Konu: Sultan Murad In Duasi

Ab-ı ruy-i Habib-i Ekrem için,
Kerbelada revan olan dem için,
Şeb-i firkatte ağlayan göz için,
Reh-i aşkında sürünen yüz için,
Ehl-i derdin dil-i hazani için,
Cana tesir eden enini için,
Eyle Ya Rabbi lutfunu hemrah,
Hıfzını eylr bize püşt-ü penah,
Ehl-i İslam'a ol muin-i nasir,
Dest-i a'dayı bizden eyle kasir,
Bakma Ya Rab bizim günahımıza,
Nazar et can-ü dilden ahımıza,
Etme Ya RAb mücahidini telef,
Tir-i a'daya kılma bizi hedef,
Çeşmimiz sakla gerd-i marakeden,
Cünd-i İslam'ı cümle mehlekeden,
Bunca yıl sa'ü içtihadımızı,
Gazavat içre yahşi adımızı,
Etme Ya Rabbi kahrın ile tebah,
Yüzümü halk içinde etme siyah,
Rah-ı din içre ben feda olayım,
Siper-i asker-i Hüda olayım,
Din yolunda beni ŞEHİD eyle,
Ahirette beni sait eyle,
Mülk-i İslam'ı payimal etme,
Menzil-i fırka-i dalal etme,
Keremin çoktur ehl-i İslam'a
Dilerim ki erişe itmama...
---------------------------------------------------------
Sadeleştirlimiş hali :

Sultan I. Murad'IN, Kosova Meydan Savaşı’da ölmeden birkaç dakika önce okuduğu dua (bugünün Türkçesiyle) :
Peygamberin yüzünün suyu, Kerbela’da akan kan, ayrılık gecesinden ağlayan göz, aşkının yolunda sürünen yüz, dertlilerin hazin gönlü ve canlara tesir eden yakarışları için! Lütfunu bizimle beraber kıl ve muhafazani bizden eksik etme Yarabbi!
Yarab! İslam ehline yardımcı ol, düşmanın elini bizden uzak tut! Günahımıza değil, candan ve gönülden gelen ahımıza bak!
Mücahidlerini telef ve bizi düşman oklarına hedef ettirme.
Vücutlarımızı mezardan sakla, İslam’ı tehlikelerden uzak tut. Bunca senedir ettiğimiz duaları ve din uğruna yaptığımız savaşları boşa çıkarma, adımı kahrın ile perişan, yüzümü halkın içinde siyah etme! İslam topraklarını ayaklar altında çiğnetme, utanç içindeki insanların yaşadığı bir yer haline getirme.
Yarabbi, bilirim ki İslam ehline lütufların çoktur, bu lütuflarını bu savaşta da göster. Din yolunda şehit olunacaksa beni et de ahirette mutlu bir yere ulaşayım.

Kosava savaşından önce mubareğin yaptığı duadır.Allah ceddimizden razı olsun

I. Kosova Savaşı!!!!


Sultan Murad-ı Hüdavendigar, Osmanlı padişahlarının üçüncüsü, Osman beyin torunu, Sultan Orhan'ın oğlu, Yıldırım Beyazid Hanın babasıdır. 1359'da babası vefat edince tahta çıktı. Önce Ankara'yı Haçlı ordusuna karşı Sırpsındığı Savaşı'nı kazandı. Tuna nehrine kadar aldı. 200.000 kişilik ikinci Haçlı ordusuna karşı Kosava Savaşı'nı da 1389'da kazandı. Sırp Kralı Lazar ve kumandanları bu savaşta öldü. Sırp Devleti yok edildi. Harp sonunda ziyaretine gelen bir Sırplı tarafından şehit edildi. Yerine oğlu Yıdırım Beyazid padişah oldu.
Osmanlı Ordusu Kosova'ya 8 Ağustos günü öğle sıcağında gelmişti. Gece olur olmaz, ordugahın üzerine koyu bir sis çöktü. Göz gözü görmüyordu. Sultan I. Murad Han, ortalıktan el, ayak çekilince, abdest aldı, 2 rekat namaz kıldı. Yürzübü toprağa koyup dua etti:
"Ya Rabbi! Bunca kere duamı kabul edip beni mahrum etmedin. Yine duamı kabul eyle! Bir Yağmur verip, bu karanlığı ve duamı def et! Ta ki, düşman askerini gözümüzle görüp, yüz yüze cenk edelim. Allahım, ben de sıradan bir kulunum. Benim sırlarımı ve niyetimi bilirsin. Mal, mülk edinmek gibi bir maksadım yok. Senin halis rızanı isterim. Ya Rabbi! Bu müminleri kafir diyarında mağlup ve helak kılma! Onlar için ben canımı vermeye hazırım. Tek sen kabul eyle!.."
Sultan Murad'ın bu samimi duası kabul oldu. Yağmur yağdı. Sis dağıldı, düşman askerinin üzerine çöktü.
Ertesi gün Kosova Savaşı Osmanlının zaferi ile neticelendi. Sultan Murad Han zaferin sevincini yaşadı. Daha sonra dilediği şehadete kavuştu.

