Konu: Ateizm Nedir?

Hiçbir ilâh kabul etmeyen, Tanrıtanımaz felsefi doktrinlerin ortak adı.
Sistemleştirilmiş bir ekol oluşturulmaksızın filozoflardan bir bölümünce benimsenmiş olan bu anlayış, doğrudan doğruya tanrının varlığını inkâr üzerine kuruludur. Bu özelliğiyle de benzer yanlar taşıyor olsa da- tanrının varlığını ya da mahiyetini tartışan doktrinlerden ayrılır; tanrının yokluğunu kesin bir biçimde öne sürer.


Hemen hemen tüm felsefe ekolleri ve öğretileri gibi ateizm'in kökleri de Eski Yunan'a uzanır. Maddeci yapı belirten çeşitli felsefe okullarının bağlıları, ontolojik yorumları sonucunda ateist bir inanç sergilemişlerdir. "Gölge etme başka ihsan istemem" sözüyle yaygın bir ünü bulunan Diyojen bunlardan biri ve felsefe tarihinde kâfir diye nitelenen ilk kimsedir. Atom kuramcısı Demokrit, onun izleyicisi Leocippus, Sofist'lerden Gorgias ve Protegoras, kendi adıyla anılan ekolün kurucusu Epikür, öne sürdükleri materyalist görüşler bağlamında birer ateist olarak göze çarparlar.


Rönesans'tan sonra Batı'da varlığını hissettiren din-dışı eğilimler ve özellikle de evrenin, doğanın ve insanın, insan toplumunun dinden bütünüyle soyutlanarak yorumlanması sonucu ortaya çıkan görüşler, ateist tutumlara büyük katkılarda bulunmuş, onlara bolca kullanabilecekleri veriler sağlamıştır.
Nitekim, dinden ve törelerden bağımsız bir siyasetin oluşturulması savını öne süren Makyavel, ateizm'i bu alana sokarken; birer ateist olmadıkları hâlde Dekart, David Hume ve Kant gibi kimselerin akılı dinden bağımsız kılma çabaları ve bu doğrultuda öne sürdükleri düşünceler çağdaş ateizm'e tutanaklar hazırlamış oldu. Pozitivist yorumlarla oluşturulan bilimsel kuramlar ve evrene yönelik rasyonalist bakış açılarının oluşturduğu ortam, Feuerbach'ın öne süreceği düşünceler için çok elverişliydi. XIX. Yüzyılın en önemli ve sonraki dönemler bakımından da en etkili ateisti olan bu düşünür, Tanrı'nın insana özgü ülkülerin bir yansıması olduğunu, insanın özgürlüğünün Tanrı'yı inkârla gerçekleşebileceğini öne sürmüş; dini insanın etkinlik alanına indiren bu görüşten yola çıkan Marks ise, ezilenlerin egemenliğiyle birlikte dinin de yok olacağı varsayımıyla ateizm'i doruk noktasına çıkarmıştır. Bu çizgiyi kemâline ulaştıran Nietzsche ise, "Tanrı'nın Ölümü" adlı kitabında, insanın kendisini bütünlemesi ve özünü bulması için göstermesi gereken en insanca tepkinin ateizm olduğunu söylemiştir.


Darwin, geliştirdiği kuramla Yaratıcı-Tanrı kavramını dışlarken; Freud, Tanrı inancının çaresizlik içindeki insanın çocukluk durumuna dönerek koruyucu bir babaya sığınma ihtiyacından doğduğunu öne sürerek, psikolojik çerçevedeki inkârı gündeme getirmek yoluyla ateizm'e bir başka boyut kazandırmıştır.


Yüzyılımızdaysa, ateizm'i Jean Paul Sartre, Albert Camus gibi varoluşçular temsil ettiler. Bunlar, insanın evrende bir başına olduğu ve kendi değerlerini belirlemek özgürlüğüne sahip bulunduğu düşüncesinden yola çıkarak, bu özgürlüğü kabulün kaçınılmaz sonucu olarak Tanrı'nın inkârına gitmektedirler.
Agnostizm (bilinmezcilik) ve Pozitivizm (olguculuk) gibi ateizm'i andıran görüşler, açıkça "tanrı yoktur" demeyip de "bilinemez" "tartışılması bilimsel değildir" türünden ifadeler kullandıklarından konumuzun dışında kalmaktadır.
İslâm literatüründe, dehriyye* diye adlandırılan ateizm, kronolojik bakımdan iki ayrı safha halinde irdelenebilir. Cahiliyye Dönemi Dehriliği ve İslâm sonrasındaki Dehriyyun...


