Konu: Kabak Sevmemenin Bedeli

Kabak sevmemenin bedeli:

Bazı dini kitaplarda, Eb-u Hanife'nin talebesi Eb-u Yusuf'un takvasını övmek için bir olay anlatılır. Bu olayı naklettikten sonra, bu kitaplardan İslam'ı öğrenen insanların takva sahibi olmak için neler hayal edebileceklerini siz hayal edebilirsiniz!

Rivayete göre, İmam Eb-u Yusuf ile bir cemaat yemek yiyorlarmış. Sofrada kabak varmış. Adamın teki, her ne hikmetse, peygamberimizin kabağı çok sevdiğini söylemiş. Bunun üzerine, sofrada bulunanlardan birisi de "ben de kabak sevmiyorum" deyivermiş. İmam Eb-u Yusuf hemen celallenmiş ve "sen misin bunu diyen" diyerek bir kılıç ve bir muşambanın acele getirilmesini emretmiş. Neyse ki kabağı sevmeyen adam, yalvarıp yakarmış, bu sözleriyle peygambere saygısızlıkta bulunmayı kasdetmediğine yemin billah etmiş de kellesini muşamba üzerine kan revan içinde düşmekten güç bela kurtarmış! (1)

Kabak hazretlerini sevmemenin bile mürtedlik, yani dinden çıkış için bir sebep görüldüğü ve dinden çıkanın dine girmedikçe kanının mübah kabul edildiği bir zihniyetin fikir özgürlüğünden söz etmesini Türkçede hangi kelimeyle tanımlayabiliriz?

Kur'an: mehcur bırakılan, dinlenilmeyen kitap!

Kur'an-ı Kerim, inanç konusunda kişilerin zorlanamıyacağını çok açık bir ifadeyle belirtir:


"Dinde zorlama yoktur. Doğruluk, sapıklıktan seçilip belli olmuştur." (2:256)
"Rabbin isteseydi yeryüzündekilerin hepsi mutlaka inanırdı. O halde sen mi insanları mümin olmaları için zorlayacaksın! (10:99)

"Sen öğüt ver, çünkü sen ancak öğüt verensin. Onların üzerinde bir diktatör değilsin!" (88:21-22)


Ne var ki tüm bu açık ayetlere rağmen Emevi, Abbasi ve Osmanlı ruhbanları, "mürted, dine dönmezse öldürülür." yalan ve iftirasını müslümanların inançları arasına sokabilmiştir. Allah'ın tüm insanlara verdiği din seçme özgürlüğünü, müslüman ana babadan doğanlara tanımayan ve onları kılıç zoruyla İslam'a davet eden bir zihniyet elbette Kur'andan rahatsız olur ve uydurma rivayetleri ona tercih eder.
Dinde zorlamayı reddeden ayet-i kerimeler, gerek dine girmek ve gerek dinden çıkma konusunda genel bir özgürlük getirmesine rağmen bu özgürlük, İslam tarihindeki bazı uygulamalar yanlış yorumlanarak kısıtlanmıştır.


...alıntıdır...

Ben kabak sevmiyorum ve hiç yemedim. Takva sahibi hocama bu söylediklerinizi anlatacağım ve kellemi vurmasını söyleyeceğim. Eğer gülmekden dolayı yapamazsa bilemem.
Çok komiksiniz hanımefendi.Çok hemde...
Takva ile kabak.Nasıl bir mantık. Oysa cennet yemeklerinden olduğu söyleniyor. Birileri de kalkıp kabak yemeyenler cennete giremez derse vay başıma gelene!..

hayatimda kabak yemedim cehennemlikim ozaman

arkadaşlar bu ne kabağı bal kabağımı başka kabak mı yaw.on göre..

Nurşeyma hanım fikir ortaklığı yaptığınız insanlar arasında nadir görülen bir özelliği sizde gördüm.

İslam alimlerine dil uzatmama tavrınız sebebiyle sizi tadir ettim.