ALLAH ondan razı olsun...
sende de abi..

selametle...

mhmt Nickli Üyeden Alıntı

ALLAH ondan razı olsun...
sende de abi..

selametle...

Ecmain can kardeşim.Cümlemizden inşaallah

Anadolu'da Bizans sınırına dayanan Osmanlı Türkleri, Çanakkale Boğazı'ndan Avrupa'ya o koca imparatorluğu tamamen çevrelemişlerdi. Tabii, Avrupa'daki fetihler de devam ediyordu. Orhan Gazi'nin yerine geçen oğlu I. Murad'ın hedefi Sırbistan'ı ele geçirmekti.

Osmanlı ilerleyişine karşı büyük bir birlik oluşturan Lehistan, Sırbistan, Macaristan, Bosna, Romanya, Hırvatistan ve Bohemya kuvvetleriyle bunlara katılan başka gruplar derhal hrekete geçtiler. Topladıkları ordu, sayıca Osmanlı ordusundan iki - üç kat fazlaydı. Kosova'ya doğru yürüdülür.

Sultan Murad, oğulları Beyazid ve Yakup Beyler, Vezir Çandarlı Ali Bey, Gazi Evrenos Bey ve öteki ileri gelenlerle toplanıp durumu görüştü. Vezir Ali Paşa, Kur'an-ı Kerim'den ayetler okuyarak Cenab-ı Allah'ın Sabredenlerle beraber olduğunu" azın savaş çoğa galip gelebileceğini söyledi. Öteki beyler de savaş yapılması görüşündeydiler. Savaş için sabahın olması beklenecekti.

O gece Kosova çevrsinde şiddetli bir rüzgar çıktı. Adeta göz gözü görmüyor, insanlar ve atlar seçilmiyordu. Hava şartları böyle devam ederse savaşmak çok zor olacaktı.

Sultan Murad herkes yatıncaya kadar bekledi. Kalkıp abdest aldı, iki rekat namaz kıldı ve yaşlı gözlerle şöyle dua ett:

"Ya Rab! Bunca kere duamı kabul edip beni mahcup etmedin. Duamı yine kabul eyle. Bir yağmur verip şu tozu toprağı def et. Ta ki, düşman askerini gözümüzle görüp yüz yüze cenk edelim.

Ya İlahi! Mal ve mülk senindir, kime istersen verirsin. Benim durumum Sana malümdur ki, mal ve mülk istemem. Yalnızca Senin rızanı isterim.

Ya Rab! Beni bu Müslümanlara kurban eyle. Tek bu müminleri Küffar diyarında mağlup ve helâk eyleme. Beni bunca insanın ölümüne sebep eyleme. Bunları üstün ve muzaffer et. Onlar için ben canımı kurban ederim. Yeter ki Sen kabul: İslam askeri için ruhumu teslim etmeye hazırım.

İlahi! beni kendi yanına alıp; müminlerin ruhuna benim ruhumu feda kıl. Beni önce gazi kıldın, sonunda da şehadeti göster!.."

Sultan Murad'ın bu içten duası Allah katında kabul edilmiş olacak ki, yağan yağmur tozu - toprağı yatıştırdı, sisler dağıldı.

Sabah olduğunda Türk ordusu savaşa hazırdı. Sekiz saat süren şiddetli bir savaştan sonra düşman büyük ölçüde imha edilmiş, kaçabilenler kaçmıştı. Sıra savaş alanını gezmeye gelmişti ki, olan oldu! Herşey Sultan Murad'ın duasına göre oluyordu. Miloş Kobiloviç isimli Sırp asilzadesi O'nu hançerle yaraladı ve oracıkta şehid oldu.

Evet... Sultan Murad şehid olmuştu ama, Balkanlarda 500 yıldan fazla sürecek olan Türk hakimiyetinin temelleri de atılmıştı. Ruhu şadolsun.

Allah Rahmet Eylesin...