler tarafından alaykonusu yapıldığını gördüğün zaman, işte o zaman sessiz bir öfkeyle kalakalırsın. Bir çok şey söylemek istersin, değmez ! dersin, sığamazsın hiç bir yere, yutmaya çalışırsın, en samimi dostların bile gelir sana enayilik ile iyilik arasındaki ince çizgiyi tarif etmeye kalkarlar, daha da sinirden kudurursun. O güne kadar senin onlara anlattıklarını bu sefer onlar sana anlatmaya kalkarlar. İşte bu hazmedilmez...

Gelelim esas konuya; zaman; gerçekten Üstad'ın (k.s.) izinden gidenlerin zamanı. Fırsat bu fırsat!
Bugüne kadar mübarek hakkında olur olmaz her kafalarına gelen fahiş fikirleri bu mübareğe yapıştırmaya çalıştılar. Yok cumhuriyet düşmanı, yok efendim ırkçı ayrılıkçı fikirler aşıladığını, yok efendim kadınları "şeytan" göstermeye çalıştığını, vs... Oysa onların kafasında insanlara göstermeye çalıştıkları Said'i Nursi (k.s.) ile gerçek Said'i Nursi (k.s.) arasında dağlar kadar uçurum vardı. Ama, teknoloji olmadığı için bunları anlatma ve gösterme imkanı yoktu. Dedelerimiz ninelerimiz ve hatta babalarımız dahi bu yanlış ve pis fikirler ile ikna edilmeye çalışıldı. Çünkü güç onların elindeydi. Ama ya şimdi; günümüz teknolojisi artık önümüzde. Bu anlatılanların böyle olmadığını, Said'i Nursi'nin gerçek bir vatan evladı ve gerçek bir alim olduğunu, Din eksenli bir yaşam için insanların desiselere kapılmaması adına hayatını ortaya koyduğunu ve yaşadığı asrın en güzel insanlarından biri olduğunu anlatma ve bunu belgeler ile ispatlama zamanıdır.

Çakma solcuların morarmasını gösterme zamanıdır.

Samimi Nur kardeşlerimin Allah (Celle celaluhu) yardımcısı olsun inşaallah.

bekir Nickli Üyeden Alıntı

İlahi radikal, iyi ad bulmuşsun, "narcılar"

Bu ismi ilk bulan Ömer Öngüt isimli şahısdır. Mevla dileriz onu ve tüm onun gibileri Nardan korur ne diyelim...
Biz genelde ölülere rağbet ederiz dirileri taşlamayı severiz.
Onun için o dönemde üstadın yüzüne bakmayanlar, yaklaşırsak bizde yanarız diyenler, sürgün edenler, değeri zamanında vermeyip vefatından seneler sonra iadeti iribat ile kitaplarına okuma izni veren zihniyet günümüzdede alimlere laf söylicektir kim bilir üsad hazretleri gibi fethullah gülen hocaefendi ve diğer alimlerde bundan 50 yıl sonra anılır ne değerli imiş, anlayamadım, mevla bizi affetsin hadi hayatını film yapalım derler...

vel hasılı kelam bu mektubun Atatürke yazılması onu bu müslüman miletin başında olması sebebi ile tavsiye mahiyetinde olmuş olabilir. İkincisi bu bir basından haberdir aslı detaylı bir şekilde araştırılmalı bu denle bir giriş varmı varsa hikmeti sorgulanmalı. Nitekim biz üstadın mahremi derecesinde yakın olanlarını tanır bilir dinlemişliğimiz vardır. Dileriz sizde haberleri fasıklardan değil, mahremlerinden alırsınız. Dileyen küllliyattan risaleyi bitirsin orda sonradan mahremlerden risalelere eklenen kısımlarda yöneltilen sorularınıza cevap bulucaktır.

İthamlar bayatladı. tekfir cahilliğin getirisidir. Onun için ehli sünnet alimlerin ağzından çıkmış sözler olmadıkca bu sözler ne itibar görür nede bir destekçi bulur. Bu ahval içerisinde şahsi söylemler kişinin kendi itikadını bağlar ki bu o ender şahsiyetlere birşey kaybettirmez. Tartışmayı sever şahsımızı terbiye edip tartışmalardan uzaklaştıran mevlada bu tür yanlış fikre sahip olmuş kıble ehlini yanlış zanlaradan uzak eylesin. Siz siz olun bir mürşidi kendinize rehbet edinin ve o ehli sünnet aliminin iki dudağı arasından çıkmayan hiçbir kelime ve söyleşiyi zikretmeyin. Zira hesab günü vardır çetindir...

Edep kişinin libasıdır edepsiz kişi uryana benzer...

Ne demişler

alim ile yar olan kazanır mertebe,
cahil ile yar olan döner merkebe....

Boşa ehli tarik yolunda ilk ders 5000 değil oda merkebin zikir sayısıdır....
Herkes zikrine ve işine baksın. Ne kadar az konuşursan o kadar az hesap görürsün...

Hızlı yazı yazmam sebebi ile kelime hataları yapmışım, birde şu mesajlara düzenleme butonu eklerseniz sevinirim....

Mektubun yorumlanmasına gelince;

Peygamber Efendimiz taradından , Bizans İmparatoru Heraklius’a Gönderilen Mektup…

Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla,

Allah’ın kulu ve elçisi Muhammed’den, Bizanslıların büyük reisi Herakliyus’a:

“Selam hakikat yolunu izleyene (olsun)! İlave edeyim ki, seni bütün olarak İslam’a davet ediyorum. İslam’ı kabul et ki felah bulasın. İslam’ı kabul et ki Allah değerini iki kat artırsın. Ama eğer kaçınırsan, tebeanın günahı da senin üzerine yüklenecektir. Ve siz, ey Kitab-ı Mukaddes’in insanları (Ey Ehl-i Kitab!) sizinle bizim aramızda aynı olan bir söze doğru geliniz; ki biz ancak Allah’a taparız, O’na hiçbir şeyi ortak koşmayız ve aramızda kimse kimseyi, Allah’ın dışında sahib (Rab) edinmez. İmdi, eğer kaçınırlarsa, şöyle deyiniz: Şahit olun biz Müslümanlardanız (Allah’a teslim olanlarız).


Efendimizin mektubu içinde bulunduğunuz karmaşanın düğümünü çözer niteliktedir...