Fakat çizginizin kaydığını ve istikametli azınlıktansa , tahripkar çdğunluğa meyl ettiğinizi görüyorum.

İlk sefer Ebu Yusuf; ikincisinde İmam-ı Azam olacak sanırım.

Eski tavrınızla mukabele etmenizi isteriz.

Dini; takvim yapraklarının arkasında yazılanlardan öğrenmedik elhamdülillah. Bir gün yemek tarifi, bir gün sahabeden bir örnek yaşantı, bir gün şiir...Bir gün zeytinyağlı prasanın faydaları, sahi pırasayıda sevmem ya neyse artık.

Bakın nurşeyma hanım; elbette bunlar hiciv. Bunlara hep beraber sizde dahil olmak üzere güleriz. Kabak ile takvayı birbirine yaklaştırmak her ikisi arasında bir bağ kurmak ne kadar saçma duruyor değilmi? Oysa yaşantı tarzında hanif olmak isteyenler bizzat Peygamber (s.a.v.) hayatını örnek alırsa işte o zaman "haniflik" gerçekleşir. Gerçek bir takva ehline yemek olarak ne götürürseniz götürün ben bunu yemem,bunu sevmem demez.Seçme şansını nefsine tanımaz.Böyle hanifliği yaşayan dostlarında biz olsak olsak sanırım ayaktozu hizmetçisi oluruz ve bundan da kendi adımıza bir şeref duyarız.
Sanırım şimdi alınmadan anlamışsınızdır.

Bu yazı inadi bir yazıdır..
Birileri hala
VARSA YOKSA MEŞREBİM DE MEŞREBİM..
inadında ısrar ediyor ya,
Bu inada inat olsun diye..
Bu yazıyı astım..
Kimse başkasının sevdiğini sevmek, sevmediğini sevmemekle mecbur değildir..
Böyle olsa, Allah herkesi bir karakterde yaratırdı..
Farklılıklarımızın kıymetini bilmeliyiz..
İmani ve akidevi meselelerde ayni çizgide olmalıyız velakin..
Teferruatlar dayatılmamalı..
Aslında bu yazı mizah hanesinde olmalıydı lakin..
Gördüm ki ümmet olarak MİZAHA pek elverişliyiz..
Bende bu yönümüzü ortaya sermek istedim..
İLLA Kİ BAHÇEMİN KABAĞI.. diyenlere selam olsun babından(:::

Ve aleyküm selam.

İzninizle başımdan geçen bir olayı anlatacağım. Peygamber Efendimiz'in kabak yemeğini sevdiğini 11 yıl önce duydum, tevafuk bu ya o gün yemekte kabak var.Niyetimi aldım bugün kabak yiyeceğim diye. (kabak yemeğini hiç sevmem) (o sırada yurtta kalıyordum ) Yemeği aldım ama hiç yemek gelmiyor içimden. Tam kaşığı daldırdım O sırada bir arkadaş -yurdun en utangacı- geldi. Ne olursun abla yemeğini ben yiyeyim dedi. Ben vermem diye ısrar ediyorum o ise vermem için ısrar ediyor. En sonunda gitti birden aklım başıma geldi, ben o yemeği yesem zorla yiyeceğim ama arkadaşım severek yiyecek. Bunda bir hikmet var diye düşündüm. Hemen dört kat çıkıp geri getirdim ve yemeği yemesini keyifle seyrettim.

Yani kısacası imanı ne kadar etkiler bilmem ama halis niyetle sırf sevgi adına bir şey yapmak istediğinde ALLAH (C.C) sonuna kadar kolaylık gösteriyor. Bu sadece bir kabak , ya birde diğer söylediği ve yaptığı şeyleri uygulasak kimbilir ne kadar büyük güzellikler bulacağız.

ALLAH (C.C) kendisinin ve Habibinin sevgisini eksik etmesin kalbimizden.

Şunuda şöyleyim şu an kabak yemeğini keyfle yiyorum. Elhamdülillah.