Konu: Arayana Bahane Çok

Arayana Bahane Çok

Başkalarıyla kendini mukayese etmek, başkaları üzerinden kendi ilişkilerimizi yorumlamak ciddi bir mutsuzluk kaynağı olabiliyor. Üzerinden yıllar geçse bile bu sebepler aile tarihi içerisinde dipdiri ayakta tutuluyor.

Yeni doğan çocuğa isim verme meselesi - kocanın bir süre işsiz kalması veya çalışma hayatının düzenli olmaması - doğum yaptığında bilezik alınmaması - eltiye daha ihtişamlı bir düğün yapılıp kaliteli eşyalar alınması - emekli olan kocanın evde ona-buna karışarak varlığını hissettirmesi - bazı kocaların ev işlerine yardım etmesi, kendi eşinin kaytarması - çocukların derslerine yardımcı olmama - gezdirmeme - sülaleden herhangi birini eleştirme - tasarrufa zorlama - dilediği eşyaları almasına izin vermeme vs. vs...

Daha buna benzer birçok konu alt alta toplanıp, çıkan sonuca şiddetli geçimsizlik adı veriliyor! Tabii ki çok gezmek, çok tv seyretmek gibi gayrı ciddi olanların yanı sıra, aldatma gibi çok ciddi sebepler de var.

İnsan bazı gerekçeleri duyduğunda, içinden sen tam dayaklıksın! veya seni huzur dürtüyor diye düşünmekten kendini alamıyor.

Sevginin çeşitli maddeler ile sembolleştirilme beklentisi evlilikte muhabbet bağını öylesine örseliyor ki, eşler artık sevilmedikleri kanaatine varıyorlar.

Sevgiyi veya aşkı evlilik için ön şart sayanlar, evlendikten kısa süre sonra sevginin tükendiğini hissediyorlar. Neden acaba? Sevenler hep birlikte olmak istemezler mi? İşten izin alıp, okuldan firar edip sevgilisine koşanlar, sevdiğiyle evlenebilmek için ana-babadan geçip ölümü göze alanlar, evlendikten sonra neden geçinemezler? Yoksa sevgi başka bir şey mi? Sevgililer neden önce canan sonra can der de, evlenince bu tabir önce can sonra canana döner? İşte asıl huzursuzluk sebebi budur ..


Alıntıdır.

asel Nickli Üyeden Alıntı

Daha buna benzer birçok konu alt alta toplanıp, çıkan sonuca şiddetli geçimsizlik adı veriliyor! Tabii ki çok gezmek, çok tv seyretmek gibi gayrı ciddi olanların yanı sıra, aldatma gibi çok ciddi sebepler de var.

Ben bu saydıklarının yanına saygıyı eklemek istiyorum.eşlerin birbirlerine saygıyı yitirdiği için aile huzursuzluğu bence çok oluyor.

Saygı,anlayış hoşgörü bunlar huzurlu bir aile ortamında en önemli olması gereken faktörler.Elbetteki tartışmalar olacaktır öfkemize yenilmek yerine susmak en olumlu davranıştır,susmayı bilmek eminim ki daha büyük tartışmalara neden olmaktan bizleri koruyacaktır.