Kırkbir Akis
Kırkbir Akis
Hicrân yaşları doldurdu gönlümü.
Bir kuş olmak vardı yâr,
Sana uzaktan bakacak...
Uzaktan sevdan,yakacak...
Seninle tepelerde koştuğumuz,
Hayâl dolu rüyâlar bitmeyecek...
Ruhuma bir âh düşüyor...
Hep Sen varsın...
Gönlümdeki kuş,inan üşüyor...
Hep Sen varsın...Hep Sen...
Bu âhû figân senden geliyor.
Gözlerime yaşlar doluyor,
Bu ateş nasıl da yakıyor...
Her an hep sen varsın...
Ve sonu gelmez bir nârsın.
Yâr...
Söyle bana...Söyle hâdi...
De ki...Utanarak..."Sen de varsın"...
Nasıl bir rüyadayım bilmiyorum.
Sonu nerde,nasıl,sezemiyorum.
Aslında bir son tahayyül edemiyorum.
Bu mektup ruhumdan...
Hep Sen varsın...Ruhumda akisler,
Hep Sen varsın...Hep Sen...
25 Mart 2007
15.26
|
Normal
