Konu: Bu Gün Yeniden Ölümü Hatırla

Ölüm...

Aslında çok uzak gibi durmasına rağmen en yakın gerçek...

Hepimiz, her an onunla yüzleşmek durumundayız. O, yani ölüm, işlerinizin yoğun ve bir sürü meşgaleniz ve yapmanız gereken, yetiştirmeniz gereken çok acil, önemli işlerinizin olduğu bir Pazartesi günüde yakanızdan tutabilir. Ya da güzel ve huzurlu bir hafta sonu geçirmeyi düşünür, bekler ve hazırlanırken de...

Belki peşinden koştuğumuz türlü Dünyalıklara ulaşamadan da... Ve özellikle emellerimize de ulaşamadan ecel bizim ensemizden muhakkak tutacak...

İnsanı, ebedi mekanı olan ahiretten ve yaradanı Allah'dan en çok uzaklaştıran, unutturan ve nisyana sürükleyen Dünya hayatının zıddı olan ölümü unutmamak ve onu hatırlayarak nefsimize gem vurmak için; bu başlık altında her gün ölümü hatırlayalım inşallah, her gün saniyelere sıkışmış bir tefekkür ile bile olsa ölümü analım...

Bu gün yine ölümü tefekkür ettim, hamdolsun...

Ölümü yad ediyorum...

Bedenim yavaş yavaş soğuyor. Beni upuzun uzatmışlar sağım kıblede...

Aldığım her nefes kadar yakınsın bana (ölüm)

Üstad Necip fazılın şu mısraları aklıma geldi..

Büyük randevu..Bilsem nerede,saat kaçta?

Tabutumun tahtası, bilsem hangi ağaçta?

Ölümü yadediyorum...

Bedenim artık soğumuş, upuzun uzanmaktayım. Tenim sanki daha beyaz. Üzerimde sadece bir beyaz çarşaf var, örtülü... Ağlayanlar var...

Yine tefekkür ediyorum ölümü...

Soğumuş cesedimden daha şimdiden, henüz mezara bile girmeden insanlar soğumaya başlıyor. Vasiyetim üzere morgda değil, evimin bir odasında kalacağım bu gece, ailemin kısmi küllüsü diğer odalarda, üzgün ama benden uzak, dostlarımdan bir-iki kişi yanımda, beni yanlız bırakmıyorlar, şimdilik. Gün batmak üzere. Ertesi gün öğlen namazına müteakip defnedecekler beni.

Ölümü tefekkür ediyorum...

Bu gece ev halkına/yakınlarıma çok uzun gelecek. Bana da öyle. Bir an önce kabrime girmek istiyorum...

Mevlana : ölüm, yaradılmışın Yaradan’a kavuşmasıdır,Sebi arus’dur.

Ölümü tefekkür ediyorum...

Cesedim, üzerimde ki beyaz çarşafla başbaşa. Vakir geceyarısını geçmiş. Ağlayanlar ağlamaya doymuş gibi. Ortalık sessiz. Gece sessiz. Bu ölü benim...