Kur'an-ı Kerîm'de: "Dediler ki: o (hayat dedikleri) şey, dünya hayatımızdan başkası değildir; ölürüz, diriliriz, Ve bizi ancak dehr (zaman) helâk etmektedir.' Halbuki onların bu sözlerinde hiçbir ilimleri yoktur. Onlar ancak zanda bulunuyorlar. " (el-Casiye, 45/24) haberiyle bildirilen cahiliyye dehriliği, yaratılmayı inkârla zaman ve maddenin ebediliğini öne süren bir inançtır.


Felsefî anlamdaki İslâm sonrası dehrilik ise, muhtemelen, Sâsânîler döneminde yaygın bir inanç olarak gözlenen "herşeyi değiştiren ve herşeyden kuvvetli olan, tüm olayları oluşturan ve yönlendiren büyük güç, ilâhî zat olan Hürmüz değil, yalnızca sınırsız zamandır" temel inancı üzerine oturtulmuş bulunan zurvanig'in karşılığı ve uzantısıdır. Bu inancın sahipleri Allah'ı inkâr ederek, bütün oluşları zaman, dehr ya da felek adını verdikleri akışa bağlamaktaydılar.


Öte yandan, kısmî inkâr diyebileceğimiz bir tutum içinde bulunan maddiyun, tabiiyun (maddecilik, tabiatçılık) gibi düşüncelerle dehriliği karıştırmamak gerekir. Çünkü, dehrilikde, ateizm'de olduğu gibi kesin bir inkâr, Yüce Allah'ı açık bir biçimde yok sayma sözkonusudur. Yüce Allah'ın kimi esma ve sıfatlarını değil de, gerek yaratıcılık, gerek ilâhlık ve gerekse rablık plânında küllî bir inkâr vardır. Ateizm, gerçek anlamıyla, işte böylesine bir küllî inkârdır.

Emeğine sağlık Bekir abi..

Son zamanlarda ateizm düşüncesi öyle bir boyut kazandı ki İngiltere'de "Tanrı yoktur" otobüsleri ile şehir şehir dolaşan sözde bilimadamları ve yandaşları ilim sahibi olmayan insanların kafalarını karıştırmaya başladı..Fakat Kur'an-ı Kerim'i açar açmaz karşımıza çıkan iki ayet var ki bu ayetleri okuyan bir kimse neden bilimsel yaklaşımla Allah'ın varlığını kanıtlamak zorunda olmadığını gösterebilir;

4- Ve onlar, sana indirilene, senden önce indirilenlere iman ederler ve ahirete de kesin bir bilgiyle inanırlar.(Bakara 4.ayet)


5- İşte bunlar, Rablerinden olan bir hidayet üzeredirler ve kurtuluşa erenler bunlardır.(Bakara 5.ayet)

Bakara suresi 4.ayet ile 5.ayet birarada düşünüldüğünde öyle güzel bir mesaj vardır ki bunu ancak akıl sahibi olan kişiler anlayabilir..İman etmek öyle bir fazilettir ki hiçbir delile gerek yoktur..Sadece kalbimizin sesini dileyip ona kulak vermeniz yeterlidir..Kalpten iman eden kimselerin iç dünyasına indiğinizde Bakara suresi 6.ayette geçen "hidayet" açıkça kendini gösterir..

Bir ikinci nokta da ateizm fikrine sahip kimseler "ya varsa" düşüncesini zihninden atamaz..Çünkü bilimsel açıdan herhangi bir veriye sahip değildirler..Evrenin sonsuz olduğu düşüncesi bu asla kanıtlanamaz, çünkü tahmin edemeyeceğimiz kadar büyükte olabilir; yoktan varolduğu kanıtlansa, bu zaten Kur'an da açıkça bildirilmiştir ki yoktan birşey asla kendi kendine varolamaz..

Teizm düşüncesine sahip kimseler bu huzursuzluğu kesinlikle yaşamazlar..Allah'a, meleklerine ve ahiret gününe kesin bir bilgi ile iman ederler ve bu imanın hazzını hem dünyada hem de ahirette fazlasıyla alacaklardır..

Zaten frederick nietzche nin "zerdüşt böyle buyurdu" kitabını okuyanlar varsa aramızda, bu düşünce akımın ne kadar sakat öğeler içerdiğini görmüştür. Ne kadar sapıklık ve ahlaksızlık varsa hepsi bu kitapta toplanmış, insanlara "bu böyledir, böyle olmalıdır" gibi demagojik bir anlatım tarzı ile ahkam kestiğini biliyorlardır.

