Konu: Yalancı sürekli yemin eder

Söylediklerinde samimi olmayan bir insan, ikna edici görünmek için sık sık yemin eder. Allah yalancıların bu dikkat çekici özelliğini Kuran'da birçok ayetle bildirmektedir. Örneğin bir ayette Allah, münafıkların Hz. Muhammed (sav)'in peygamberliğini kabul ettiklerine dair yemin ettiklerini bildirmektedir. Oysa münafıklar gerçekte Hz. Muhammed (sav)'in peygamberliğini kabul etmemişlerdir. Bu nedenle Allah onların yalancı olduklarını haber vermiştir:
Münafıklar sana geldikleri zaman: "Biz gerçekten şehadet ederiz ki, sen kesin olarak Allah'ın elçisisin" dediler. Allah da bilir ki sen elbette O'nun elçisisin. Allah, şüphesiz münafıkların yalan söylediklerine şahidlik eder. Onlar, yeminlerini bir siper edinip Allah'ın yolundan alıkoydular. Doğrusu ne kötü şey yapıyorlar. Bu, onların iman etmeleri sonra inkar etmeleri dolayısıyla böyledir. Böylece kalplerinin üzerini mühürlemiştir, artık onlar kavrayamazlar. (Münafıkun Suresi, 1-3)
Ayetlerde de bildirildiği gibi ikiyüzlüler, yeminlerini yalancılıklarına, sahtekarlıklarına ve düzenbazlıklarına bir siper yaparlar. Allah bir başka ayette de ikiyüzlülerin bu özelliğini şöyle bildirir:
Gerçekten sizden olduklarına dair Allah adına yemin ederler. Oysa onlar sizden değildirler. Ancak onlar ödleri kopan bir topluluktur. (Tevbe Suresi, 56)
Allah Kuran'da bir başka ayette ise sürekli yemin edip duran kişilerle ilgili şöyle buyurmaktadır:
Şunların hiçbirine itaat etme: Yemin edip duran, aşağılık (Kalem Suresi, 10)
Yalancıların yemin etmek dışındaki bir başka üslup özellikleri ise, konuşmalarında sık sık dindar olduklarına dair ifadeler kullanmalarıdır. Örneğin yalanına inanılmadığı veya söylediklerinden şüphe edildiği söylendiğinde, "Allah benim kalbimi biliyor", "Allah şahidim", "eğer doğru değilse Allah şuradan çıkmamı nasip etmesin" gibi ifadeler kullanırlar. Oysa bu tarz ifadeler kimi zaman kişilerin samimiyetsizliklerini gizlemek için kullandıkları bir yöntemdir.
Allah, kalplerinde samimiyetsizlik olmasına rağmen, Kendisini şahit gösteren kişiler için Kuran'da şöyle bildirmiştir:
İnsanlardan öylesi vardır ki, dünya hayatına ilişkin sözleri senin hoşuna gider ve kalbindekine rağmen Allah'ı şahid getirir; oysa o azılı bir düşmandır. (Bakara Suresi, 204)
Samimi bir insanın hali ve tavrı onun samimi ve dürüst olduğunu zaten gösterir. Hayatının her anında daima samimi davranan bir insanın ayrıca samimi ve dürüst olduğunu belirtmesine gerek kalmaz, bu zaten çevresindekilerce de fark edilir. Ancak samimi olmayan insanlar bunu sürekli sözle göstermeye çalışırlar ve karşılarındaki insanları ikna etmek için uğraşırlar.

"Yemin eden insana inanmam" bu cümle kulağıma küpedir, bu cümleyi söyleyen insan sarrafı rahmetli kayınpederimdi. Celep (Koyun-Sığır Tüccarı) tahminimce yanında çalışırken evlendemeden önce bu sözü söylemişti. Bende yemin edene inanmam, yemin etmesin dürüst olsun mert olsun, cıvık olmasın, sözünü dinletsin. Yemin eden insan ALLAH şahitimdir demektedir. ALLAH şahitse niye inanmıyorsun desenizde, kalben niye yemin ettiki yemin etmese inanmıyacakmıydık, ya anlattığı karşısındakileri güveni yok, ya da bana güvenmiyor, ya kendine insan ilişkilerinde ikna ediciliğine güvenmiyor. Böyle bir insanın sözüne niye inananayım derim. Namazında niyazında bir insana inanırım yemin ederse am akeşke yemin etmeseydi derim ve uyarırım yemin etme ben sana inanıyorum derim. Yemin etmek bence güzel bir davranış modeli değildir.

