Konu: Hiç Unutmayalım

Uluslararası büyük bir şirketin genel müdürünün kızıydı. Henüz 17 yaşında. Maria. Okuduğu okul için bir tez araştırması için Pakistan'a gitmesi gerekiyordu. Uzak ve ilginç bir ülke. Ailesi geniş imkanlarının sayesinde gerekli her türlü tedbiri almayı ihmal etmedi ve gitti Maria...

O'nu herkes iyi bir insan, iyi bir kız diye tanımlardı. Kendi halinde ve hem insani hem ahlaki değerleri hemen herkes tarafından onanmış birisiydi Maria. Ailesi ve arkadaşlarıyla, hemde çevresiyle barışık, Pazar günleri de Kiliseyi unutmayan...

Maria'nın sevgi ve merhameti sadece insanlara da değildi. Hayvanları da sever, harçlığından aldığı yemlerla parktaki kuşları beslemeyi ihmal etmezdi.
Yani Maria için hayat güzel, insanlar güzel, yaşamak güzel di ve en önemlisi O'nun kimseye bir zararı dokunmazdı, faydasından gayrı. Ve güzel yaşamak hakkıydı...

Maria'a kaldığı oteldeki bombalı saldırıda maalesef yaşamını yitirdi. O'nun böylesine güzel hayatının, böylesine bir tevafuka kurban olabileceğini ne kendisi ne ailesi ne de ülkesi düşünememişti...

Bu küçük bir yaşam kesitidir. Bugün, bunun gibi yüzlercesini, hatta binlercesi bulabiliriz.

İlahi tecelliyatı, bir vurdumduymazlık sebebi görmezsek, herkesin tabii ki tedbirli olması gerekir.

Maria'nın ailesi var olan geniş imkanları ile gerekli, çok yönlü bir sürü tedbir almış olmasına rağmen, eksik kalan neydi peki?

Hayatın tek kişilik, tek ailelik, tek sitelik, tek mahallelik, tek şehirlik ve tek ülkelik olmadığını maalesef anlamak zorundayız.

Komşunuz sıkıntılı bir hayatın içinde kıvranırken, sizin huzur içinde evinizde oturabilmeniz mümkün değildir! Veya bir millet yanıyorsa, diğer milletlerin tam huzur bulması da...

İşte Maria'nın ailesinin düşünemediği buydu. Ve bugün bir çoğumuzun da düşünemediği.

Sabah kapıdan çıkarken, sıkıntıları nedeniyle şuurunu kaybetmiş bir sürücünün lastikleri altında kalmayacağınızın veya okuldan dönen çocuğunuzun boğazının bir şuursuzca kesilmeye yeltenmeyeceğinin yada evinize girip eşinizi, çocuklarınızı birisinin darp etmeyeceğinin garantisini kim verebilir?

Öyleyse Allah'ın emirleri ve Peygambimizin sünnetine uyalım. Varlığımızı, imkanlarımızı, huzurumuz ve mutluluğumuzu paylaşmayı bilelim. Olabildiğimiz kadar yardımsever olalım. Merhemetin, şefkatin, adaletin, fedakarlığın ve benzeri tüm güzel insani hasletlerin bir gün bize de lazım olabileceğini, ateşin içinde serin kalabilmenin sadece İbrahim'e has olduğunu h i ç u n u t m a ya l ı m .