Ateizm'in özgürlük olduğu fikrinde ısrar edenlerin, esasında nefslerinin köleleri olduğunu anlamaları için tek şey gerekiyor: Allah'ın (celle celaluhu) dilemesi. "O" (celle celaluhu) dilemedikçe, maalesef bu gibi insanlar daha çok kıvranacaklar, köleliklerinin farkında olmadan; özgürlük çığlıkları atmaya devam edecekler.

Bir kaç ateist forum dolaştım. İslamForum a zaman zaman gelen ateistlerin hal ve hareketlerini az çok biliyoruz. İslam'a aykırı inançları dışında çok bir farklılık görünmüyordu. Ancak ateist forumlarda ki ateist tarzları utanç, ibret ve üzüntü ile izledim. Allah'a,(cc) Peygamber'e (sav) ve Kur'an ı Azimüşşana ve ayrıca ilme, edebe, insana bu kadar edebsiz yaklaşan bir kavim olamaz.

Ateist olan insanların geçmişinde her zaman bir sorun vardır. genelde kendi hatalarından dolayı kendi hayatlarını çıkmaza sokmuşlardır bunlar, sonra da ''Allah neden bana acı veriyor'' gibi saçma düşüncelerle suçu kendilerinden atıp ateist olurlar, pek çoğu da ideolojiyi benimsediği için değil, zamanın modasına uyduğu ve sözüm ona özgürleştirdiği için olurlar.

Ateist sitelere girmek benim de sinirlerimi kaldırıyor, artık girmiyorum, zaten büyük çoğunluğu 18-19 yaş grubundan oluşan, işi gücü olmayan sorunlu insanların takıldığı pislik yerler. bence sizler de girmeyin, bırakın kendi kendilerine mutlu olsunlar.

ben sadece ateistlerle değil; herkesle münazara ediyorum. hristiyan bir forum buldum oraya da giriyorum. incilin değiştirilip değiştirilmediği hakkındaki yorumları okuyorum. eğer sorgulamak ve araştırmaksa aslolan, her şeyi okumanın yanı sıra herkesi de dinlemek ve anlamaya çalışmak gerekir. eğer adam gibi münazara ediyorlarsa siz de münazara edin. bence bir sakıncası yok.

ateistler münazara etmiyor sayın kompleks, sorun burada. ben sadece sanalda değil, gerçekte de çok ateist tanıdım, yüzde 99'u için konuşayım, tek yaptıkları küfretmek ve hakaret etmektir, en iyi ihtimalle ''saçmalık'' deyip geçmektir. kaldı ki gerçek ateist bu konularda münazara etmez, zaten salt olarak metafiziksel hiçbir şeye inanmaz çünkü.

ateizm bu olguların varlığını ya da yokluğunu tartışmaz, kökten reddeder. ''biz böyle inanıyoruz'' demezler, ''olmayan bir şeye neden inanalım'' derler, yani görüşlerin tartışılacağı bir ortam olmaz, çünkü onlar sizin inandığınıza saçmalık olarak bakarlar. bu yönüyle zaten münazara edilemeyecek kişilerdir. belki 100 tane ateistle bunları konuşmuşumdur, ama hiçbir tanesi bile beni adamakıllı dinlememiştir, tek yaptıkları kulaklarını tıkamak olmuştur. kimbilir, belki karşıma böyle olmayan biri çıkar, ama artık kimseyle tartışacağımı da sanmam, sonuçta her koyun kendi bacağından asılır.

sayın old_preacher;

yanlış hatırlamıyorsam, eskiden siz de bir ateisttiniz. tam emin değilim ama böyle söylediğinizi hatırlıyorum. eğer öyleyse siz de küfredermiydiniz? hakaret edermiydiniz? ve eğer öyleyse sizi değiştiren ve şuanki halinize getiren olay neydi çok merak ediyorum. özetle anlatabilir misiniz? sizi de dinlemek ve anlamak istiyorum.

old_preacher in ateistlerle alakalı saptamalarını aynen gördüm.

şunu söylemeyi de unuttum. hristiyanlarla konuşuyor musunuz? onlar da mı küfür ve hakaret ediyorlar? bence hristiyanlarla münazara etmek, ateistlerle münazara etmekten daha çok şey kazandırır insana. ateistlerle münazara etmeyin demiyorum ama bir müslümanın bir hristiyanla münazara etmesinin ona daha çok şey kazandıracağına inanıyorum.