Yemin etmek ve dini anlamları olan cümleler kullanmanın yanısıra yalancının yalanlarına zemin hazırlayan yalanını daha en baştan ikna edici göstermeye çalışan ifadeleri olur Çok samimi söylüyorum bana inanabilirsin bütün içtenliğimle söylüyorum gerçekten doğru söylüyorum gibi sözleri de çoğunlukla bu amaçla da söylerler.

Aynı yemin olayı Kur'an da da bulunmaktadır
Kur'an da mı yalan söylüyor
Allahın adıyla yemin edene inancımız eksik mi olmalı?

"AND OLSUN Kİ" der ayetlerde

Burada çok yemin edici çok yemin etmeye alışmış, eğriye doğruya yemin eder durur insandan, halden bahis edilmiştir.
Yemin bir zorunluluk ve kesin bir gereklilik halinde hakkı vurgulamak ve ortaya çıkarmak için yapılır, pek büyük bir vurgu gücüdür. Çok çok yemin edip durmak ise, onu hafife almak, kendi kendinin delilini çürütmektir. Gerçi Allah'ın ismini saygı ile çok zikretmek çok sevaptır. En büyük ibadettir. Fakat onu her şeyde bir destekleme aracı olarak kullanmak, sık sık şahit olarak çağırıp durmak ise Allah'ı anmak ve ona saygı göstermek değil, onun ululuk ve kutsallığına saldırmaktır. Onun için yemin eden kimse son bir zorunluluk halinde, onun şahitlik ve kefilliğine baş vururken bütün hakkından emin olacak şekilde düşüne düşüne titriye titriye başvurmalıdır. Yoksa o yemin o kimsenin saygısızlığını ve yüce Allah'ın büyüklüğünü tanımadığını, yeminin son derece kutsal tutulması gereken ve hakkın ortaya çıkarılması, güvenliğin yerleştirilip sabitleştirilmesi için her yolun kesildiği en son noktada baş vurulacak en son ve biricik destekleyici güç olduğunu ve onu hafife alanın bütün yasal güvenliği çiğnemiş ve dolayısıyle kendi vicdanında kendine dahi hayat hakkı bırakmamış olacağını duymadığını, düşünmediğini gösterir.
Bundan dolayı insan kesin olarak bildiği hakta dahi çok çok yemin etmekten sakınmalıdır. Zira düşüncesizce yemin eden, yalan yere yemin etmeye de alışır. Doğruya eğriye yemin etmeye alışmış olanlarda ise şu niteliklerin hepsi bulunabilir. alçak, görüşü ve düşüncesi önemsiz, bayağı düşünür, kendi kendini küçük düşürür, yalancı, değersiz, her kalıba dökülür, her fenalığa sürüklenir.

İnsanlardan öylesi vardır ki, dünya hayatına ilişkin sözleri senin hoşuna gider ve kalbindekine rağmen Allah'ı şahid getirir; oysa o azılı bir düşmandır. (Bakara Suresi, 204)
İyi niyetle söylenen söze yemin eklemek yersizdir. Yemin insanın samimi olmadığını ve kendini samimi göstermeye çalışmasının gereğidir. Sürekli yemin eden insana aman dikkat!!!

segmen Nickli Üyeden Alıntı

Aynı yemin olayı Kur'an da da bulunmaktadır
Kur'an da mı yalan söylüyor
Allahın adıyla yemin edene inancımız eksik mi olmalı?

"AND OLSUN Kİ" der ayetlerde

Bir de düşünüp tutasınız ve öğüt alasınız diye, "...akıl etmezmisiniz" ve "...hiç düşünmezmisiniz" ve "...öğüt alasınız diye" gibi ayetler de var. Sahi; hiç akıl etmeden ve düşünmeden mi cevap verdiniz ?